flauta

English

Wikipedia

Etymology

From Mexican Spanish flauta, with same meaning, because of its shape, resembling a flute

Pronunciation

• IPA: /ˈflaʊtə/

Noun

flauta (plural flautas)

1. A type of fried cylindrical tortilla or taco (Mexican food)

---

Catalan

Wikipedia ^ca

Noun

flauta f (plural flautes)

1. flute

Related terms

• flautista

---

Icelandic

Pronunciation

• IPA: /ˈfløyːta/ (

  listen

  (file)

  ), IPA: /ˈfløyːtʰa/ (dialectal,

  listen

  (file)

  )

Noun

flauta f

1. flute
2. whistle
3. horn (of a car)

Declension

declension of flauta

f-w1	singular		plural
	indefinite	definite	indefinite	definite
nominative	flauta	flautan	flautur	flauturnar
accusative	flautu	flautuna	flautur	flauturnar
dative	flautu	flautunni	flautum	flautunum
genitive	flautu	flautunnar	flauta/flautna	flautanna/flautnanna

Derived terms

• bílflauta
• blokkflauta
• flautuleikari
• skipsflauta
• þverflauta

Verb

flauta weak verb (third person singular past indicative flautaði, supine flautað)

1. to whistle
2. to honk the horn of a car

Conjugation

flauta — active voice (germynd)

infinitive (nafnháttur)		að flauta
supine (sagnbót)		flautað
present participle (lýsingarháttur nútíðar)		flautandi
	indicative (framsöguháttur)			subjunctive (viðtengingarháttur)
present (nútíð)	ég flauta	við flautum	present (nútíð)	ég flauti	við flautum
	þú flautar	þið flautið		þú flautir	þið flautið
	hann, hún, það flautar	þeir, þær, þau flauta		hann, hún, það flauti	þeir, þær, þau flauti
past (þátíð)	ég flautaði	við flautuðum	past (þátíð)	ég flautaði	við flautuðum
	þú flautaðir	þið flautuðuð		þú flautaðir	þið flautuðuð
	hann, hún, það flautaði	þeir, þær, þau flautuðu		hann, hún, það flautaði	þeir, þær, þau flautuðu
imperative (boðháttur)	flauta (þú)	flautið (þið)
	Forms with appended personal pronoun
	flautaðu	flautiði *
* Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

flautast — mediopassive voice (miðmynd)

infinitive (nafnháttur)		að flautast
supine (sagnbót)		flautast
present participle (lýsingarháttur nútíðar)		flautandist ** ** the mediopassive present participle is extremely rare and normally not used; it is never used attributively or predicatively, only for explicatory subclauses
	indicative (framsöguháttur)			subjunctive (viðtengingarháttur)
present (nútíð)	ég flautast	við flautumst	present (nútíð)	ég flautist	við flautumst
	þú flautast	þið flautist		þú flautist	þið flautist
	hann, hún, það flautast	þeir, þær, þau flautast		hann, hún, það flautist	þeir, þær, þau flautist
past (þátíð)	ég flautaðist	við flautuðumst	past (þátíð)	ég flautaðist	við flautuðumst
	þú flautaðist	þið flautuðust		þú flautaðist	þið flautuðust
	hann, hún, það flautaðist	þeir, þær, þau flautuðust		hann, hún, það flautaðist	þeir, þær, þau flautuðust
imperative (boðháttur)	flautast (þú)	flautist (þið)
	Forms with appended personal pronoun
	flautastu	flautisti *
* Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

flautaður — past participle (lýsingarháttur þátíðar)

strong declension (sterk beyging)	singular (eintala)				plural (fleirtala)
	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)		masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	flautaður	flautuð	flautað		flautaðir	flautaðar	flautuð
accusative (þolfall)	flautaðan	flautaða	flautað		flautaða	flautaðar	flautuð
dative (þágufall)	flautuðum	flautaðri	flautuðu		flautuðum	flautuðum	flautuðum
genitive (eignarfall)	flautaðs	flautaðrar	flautaðs		flautaðra	flautaðra	flautaðra
weak declension (veik beyging)	singular (eintala)				plural (fleirtala)
	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)		masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	flautaði	flautaða	flautaða		flautuðu	flautuðu	flautuðu
accusative (þolfall)	flautaða	flautuðu	flautaða		flautuðu	flautuðu	flautuðu
dative (þágufall)	flautaða	flautuðu	flautaða		flautuðu	flautuðu	flautuðu
genitive (eignarfall)	flautaða	flautuðu	flautaða		flautuðu	flautuðu	flautuðu

---

Portuguese

Etymology

From Old Provençal flauta or flaüt.

Pronunciation

• IPA: /ˈflaw.ta/, /ˈflaw.tɐ/

Noun

flauta f (plural flautas)

1. (music) flute

Related terms

flautista

---

Serbo-Croatian

Noun

flàuta f (Cyrillic spelling фла̀ута)

1. flute

Declension

    declension of flauta

	singular	plural
nominative	flàuta	flaute
genitive	flaute	flàutā
dative	flauti	flautama
accusative	flautu	flaute
vocative	flauto	flaute
locative	flauti	flautama
instrumental	flautom	flautama

---

Spanish

Wikipedia ^es

Noun

flauta f (plural flautas)

1. (music) flute
2. (Mexico) A type of fried cylindrical tortilla or taco

Derived terms

• entre pitos y flautas