vana
Definition from Wiktionary, a free dictionary
See also vâna
Contents |
[edit] Czech
[edit] Pronunciation
- IPA: /vana/
[edit] Noun
vana f.
[edit] Declension
declension of vana
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | vana | vany |
| genitive | vany | van |
| dative | vaně | vanám |
| accusative | vanu | vany |
| vocative | vano | vany |
| locative | vaně | vanách |
| instrumental | vanou | vanami |
[edit] Estonian
[edit] Adjective
vana
[edit] Fijian
[edit] Etymology
Common Oceanian, compare Hawaiian pana
[edit] Verb
vana
- to shoot
[edit] Finnish
[edit] Noun
vana (stem van-*)
[edit] Italian
[edit] Adjective
vana sg.
- Feminine form of vano.
[edit] Swedish
[edit] Pronunciation
[edit] Adjective
vana
- Plural and definite form of van
[edit] Noun
vana
- habit; a regularly done action