þola

See also: yola and Yola

Icelandic

Etymology

From Old Norse þola, from Proto-Germanic *þulāną. Cognate with Swedish tåla, Danish tåle, Norwegian Bokmål tåle, Norwegian Nynorsk tole, English thole.

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈθɔːla/
• Rhymes: -ɔːla

Verb

þola (weak verb, third-person singular past indicative þoldi, supine þolað)

1. to endure, to take, to withstand

Conjugation

þola – active voice (germynd)

infinitive nafnháttur		að þola
supine sagnbót		þolað
present participle lýsingarháttur nútíðar		þolandi
		indicative framsöguháttur			subjunctive viðtengingarháttur
		present nútíð	past þátíð		present nútíð	past þátíð
singular	ég	þoli	þoldi		þoli	þyldi
	þú	þolir	þoldir		þolir	þyldir
	hann, hún, það	þolir	þoldi		þoli	þyldi
plural	við	þolum	þoldum		þolum	þyldum
	þið	þolið	þolduð		þolið	þylduð
	þeir, þær, þau	þola	þoldu		þoli	þyldu
		imperative boðháttur
singular	þú	þoldu (þú), þol
plural	þið	þolið (þið), þoliði1

¹ Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

þolast – mediopassive voice (miðmynd)

infinitive nafnháttur		að þolast
supine sagnbót		þolast
present participle lýsingarháttur nútíðar		þolandist (rare; see appendix)
		indicative framsöguháttur			subjunctive viðtengingarháttur
		present nútíð	past þátíð		present nútíð	past þátíð
singular	ég	þolist	þoldist		þolist	þyldist
	þú	þolist	þoldist		þolist	þyldist
	hann, hún, það	þolist	þoldist		þolist	þyldist
plural	við	þolumst	þoldumst		þolumst	þyldumst
	þið	þolist	þoldust		þolist	þyldust
	þeir, þær, þau	þolast	þoldust		þolist	þyldust
		imperative boðháttur
singular	þú	{{{56}}} (þú), {{{56}}}u
plural	þið	{{{57}}} (þið), {{{57}}}i1

¹ Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

Further reading

• “þola” in the Dictionary of Modern Icelandic (in Icelandic) and ISLEX (in the Nordic languages)

Old English

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈθo.lɑ/

Verb

þola

1. singular imperative of þolian

Old Norse

Etymology

From Proto-Germanic *þulāną.

Verb

þola (singular past indicative þoldi, plural past indicative þoldu, past participle þolt or þolat)

1. to bear, endure, suffer

Conjugation

Conjugation of þola — active (weak class 3)

infinitive	þola
present participle	þolandi
past participle	þolaðr
	indicative			subjunctive
	present	past		present	past
1st person singular	þoli	þolda		þola	þølda
2nd person singular	þolir	þoldir		þolir	þøldir
3rd person singular	þolir	þoldi		þoli	þøldi
1st person plural	þolum	þoldum		þolim	þøldim
2nd person plural	þolið	þolduð		þolið	þøldið
3rd person plural	þola	þoldu		þoli	þøldi
imperative	present
2nd person singular	þol
1st person plural	þolum
2nd person plural	þolið

Conjugation of þola — mediopassive (weak class 3)

infinitive	þolask
present participle	þolandisk
past participle	þolazk
	indicative			subjunctive
	present	past		present	past
1st person singular	þolumk	þoldumk		þolumk	þøldumk
2nd person singular	þolisk	þoldisk		þolisk	þøldisk
3rd person singular	þolisk	þoldisk		þolisk	þøldisk
1st person plural	þolumsk	þoldumsk		þolimsk	þøldimsk
2nd person plural	þolizk	þolduzk		þolizk	þøldizk
3rd person plural	þolask	þoldusk		þolisk	þøldisk
imperative	present
2nd person singular	þolsk
1st person plural	þolumsk
2nd person plural	þolizk

Derived terms

• þol n (“patience, endurance”)
• þolanligr (“tolerable”)

Descendants

• Icelandic: þola
• Faroese: tola
• Norwegian Nynorsk: tola, tole
• Norwegian: (dialectal) tøla, tålå, tølja
• Elfdalian: tuolå
• Old Swedish: þola, þula
  • Swedish: tåla
• Scanian: tula
• Old Danish: tholæ
  • Danish: tåle
    • Norwegian Bokmål: tåle
• Gutnish: tule

Further reading

• Zoëga, Geir T. (1910), “þola”, in A Concise Dictionary of Old Icelandic, Oxford: Clarendon Press, page 514; also available at the Internet Archive

Old Swedish

Alternative forms

• þula

Etymology

From Old Norse þola, from Proto-Germanic *þulāną.

Verb

þola

1. to endure, to bear
2. to tolerate, to accept
3. to allow

Conjugation

Conjugation of þola (weak)

	present				past
infinitive	þola				—
participle	þolandi, -e				þolt (ntr.)
active voice	indicative	subjunctive	imperative		indicative	subjunctive
iæk	þol	þoli, -e	—		þoldi, -e	þoldi, -e
þū	þol	þoli, -e	þol		þoldi, -e	þoldi, -e
han	þol	þoli, -e	—		þoldi, -e	þoldi, -e
vīr	þolum, -om	þolum, -om	þolum, -om		þoldum, -om	þoldum, -om
īr	þolin	þolin	þolin		þoldin	þoldin
þēr	þola	þolin	—		þoldu, -om	þoldin
mediopassive voice	indicative	subjunctive	imperative		indicative	subjunctive
iæk	þolis	þolis, -es	—		þoldis, -es	þoldis, -es
þū	þolis	þolis, -es	—		þoldis, -es	þoldis, -es
han	þolis	þolis, -es	—		þoldis, -es	þoldis, -es
vīr	þolums, -oms	þolums, -oms	—		þoldums, -oms	þoldums, -oms
īr	þolins	þolins	—		þoldins	þoldins
þēr	þolas	þolins	—		þoldus, -os	þoldins

Descendants

• Swedish: tåla