καπνίζω

Ancient Greek

Etymology

From καπνός (kapnós, “smoke”) +‎ -ίζω (-ízō).

Pronunciation

 

• IPA^(key): /ka.pníz.dɔː/ → /kaˈpni.zo/ → /kaˈpni.zo/

• (5^th BCE Attic) IPA^(key): /ka.pníz.dɔː/
• (1^st CE Egyptian) IPA^(key): /kaˈpni.zo/
• (4^th CE Koine) IPA^(key): /kaˈpni.zo/
• (10^th CE Byzantine) IPA^(key): /kaˈpni.zo/
• (15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /kaˈpni.zo/

Verb

κᾰπνῐ́ζω • (kăpnĭ́zō)

1. to make smoke, i.e. make a fire
2. to smoke, blacken with smoke
3. (passive voice) to be smoked
4. (intransive) to be black with smoke

Conjugation

   Present: κᾰπνῐ́ζω, κᾰπνῐ́ζομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	κᾰπνῐ́ζω	κᾰπνῐ́ζεις	κᾰπνῐ́ζει	κᾰπνῐ́ζετον	κᾰπνῐ́ζετον	κᾰπνῐ́ζομεν	κᾰπνῐ́ζετε	κᾰπνῐ́ζουσῐ(ν)
	subjunctive	κᾰπνῐ́ζω	κᾰπνῐ́ζῃς	κᾰπνῐ́ζῃ	κᾰπνῐ́ζητον	κᾰπνῐ́ζητον	κᾰπνῐ́ζωμεν	κᾰπνῐ́ζητε	κᾰπνῐ́ζωσῐ(ν)
	optative	κᾰπνῐ́ζοιμῐ	κᾰπνῐ́ζοις	κᾰπνῐ́ζοι	κᾰπνῐ́ζοιτον	κᾰπνῐζοίτην	κᾰπνῐ́ζοιμεν	κᾰπνῐ́ζοιτε	κᾰπνῐ́ζοιεν
	imperative		κᾰ́πνῐζε	κᾰπνῐζέτω	κᾰπνῐ́ζετον	κᾰπνῐζέτων		κᾰπνῐ́ζετε	κᾰπνῐζόντων
middle/passive	indicative	κᾰπνῐ́ζομαι	κᾰπνῐ́ζῃ, κᾰπνῐ́ζει	κᾰπνῐ́ζεται	κᾰπνῐ́ζεσθον	κᾰπνῐ́ζεσθον	κᾰπνῐζόμεθᾰ	κᾰπνῐ́ζεσθε	κᾰπνῐ́ζονται
	subjunctive	κᾰπνῐ́ζωμαι	κᾰπνῐ́ζῃ	κᾰπνῐ́ζηται	κᾰπνῐ́ζησθον	κᾰπνῐ́ζησθον	κᾰπνῐζώμεθᾰ	κᾰπνῐ́ζησθε	κᾰπνῐ́ζωνται
	optative	κᾰπνῐζοίμην	κᾰπνῐ́ζοιο	κᾰπνῐ́ζοιτο	κᾰπνῐ́ζοισθον	κᾰπνῐζοίσθην	κᾰπνῐζοίμεθᾰ	κᾰπνῐ́ζοισθε	κᾰπνῐ́ζοιντο
	imperative		κᾰπνῐ́ζου	κᾰπνῐζέσθω	κᾰπνῐ́ζεσθον	κᾰπνῐζέσθων		κᾰπνῐ́ζεσθε	κᾰπνῐζέσθων
		active				middle/passive
infinitive		κᾰπνῐ́ζειν				κᾰπνῐ́ζεσθαι
participle	m	κᾰπνῐ́ζων				κᾰπνῐζόμενος
	f	κᾰπνῐ́ζουσᾰ				κᾰπνῐζομένη
	n	κᾰπνῐ́ζον				κᾰπνῐζόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Future: κᾰπνῐέω, κᾰπνῐέομαι (Uncontracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	κᾰπνῐέω	κᾰπνῐέεις	κᾰπνῐέει	κᾰπνῐέετον	κᾰπνῐέετον	κᾰπνῐέομεν	κᾰπνῐέετε	κᾰπνῐέουσῐ(ν)
	optative	κᾰπνῐέοιμῐ	κᾰπνῐέοις	κᾰπνῐέοι	κᾰπνῐέοιτον	κᾰπνῐεοίτην	κᾰπνῐέοιμεν	κᾰπνῐέοιτε	κᾰπνῐέοιεν
middle	indicative	κᾰπνῐέομαι	κᾰπνῐέῃ, κᾰπνῐέει	κᾰπνῐέεται	κᾰπνῐέεσθον	κᾰπνῐέεσθον	κᾰπνῐεόμεθᾰ	κᾰπνῐέεσθε	κᾰπνῐέονται
	optative	κᾰπνῐεοίμην	κᾰπνῐέοιο	κᾰπνῐέοιτο	κᾰπνῐέοισθον	κᾰπνῐεοίσθην	κᾰπνῐεοίμεθᾰ	κᾰπνῐέοισθε	κᾰπνῐέοιντο
		active			middle
infinitive		κᾰπνῐέειν			κᾰπνῐέεσθαι
participle	m	κᾰπνῐέων			κᾰπνῐεόμενος
	f	κᾰπνῐέουσᾰ			κᾰπνῐεομένη
	n	κᾰπνῐέον			κᾰπνῐεόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Future: κᾰπνῐῶ, κᾰπνῐοῦμαι (Contracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	κᾰπνῐῶ	κᾰπνῐεῖς	κᾰπνῐεῖ	κᾰπνῐεῖτον	κᾰπνῐεῖτον	κᾰπνῐοῦμεν	κᾰπνῐεῖτε	κᾰπνῐοῦσῐ(ν)
	optative	κᾰπνῐοίην, κᾰπνῐοῖμῐ	κᾰπνῐοίης, κᾰπνῐοῖς	κᾰπνῐοίη, κᾰπνῐοῖ	κᾰπνῐοῖτον, κᾰπνῐοίητον	κᾰπνῐοίτην, κᾰπνῐοιήτην	κᾰπνῐοῖμεν, κᾰπνῐοίημεν	κᾰπνῐοῖτε, κᾰπνῐοίητε	κᾰπνῐοῖεν, κᾰπνῐοίησᾰν
middle	indicative	κᾰπνῐοῦμαι	κᾰπνῐεῖ, κᾰπνῐῇ	κᾰπνῐεῖται	κᾰπνῐεῖσθον	κᾰπνῐεῖσθον	κᾰπνῐούμεθᾰ	κᾰπνῐεῖσθε	κᾰπνῐοῦνται
	optative	κᾰπνῐοίμην	κᾰπνῐοῖο	κᾰπνῐοῖτο	κᾰπνῐοῖσθον	κᾰπνῐοίσθην	κᾰπνῐοίμεθᾰ	κᾰπνῐοῖσθε	κᾰπνῐοῖντο
		active			middle
infinitive		κᾰπνῐεῖν			κᾰπνῐεῖσθαι
participle	m	κᾰπνῐῶν			κᾰπνῐούμενος
	f	κᾰπνῐοῦσᾰ			κᾰπνῐουμένη
	n	κᾰπνῐοῦν			κᾰπνῐούμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Future: κᾰπνῐ́σω, κᾰπνῐ́σομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	κᾰπνῐ́σω	κᾰπνῐ́σεις	κᾰπνῐ́σει	κᾰπνῐ́σετον	κᾰπνῐ́σετον	κᾰπνῐ́σομεν	κᾰπνῐ́σετε	κᾰπνῐ́σουσῐ(ν)
	optative	κᾰπνῐ́σοιμῐ	κᾰπνῐ́σοις	κᾰπνῐ́σοι	κᾰπνῐ́σοιτον	κᾰπνῐσοίτην	κᾰπνῐ́σοιμεν	κᾰπνῐ́σοιτε	κᾰπνῐ́σοιεν
middle	indicative	κᾰπνῐ́σομαι	κᾰπνῐ́σῃ, κᾰπνῐ́σει	κᾰπνῐ́σεται	κᾰπνῐ́σεσθον	κᾰπνῐ́σεσθον	κᾰπνῐσόμεθᾰ	κᾰπνῐ́σεσθε	κᾰπνῐ́σονται
	optative	κᾰπνῐσοίμην	κᾰπνῐ́σοιο	κᾰπνῐ́σοιτο	κᾰπνῐ́σοισθον	κᾰπνῐσοίσθην	κᾰπνῐσοίμεθᾰ	κᾰπνῐ́σοισθε	κᾰπνῐ́σοιντο
		active			middle
infinitive		κᾰπνῐ́σειν			κᾰπνῐ́σεσθαι
participle	m	κᾰπνῐ́σων			κᾰπνῐσόμενος
	f	κᾰπνῐ́σουσᾰ			κᾰπνῐσομένη
	n	κᾰπνῐ́σον			κᾰπνῐσόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Aorist: κᾰ́πνῐσσᾰ, κᾰπνῐσσᾰ́μην (Epic)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	κᾰ́πνῐσσᾰ	κᾰ́πνῐσσᾰς	κᾰ́πνῐσσε(ν)	κᾰπνῐ́σσᾰτον	κᾰπνῐσσᾰ́την	κᾰπνῐ́σσᾰμεν	κᾰπνῐ́σσᾰτε	κᾰ́πνῐσσᾰν
	subjunctive	κᾰπνῐ́σσω(μῐ)	κᾰπνῐ́σσῃσ(θᾰ)	κᾰπνῐ́σσῃσῐ(ν), κᾰπνῐ́σσῃ	κᾰπνῐ́σσητον, κᾰπνῐ́σσετον	κᾰπνῐ́σσητον, κᾰπνῐ́σσετον	κᾰπνῐ́σσωμεν, κᾰπνῐ́σσομεν	κᾰπνῐ́σσητε, κᾰπνῐ́σσετε	κᾰπνῐ́σσωσῐ(ν)
	optative	κᾰπνῐ́σσαιμῐ	κᾰπνῐ́σσαισ(θᾰ), κᾰπνῐ́σσειᾰσ(θᾰ)	κᾰπνῐ́σσειε(ν), κᾰπνῐ́σσαι	κᾰπνῐ́σσαιτον	κᾰπνῐσσαίτην	κᾰπνῐ́σσαιμεν	κᾰπνῐ́σσαιτε	κᾰπνῐ́σσειᾰν, κᾰπνῐ́σσαιεν
	imperative		κᾰ́πνῐσσον	κᾰπνῐσσᾰ́τω	κᾰπνῐ́σσᾰτον	κᾰπνῐσσᾰ́των		κᾰπνῐ́σσᾰτε	κᾰπνῐσσᾰ́ντων
middle	indicative	κᾰπνῐσσᾰ́μην	κᾰπνῐ́σσᾰο	κᾰπνῐ́σσᾰτο	κᾰπνῐ́σσᾰσθον	κᾰπνῐσσᾰ́σθην	κᾰπνῐσσᾰ́με(σ)θᾰ	κᾰπνῐ́σσᾰσθε	κᾰπνῐ́σσᾰντο
	subjunctive	κᾰπνῐ́σσωμαι, κᾰπνῐ́σσομαι	κᾰπνῐ́σσεαι, κᾰπνῐ́σσῃ	κᾰπνῐ́σσηται, κᾰπνῐ́σσεται	κᾰπνῐ́σσησθον	κᾰπνῐ́σσησθον	κᾰπνῐσσώμε(σ)θᾰ, κᾰπνῐσσόμε(σ)θᾰ	κᾰπνῐ́σσησθε	κᾰπνῐ́σσωνται
	optative	κᾰπνῐσσαίμην	κᾰπνῐ́σσαιο	κᾰπνῐ́σσαιτο	κᾰπνῐ́σσαισθον	κᾰπνῐσσαίσθην	κᾰπνῐσσαίμε(σ)θᾰ	κᾰπνῐ́σσαισθε	κᾰπνῐσσαίᾰτο
	imperative		κᾰ́πνῐσσαι	κᾰπνῐσσᾰ́σθω	κᾰπνῐ́σσᾰσθον	κᾰπνῐσσᾰ́σθων		κᾰπνῐ́σσᾰσθε	κᾰπνῐσσᾰ́σθων
		active			middle
infinitive		κᾰπνῐ́σσαι, κᾰπνῐσσᾰ́μεν(αι)			κᾰπνῐ́σσᾰσθαι
participle	m	κᾰπνῐ́σσᾱς			κᾰπνῐσσᾰ́μενος
	f	κᾰπνῐ́σσᾱσᾰ			κᾰπνῐσσᾰμένη
	n	κᾰπνῐ́σσᾰν			κᾰπνῐσσᾰ́μενον
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Perfect: κεκᾰ́πνῐκᾰ, κεκᾰ́πνῐμαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	κεκᾰ́πνῐκᾰ	κεκᾰ́πνῐκᾰς	κεκᾰ́πνῐκε(ν)	κεκᾰπνῐ́κᾰτον	κεκᾰπνῐ́κᾰτον	κεκᾰπνῐ́κᾰμεν	κεκᾰπνῐ́κᾰτε	κεκᾰπνῐ́κᾱσῐ(ν)
	subjunctive	κεκᾰπνῐ́κω	κεκᾰπνῐ́κῃς	κεκᾰπνῐ́κῃ	κεκᾰπνῐ́κητον	κεκᾰπνῐ́κητον	κεκᾰπνῐ́κωμεν	κεκᾰπνῐ́κητε	κεκᾰπνῐ́κωσῐ(ν)
	optative	κεκᾰπνῐ́κοιμῐ, κεκᾰπνῐκοίην	κεκᾰπνῐ́κοις, κεκᾰπνῐκοίης	κεκᾰπνῐ́κοι, κεκᾰπνῐκοίη	κεκᾰπνῐ́κοιτον	κεκᾰπνῐκοίτην	κεκᾰπνῐ́κοιμεν	κεκᾰπνῐ́κοιτε	κεκᾰπνῐ́κοιεν
	imperative		κεκᾰ́πνῐκε	κεκᾰπνῐκέτω	κεκᾰπνῐ́κετον	κεκᾰπνῐκέτων		κεκᾰπνῐ́κετε	κεκᾰπνῐκόντων
middle/passive	indicative	κεκᾰ́πνῐμαι	κεκᾰ́πνῐσαι	κεκᾰ́πνῐται	κεκᾰ́πνῐσθον	κεκᾰ́πνῐσθον	κεκᾰπνῐ́μεθᾰ	κεκᾰ́πνῐσθε	κεκᾰ́πνῐνται
	subjunctive	κεκᾰπνῐμένος ὦ	κεκᾰπνῐμένος ᾖς	κεκᾰπνῐμένος ᾖ	κεκᾰπνῐμένω ἦτον	κεκᾰπνῐμένω ἦτον	κεκᾰπνῐμένοι ὦμεν	κεκᾰπνῐμένοι ἦτε	κεκᾰπνῐμένοι ὦσῐ(ν)
	optative	κεκᾰπνῐμένος εἴην	κεκᾰπνῐμένος εἴης	κεκᾰπνῐμένος εἴη	κεκᾰπνῐμένω εἴητον, εἶτον	κεκᾰπνῐμένω εἰήτην, εἴτην	κεκᾰπνῐμένοι εἴημεν, εἶμεν	κεκᾰπνῐμένοι εἴητε, εἶτε	κεκᾰπνῐμένοι εἴησᾰν, εἶεν
	imperative		κεκᾰ́πνῐσο	κεκᾰπνῐ́σθω	κεκᾰ́πνῐσθον	κεκᾰπνῐ́σθων		κεκᾰ́πνῐσθε	κεκᾰπνῐ́σθων
		active				middle/passive
infinitive		κεκᾰπνῐκέναι				κεκᾰπνῐ́σθαι
participle	m	κεκᾰπνῐκώς				κεκᾰπνῐμένος
	f	κεκᾰπνῐκυῖᾰ				κεκᾰπνῐμένη
	n	κεκᾰπνῐκός				κεκᾰπνῐμένον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Derived terms

• ἀποκαπνίζω (apokapnízō)
• κάπνισις (kápnisis)
• κάπνισμα (kápnisma)
• καπνιστήριον (kapnistḗrion)
• περικαπνίζω (perikapnízō)
• ὑποκαπνίζω (hupokapnízō)

Descendants

• Greek: καπνίζω (kapnízo)

Further reading

• “καπνίζω”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
• καπνίζω in Bailly, Anatole (1935), Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
• καπνίζω in Pape, Wilhelm (1914), Max Sengebusch, editor, Handwörterbuch der griechischen Sprache‎^[1] (in German), 3rd edition, Braunschweig: Friedrich Vieweg und Sohn
• καπνίζω in Cunliffe, Richard J. (1924), A Lexicon of the Homeric Dialect: Expanded Edition, Norman: University of Oklahoma Press, published 1963
• “καπνίζω”, in Autenrieth, Georg (1891), A Homeric Dictionary for Schools and Colleges, New York: Harper and Brothers
• “καπνίζω”, in Liddell & Scott (1889), An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
• καπνίζω, in ΛΟΓΕΙΟΝ [Logeion] Dictionaries for Ancient Greek and Latin (in English, French, Spanish, German, Dutch and Chinese), University of Chicago, since 2011

Greek

Etymology

The transitive sense inherited from Ancient Greek καπνίζω (kapnízō). By surface analysis, καπνός (kapnós, “smoke”) +‎ -ίζω (-ízo). The sense smoke (cigarette), Calque of French fumer or English smoke.

Pronunciation

• IPA^(key): /kaˈpni.zo/
• Hyphenation: κα‧πνί‧ζω

Verb

καπνίζω • (kapnízo) (past κάπνισα, passive καπνίζομαι)

1. (transitive) to smoke

   Η καμινάδα καπνίζει.

   I kamináda kapnízei.

   The chimney’s smoking.

   1. to smoke (food)

      Καπνίζουμε το ψάρι πάνω σε ξύλα.

      Kapnízoume to psári páno se xýla.

      We are smoking the fish over the wood.

2. (intransitive) to smoke (inhale and exhale smoke) (cigarette, etc)

   Θέλω να καπνίσω ένα τσιγάρο.

   Thélo na kapníso éna tsigáro.

   I want to smoke a cigarette.

Conjugation

καπνίζω   καπνίζομαι

	Active voice ➤		Passive voice ➤
Indicative mood ➤	Imperfective aspect ➤	Perfective aspect ➤	Imperfective aspect	Perfective aspect
Non-past tenses ➤	Present ➤	Dependent ➤	Present	Dependent
1 sg	καπνίζω	καπνίσω	καπνίζομαι	καπνιστώ
2 sg	καπνίζεις	καπνίσεις	καπνίζεσαι	καπνιστείς
3 sg	καπνίζει	καπνίσει	καπνίζεται	καπνιστεί
1 pl	καπνίζουμε, [καπνίζομε]	καπνίσουμε, [καπνίσομε]	καπνιζόμαστε	καπνιστούμε
2 pl	καπνίζετε	καπνίσετε	καπνίζεστε, καπνιζόσαστε	καπνιστείτε
3 pl	καπνίζουν(ε)	καπνίσουν(ε)	καπνίζονται	καπνιστούν(ε)
Past tenses ➤	Imperfect ➤	Simple past ➤	Imperfect	Simple past
1 sg	κάπνιζα	κάπνισα	καπνιζόμουν(α)	καπνίστηκα
2 sg	κάπνιζες	κάπνισες	καπνιζόσουν(α)	καπνίστηκες
3 sg	κάπνιζε	κάπνισε	καπνιζόταν(ε)	καπνίστηκε
1 pl	καπνίζαμε	καπνίσαμε	καπνιζόμασταν, (καπνιζόμαστε)	καπνιστήκαμε
2 pl	καπνίζατε	καπνίσατε	καπνιζόσασταν, (καπνιζόσαστε)	καπνιστήκατε
3 pl	κάπνιζαν, καπνίζαν(ε)	κάπνισαν, καπνίσαν(ε)	καπνίζονταν, (καπνιζόντουσαν)	καπνίστηκαν, καπνιστήκαν(ε)
Future tenses ➤	Continuous ➤	Simple ➤	Continuous	Simple
1 sg	θα καπνίζω ➤	θα καπνίσω ➤	θα καπνίζομαι ➤	θα καπνιστώ ➤
2,3 sg, 1,2,3 pl	θα καπνίζεις, …	θα καπνίσεις, …	θα καπνίζεσαι, …	θα καπνιστείς, …
	Perfect aspect ➤		Perfect aspect
Present perfect ➤	έχω, έχεις, … καπνίσει   έχω, έχεις, … καπνισμένο, ‑η, ‑ο ➤		έχω, έχεις, … καπνιστεί   είμαι, είσαι, … καπνισμένος, ‑η, ‑ο ➤
Past perfect ➤	είχα, είχες, … καπνίσει   είχα, είχες, … καπνισμένο, ‑η, ‑ο		είχα, είχες, … καπνιστεί   ήμουν, ήσουν, … καπνισμένος, ‑η, ‑ο
Future perfect ➤	θα έχω, θα έχεις, … καπνίσει   θα έχω, θα έχεις, … καπνισμένο, ‑η, ‑ο		θα έχω, θα έχεις, … καπνιστεί   θα είμαι, θα είσαι, … καπνισμένος, ‑η, ‑ο
Subjunctive mood ➤	Formed using present, dependent (for simple past) or present perfect from above with a particle (να, ας).
Imperative mood ➤	Imperfective aspect	Perfective aspect	Imperfective aspect	Perfective aspect
2 sg	κάπνιζε	κάπνισε	—	καπνίσου
2 pl	καπνίζετε	καπνίστε	καπνίζεστε	καπνιστείτε
Other forms	Active voice		Passive voice
Present participle➤	καπνίζοντας ➤		—
Perfect participle➤	έχοντας καπνίσει ➤		καπνισμένος, ‑η, ‑ο ➤
Nonfinite form➤	καπνίσει		καπνιστεί
Notes     Appendix:Greek verbs	• (…) optional or informal.   […] rare.   {…} learned, archaic.  • Multiple forms are shown in order of reducing frequency.  • Periphrastic imperative forms may be produced using the subjunctive.

Related terms

• ακάπνιστος (akápnistos, “unsmoked”)
• άκαπνος (ákapnos, “smokeless”)
• καπνίζω σαν φουγάρο (kapnízo san fougáro, “I smoke like a chimney”)
• κάπνισμα n (kápnisma, “smoking”)
• καπνιστήρι n (kapnistíri, “bee smoker”)
• καπνιστήριο n (kapnistírio, “smoking room, smokehouse”)
• καπνιστής m (kapnistís, “smoker”)
• καπνιστός (kapnistós, “smoked”)
• καπνίστρια f (kapnístria, “smoker”)
• καπνοδόχος f (kapnodóchos, “chimney”)
• καπνοπωλείο n (kapnopoleío, “tobacconist's shop”)
• καπνοπώλης n (kapnopólis, “tobacconist”)
• καπνός m (kapnós, “smoke”)

Further reading

• καπνίζω, in Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], Triantafyllidis Foundation, 1998 at the Centre for the Greek language