μανθάνω

Ancient Greek

Etymology

From Proto-Hellenic *məntʰánō, *mantʰánō, from Proto-Indo-European *mn̥-n-dʰ-, nasal infix present of *men(s)dʰh₁-, itself possibly a *dʰ-extension of *men- (“to think, mind”), thus "to put one's mind".^[1]

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /man.tʰá.nɔː/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /manˈtʰa.no/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /manˈθa.no/
(10^th CE Medieval) IPA^(key): /manˈθa.no/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /manˈθa.no/

Verb

μᾰνθᾰ́νω • (mănthắnō)

to learn
(aorist) to know; to understand
to seek; to ask; to inquire
to have a habit of; to be accustomed to
to notice; to perceive

Conjugation

Present: μᾰνθᾰ́νω, μᾰνθᾰ́νομαι (Attic)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	μᾰνθᾰ́νω	μᾰνθᾰ́νεις	μᾰνθᾰ́νει	μᾰνθᾰ́νετον	μᾰνθᾰ́νετον	μᾰνθᾰ́νομεν	μᾰνθᾰ́νετε	μᾰνθᾰ́νουσῐ(ν)
	subjunctive	μᾰνθᾰ́νω	μᾰνθᾰ́νῃς	μᾰνθᾰ́νῃ	μᾰνθᾰ́νητον	μᾰνθᾰ́νητον	μᾰνθᾰ́νωμεν	μᾰνθᾰ́νητε	μᾰνθᾰ́νωσῐ(ν)
	optative	μᾰνθᾰ́νοιμῐ	μᾰνθᾰ́νοις	μᾰνθᾰ́νοι	μᾰνθᾰ́νοιτον	μᾰνθᾰνοίτην	μᾰνθᾰ́νοιμεν	μᾰνθᾰ́νοιτε	μᾰνθᾰ́νοιεν
	imperative		μᾰ́νθᾰνε	μᾰνθᾰνέτω	μᾰνθᾰ́νετον	μᾰνθᾰνέτων		μᾰνθᾰ́νετε	μᾰνθᾰνόντων
middle/passive	indicative	μᾰνθᾰ́νομαι	μᾰνθᾰ́νῃ, μᾰνθᾰ́νει	μᾰνθᾰ́νεται	μᾰνθᾰ́νεσθον	μᾰνθᾰ́νεσθον	μᾰνθᾰνόμεθᾰ	μᾰνθᾰ́νεσθε	μᾰνθᾰ́νονται
	subjunctive	μᾰνθᾰ́νωμαι	μᾰνθᾰ́νῃ	μᾰνθᾰ́νηται	μᾰνθᾰ́νησθον	μᾰνθᾰ́νησθον	μᾰνθᾰνώμεθᾰ	μᾰνθᾰ́νησθε	μᾰνθᾰ́νωνται
	optative	μᾰνθᾰνοίμην	μᾰνθᾰ́νοιο	μᾰνθᾰ́νοιτο	μᾰνθᾰ́νοισθον	μᾰνθᾰνοίσθην	μᾰνθᾰνοίμεθᾰ	μᾰνθᾰ́νοισθε	μᾰνθᾰ́νοιντο
	imperative		μᾰνθᾰ́νου	μᾰνθᾰνέσθω	μᾰνθᾰ́νεσθον	μᾰνθᾰνέσθων		μᾰνθᾰ́νεσθε	μᾰνθᾰνέσθων
		active				middle/passive
infinitive		μᾰνθᾰ́νειν				μᾰνθᾰ́νεσθαι
participle	m	μᾰνθᾰ́νων				μᾰνθᾰνόμενος
	f	μᾰνθᾰ́νουσᾰ				μᾰνθᾰνομένη
	n	μᾰνθᾰ́νον				μᾰνθᾰνόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Imperfect: ἐμᾰ́νθᾰνον, ἐμᾰνθᾰνόμην (Attic)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐμᾰ́νθᾰνον	ἐμᾰ́νθᾰνες	ἐμᾰ́νθᾰνε(ν)	ἐμᾰνθᾰ́νετον	ἐμᾰνθᾰνέτην	ἐμᾰνθᾰ́νομεν	ἐμᾰνθᾰ́νετε	ἐμᾰ́νθᾰνον
middle/passive	indicative	ἐμᾰνθᾰνόμην	ἐμᾰνθᾰ́νου	ἐμᾰνθᾰ́νετο	ἐμᾰνθᾰ́νεσθον	ἐμᾰνθᾰνέσθην	ἐμᾰνθᾰνόμεθᾰ	ἐμᾰνθᾰ́νεσθε	ἐμᾰνθᾰ́νοντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Future: μᾰθήσομαι (Attic)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
middle	indicative	μᾰθήσομαι	μᾰθήσῃ, μᾰθήσει	μᾰθήσεται	μᾰθήσεσθον	μᾰθήσεσθον	μᾰθησόμεθᾰ	μᾰθήσεσθε	μᾰθήσονται
middle	optative	μᾰθησοίμην	μᾰθήσοιο	μᾰθήσοιτο	μᾰθήσοισθον	μᾰθησοίσθην	μᾰθησοίμεθᾰ	μᾰθήσοισθε	μᾰθήσοιντο
					middle
infinitive					μᾰθήσεσθαι
participle	m				μᾰθησόμενος
	f				μᾰθησομένη
	n				μᾰθησόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Aorist: ἔμᾰθον (Attic)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἔμᾰθον	ἔμᾰθες	ἔμᾰθε(ν)	ἐμᾰ́θετον	ἐμᾰθέτην	ἐμᾰ́θομεν	ἐμᾰ́θετε	ἔμᾰθον
	subjunctive	μᾰ́θω	μᾰ́θῃς	μᾰ́θῃ	μᾰ́θητον	μᾰ́θητον	μᾰ́θωμεν	μᾰ́θητε	μᾰ́θωσῐ(ν)
	optative	μᾰ́θοιμῐ	μᾰ́θοις	μᾰ́θοι	μᾰ́θοιτον	μᾰθοίτην	μᾰ́θοιμεν	μᾰ́θοιτε	μᾰ́θοιεν
	imperative		μᾰ́θε	μᾰθέτω	μᾰ́θετον	μᾰθέτων		μᾰ́θετε	μᾰθόντων
		active
infinitive		μᾰθεῖν
participle	m	μᾰθών
	f	μᾰθοῦσᾰ
	n	μᾰθόν
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Aorist: μᾰ́θον (Epic)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	μᾰ́θον, ἔμμᾰθον	μᾰ́θες, ἔμμᾰθες	μᾰ́θε(ν), ἔμμᾰθε(ν)	μᾰ́θετον, ἐμμᾰ́θετον	μᾰθέτην, ἐμμᾰθέτην	μᾰ́θομεν, ἐμμᾰ́θομεν	μᾰ́θετε, ἐμμᾰ́θετε	μᾰ́θον, ἔμμᾰθον
	subjunctive	μᾰ́θω(μῐ)	μᾰ́θῃσ(θᾰ)	μᾰ́θῃσῐ(ν), μᾰ́θῃ	μᾰ́θητον	μᾰ́θητον	μᾰ́θωμεν	μᾰ́θητε	μᾰ́θωσῐ(ν)
	optative	μᾰ́θοιμῐ	μᾰ́θοισ(θᾰ)	μᾰ́θοι	μᾰ́θοιτον	μᾰθοίτην	μᾰ́θοιμεν	μᾰ́θοιτε	μᾰ́θοιεν
	imperative		μᾰ́θε	μᾰθέτω	μᾰ́θετον	μᾰθέτων		μᾰ́θετε	μᾰθόντων
		active
infinitive		μᾰθέεν, μᾰθεῖν, μᾰθέειν, μᾰθέμεν(αι)
participle	m	μᾰθών
	f	μᾰθοῦσᾰ
	n	μᾰθόν
Notes:	Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Perfect: μεμᾰ́θηκᾰ (Attic)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	μεμᾰ́θηκᾰ	μεμᾰ́θηκᾰς	μεμᾰ́θηκε(ν)	μεμᾰθήκᾰτον	μεμᾰθήκᾰτον	μεμᾰθήκᾰμεν	μεμᾰθήκᾰτε	μεμᾰθήκᾱσῐ(ν)
	subjunctive	μεμᾰθήκω	μεμᾰθήκῃς	μεμᾰθήκῃ	μεμᾰθήκητον	μεμᾰθήκητον	μεμᾰθήκωμεν	μεμᾰθήκητε	μεμᾰθήκωσῐ(ν)
	optative	μεμᾰθήκοιμῐ, μεμᾰθηκοίην	μεμᾰθήκοις, μεμᾰθηκοίης	μεμᾰθήκοι, μεμᾰθηκοίη	μεμᾰθήκοιτον	μεμᾰθηκοίτην	μεμᾰθήκοιμεν	μεμᾰθήκοιτε	μεμᾰθήκοιεν
	imperative		μεμᾰ́θηκε	μεμᾰθηκέτω	μεμᾰθήκετον	μεμᾰθηκέτων		μεμᾰθήκετε	μεμᾰθηκόντων
		active
infinitive		μεμᾰθηκέναι
participle	m	μεμᾰθηκώς
	f	μεμᾰθηκυῖᾰ
	n	μεμᾰθηκός
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Pluperfect: ἐμεμᾰθήκειν (Attic)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐμεμᾰθήκειν, ἐμεμᾰθήκη	ἐμεμᾰθήκεις, ἐμεμᾰθήκης	ἐμεμᾰθήκει(ν)	ἐμεμᾰθήκετον	ἐμεμᾰθηκέτην	ἐμεμᾰθήκεμεν	ἐμεμᾰθήκετε	ἐμεμᾰθήκεσᾰν
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Future perfect: μεμᾰθήσομαι (Attic)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
middle	indicative	μεμᾰθήσομαι	μεμᾰθήσῃ, μεμᾰθήσει	μεμᾰθήσεται	μεμᾰθήσεσθον	μεμᾰθήσεσθον	μεμᾰθησόμεθᾰ	μεμᾰθήσεσθε	μεμᾰθήσονται
middle	optative	μεμᾰθησοίμην	μεμᾰθήσοιο	μεμᾰθήσοιτο	μεμᾰθήσοισθον	μεμᾰθησοίσθην	μεμᾰθησοίμεθᾰ	μεμᾰθήσοισθε	μεμᾰθήσοιντο

infinitive						μεμᾰθήσεσθαι
participle	m					μεμᾰθησόμενος
	f					μεμᾰθησομένη
	n					μεμᾰθησόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Derived terms

ᾰ̓νᾰμᾰνθᾰ́νω (ănămănthắnō)
ᾰ̓ντῐμᾰνθᾰ́νω (ăntĭmănthắnō)
ᾰ̓πομᾰνθᾰ́νω (ăpomănthắnō)
δῐᾰμᾰνθᾰ́νω (dĭămănthắnō)
ἐκμᾰνθᾰ́νω (ekmănthắnō)
ἐπῐμᾰνθᾰ́νω (epĭmănthắnō)
κᾰτᾰμᾰνθᾰ́νω (kătămănthắnō)
μετᾰμᾰνθᾰ́νω (metămănthắnō)
προμᾰνθᾰ́νω (promănthắnō)
προσμᾰνθᾰ́νω (prosmănthắnō)
σῠμμᾰνθᾰ́νω (sŭmmănthắnō)
τῐ́ μᾰθών (tĭ́ măthṓn)

Related terms

ᾰ̓μᾰθής (ămăthḗs)
ᾰ̓μᾰ́θητος (ămắthētos)
ᾰ̓μᾰθῐ́ᾱ (ămăthĭ́ā)
Ἐπῐμηθεύς (Epĭmētheús)
ἐπῐμηθής (epĭmēthḗs)
μᾰ́θη (mắthē)
μᾰ́θημᾰ (mắthēmă)
μᾰθημᾰτῐκεύομαι (măthēmătĭkeúomai)
μᾰθημᾰτῐκός (măthēmătĭkós)
μᾰθημᾰτῐκῶς (măthēmătĭkôs)
μᾰ́θησῐς (mắthēsĭs)
μᾰθητείᾱ (măthēteíā)
μᾰθητέος (măthētéos)
μᾰθητεύω (măthēteúō)
μᾰθητής (măthētḗs)
μᾰθητῐᾰ́ω (măthētĭắō)
μᾰθητῐκός (măthētĭkós)
μᾰθητός (măthētós)
μᾰθήτρῐᾰ (măthḗtrĭă)
μᾰ́θος (mắthos)
Προμηθεύς (Promētheús)
προμηθής (promēthḗs)

Descendants

Greek:

Medieval: μανθάνω, μαθαίνω, μαθάνω, μανθαίνω, μανθάννω, μαθθαίνω^[2]

Modern Greek: μαθαίνω (mathaíno) (also εκμανθάνω)

References

^ Beekes, Robert S. P. (2010), “μανθάνω”, in Etymological Dictionary of Greek (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 10), with the assistance of Lucien van Beek, Leiden, Boston: Brill, →ISBN, page 901
^ μανθάνω - Kriaras, Emmanuel (1969-), Επιτομή του Λεξικού της Μεσαιωνικής Ελληνικής Δημώδους Γραμματείας (Epitomí tou Lexikoú tis Mesaionikís Ellinikís Dimódous Grammateías) [Concise Dictionary of the Kriaras' Dictionary of Medieval Vulgar Greek Literature (1100–1669) Vols. 1–14. Vols 15- under I. Kazazes.] (in Greek), Thessaloniki: Centre for the Greek language Online edition (abbreviations) Printed edition 2022: 22 vols.