Jump to content

جبر

From Wiktionary, the free dictionary
See also: حبر, چتر, خبر, خبز, and چپر

Arabic

[edit]
Arabic Wikipedia has an article on:
Wikipedia ar

Etymology 1

[edit]

    Cognate with Biblical Hebrew גָּבַר (gɔḇar).

    Pronunciation

    [edit]

    Verb

    [edit]

    جَبَرَ • (jabara) I (non-past يَجْبُرُ (yajburu), verbal noun جَبْر (jabr) or جُبُور (jubūr))

    1. to set (a broken bone)
    2. to restore
    3. to force, to compel
    Conjugation
    [edit]
    Conjugation of جَبَرَ (I, sound, a ~ u, full passive, verbal nouns جَبْر, جُبُور)
    verbal noun
    الْمَصْدَر
    جَبْر, جُبُور
    jabr, jubūr
    active participle
    اِسْم الْفَاعِل
    جَابِر
    jābir
    passive participle
    اِسْم الْمَفْعُول
    مَجْبُور
    majbūr
    active voice
    الْفِعْل الْمَعْلُوم
    singular
    الْمُفْرَد
    dual
    الْمُثَنَّى
    plural
    الْجَمْع
    1st person
    الْمُتَكَلِّم
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    1st person
    الْمُتَكَلِّم
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    1st person
    الْمُتَكَلِّم
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    past indicative
    (perfect)
    الْمَاضِي
    m جَبَرْتُ
    jabartu
    جَبَرْتَ
    jabarta
    جَبَرَ
    jabara
    جَبَرْنَا
    jabarnā
    جَبَرْتُمَا
    jabartumā
    جَبَرَا
    jabarā
    جَبَرْنَا
    jabarnā
    جَبَرْتُمْ
    jabartum
    جَبَرُوا
    jabarū
    f جَبَرْتِ
    jabarti
    جَبَرَتْ
    jabarat
    جَبَرَتَا
    jabaratā
    جَبَرْتُنَّ
    jabartunna
    جَبَرْنَ
    jabarna
    non-past indicative
    (imperfect)
    الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
    m أَجْبُرُ
    ʔajburu
    تَجْبُرُ
    tajburu
    يَجْبُرُ
    yajburu
    نَجْبُرُ
    najburu
    تَجْبُرَانِ
    tajburāni
    يَجْبُرَانِ
    yajburāni
    نَجْبُرُ
    najburu
    تَجْبُرُونَ
    tajburūna
    يَجْبُرُونَ
    yajburūna
    f تَجْبُرِينَ
    tajburīna
    تَجْبُرُ
    tajburu
    تَجْبُرَانِ
    tajburāni
    تَجْبُرْنَ
    tajburna
    يَجْبُرْنَ
    yajburna
    subjunctive
    الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
    m أَجْبُرَ
    ʔajbura
    تَجْبُرَ
    tajbura
    يَجْبُرَ
    yajbura
    نَجْبُرَ
    najbura
    تَجْبُرَا
    tajburā
    يَجْبُرَا
    yajburā
    نَجْبُرَ
    najbura
    تَجْبُرُوا
    tajburū
    يَجْبُرُوا
    yajburū
    f تَجْبُرِي
    tajburī
    تَجْبُرَ
    tajbura
    تَجْبُرَا
    tajburā
    تَجْبُرْنَ
    tajburna
    يَجْبُرْنَ
    yajburna
    jussive
    الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
    m أَجْبُرْ
    ʔajbur
    تَجْبُرْ
    tajbur
    يَجْبُرْ
    yajbur
    نَجْبُرْ
    najbur
    تَجْبُرَا
    tajburā
    يَجْبُرَا
    yajburā
    نَجْبُرْ
    najbur
    تَجْبُرُوا
    tajburū
    يَجْبُرُوا
    yajburū
    f تَجْبُرِي
    tajburī
    تَجْبُرْ
    tajbur
    تَجْبُرَا
    tajburā
    تَجْبُرْنَ
    tajburna
    يَجْبُرْنَ
    yajburna
    imperative
    الْأَمْر
    m اُجْبُرْ
    ujbur
    اُجْبُرَا
    ujburā
    اُجْبُرُوا
    ujburū
    f اُجْبُرِي
    ujburī
    اُجْبُرْنَ
    ujburna
    passive voice
    الْفِعْل الْمَجْهُول
    singular
    الْمُفْرَد
    dual
    الْمُثَنَّى
    plural
    الْجَمْع
    1st person
    الْمُتَكَلِّم
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    1st person
    الْمُتَكَلِّم
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    1st person
    الْمُتَكَلِّم
    2nd person
    الْمُخَاطَب
    3rd person
    الْغَائِب
    past indicative
    (perfect)
    الْمَاضِي
    m جُبِرْتُ
    jubirtu
    جُبِرْتَ
    jubirta
    جُبِرَ
    jubira
    جُبِرْنَا
    jubirnā
    جُبِرْتُمَا
    jubirtumā
    جُبِرَا
    jubirā
    جُبِرْنَا
    jubirnā
    جُبِرْتُمْ
    jubirtum
    جُبِرُوا
    jubirū
    f جُبِرْتِ
    jubirti
    جُبِرَتْ
    jubirat
    جُبِرَتَا
    jubiratā
    جُبِرْتُنَّ
    jubirtunna
    جُبِرْنَ
    jubirna
    non-past indicative
    (imperfect)
    الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
    m أُجْبَرُ
    ʔujbaru
    تُجْبَرُ
    tujbaru
    يُجْبَرُ
    yujbaru
    نُجْبَرُ
    nujbaru
    تُجْبَرَانِ
    tujbarāni
    يُجْبَرَانِ
    yujbarāni
    نُجْبَرُ
    nujbaru
    تُجْبَرُونَ
    tujbarūna
    يُجْبَرُونَ
    yujbarūna
    f تُجْبَرِينَ
    tujbarīna
    تُجْبَرُ
    tujbaru
    تُجْبَرَانِ
    tujbarāni
    تُجْبَرْنَ
    tujbarna
    يُجْبَرْنَ
    yujbarna
    subjunctive
    الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
    m أُجْبَرَ
    ʔujbara
    تُجْبَرَ
    tujbara
    يُجْبَرَ
    yujbara
    نُجْبَرَ
    nujbara
    تُجْبَرَا
    tujbarā
    يُجْبَرَا
    yujbarā
    نُجْبَرَ
    nujbara
    تُجْبَرُوا
    tujbarū
    يُجْبَرُوا
    yujbarū
    f تُجْبَرِي
    tujbarī
    تُجْبَرَ
    tujbara
    تُجْبَرَا
    tujbarā
    تُجْبَرْنَ
    tujbarna
    يُجْبَرْنَ
    yujbarna
    jussive
    الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
    m أُجْبَرْ
    ʔujbar
    تُجْبَرْ
    tujbar
    يُجْبَرْ
    yujbar
    نُجْبَرْ
    nujbar
    تُجْبَرَا
    tujbarā
    يُجْبَرَا
    yujbarā
    نُجْبَرْ
    nujbar
    تُجْبَرُوا
    tujbarū
    يُجْبَرُوا
    yujbarū
    f تُجْبَرِي
    tujbarī
    تُجْبَرْ
    tujbar
    تُجْبَرَا
    tujbarā
    تُجْبَرْنَ
    tujbarna
    يُجْبَرْنَ
    yujbarna

    Etymology 2

    [edit]

      Pronunciation

      [edit]

      Verb

      [edit]

      جَبَّرَ • (jabbara) II (non-past يُجَبِّرُ (yujabbiru), verbal noun تَجْبِير (tajbīr))

      1. to set (a broken bone)
      Conjugation
      [edit]
      Conjugation of جَبَّرَ (II, sound, full passive, verbal noun تَجْبِير)
      verbal noun
      الْمَصْدَر
      تَجْبِير
      tajbīr
      active participle
      اِسْم الْفَاعِل
      مُجَبِّر
      mujabbir
      passive participle
      اِسْم الْمَفْعُول
      مُجَبَّر
      mujabbar
      active voice
      الْفِعْل الْمَعْلُوم
      singular
      الْمُفْرَد
      dual
      الْمُثَنَّى
      plural
      الْجَمْع
      1st person
      الْمُتَكَلِّم
      2nd person
      الْمُخَاطَب
      3rd person
      الْغَائِب
      1st person
      الْمُتَكَلِّم
      2nd person
      الْمُخَاطَب
      3rd person
      الْغَائِب
      1st person
      الْمُتَكَلِّم
      2nd person
      الْمُخَاطَب
      3rd person
      الْغَائِب
      past indicative
      (perfect)
      الْمَاضِي
      m جَبَّرْتُ
      jabbartu
      جَبَّرْتَ
      jabbarta
      جَبَّرَ
      jabbara
      جَبَّرْنَا
      jabbarnā
      جَبَّرْتُمَا
      jabbartumā
      جَبَّرَا
      jabbarā
      جَبَّرْنَا
      jabbarnā
      جَبَّرْتُمْ
      jabbartum
      جَبَّرُوا
      jabbarū
      f جَبَّرْتِ
      jabbarti
      جَبَّرَتْ
      jabbarat
      جَبَّرَتَا
      jabbaratā
      جَبَّرْتُنَّ
      jabbartunna
      جَبَّرْنَ
      jabbarna
      non-past indicative
      (imperfect)
      الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
      m أُجَبِّرُ
      ʔujabbiru
      تُجَبِّرُ
      tujabbiru
      يُجَبِّرُ
      yujabbiru
      نُجَبِّرُ
      nujabbiru
      تُجَبِّرَانِ
      tujabbirāni
      يُجَبِّرَانِ
      yujabbirāni
      نُجَبِّرُ
      nujabbiru
      تُجَبِّرُونَ
      tujabbirūna
      يُجَبِّرُونَ
      yujabbirūna
      f تُجَبِّرِينَ
      tujabbirīna
      تُجَبِّرُ
      tujabbiru
      تُجَبِّرَانِ
      tujabbirāni
      تُجَبِّرْنَ
      tujabbirna
      يُجَبِّرْنَ
      yujabbirna
      subjunctive
      الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
      m أُجَبِّرَ
      ʔujabbira
      تُجَبِّرَ
      tujabbira
      يُجَبِّرَ
      yujabbira
      نُجَبِّرَ
      nujabbira
      تُجَبِّرَا
      tujabbirā
      يُجَبِّرَا
      yujabbirā
      نُجَبِّرَ
      nujabbira
      تُجَبِّرُوا
      tujabbirū
      يُجَبِّرُوا
      yujabbirū
      f تُجَبِّرِي
      tujabbirī
      تُجَبِّرَ
      tujabbira
      تُجَبِّرَا
      tujabbirā
      تُجَبِّرْنَ
      tujabbirna
      يُجَبِّرْنَ
      yujabbirna
      jussive
      الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
      m أُجَبِّرْ
      ʔujabbir
      تُجَبِّرْ
      tujabbir
      يُجَبِّرْ
      yujabbir
      نُجَبِّرْ
      nujabbir
      تُجَبِّرَا
      tujabbirā
      يُجَبِّرَا
      yujabbirā
      نُجَبِّرْ
      nujabbir
      تُجَبِّرُوا
      tujabbirū
      يُجَبِّرُوا
      yujabbirū
      f تُجَبِّرِي
      tujabbirī
      تُجَبِّرْ
      tujabbir
      تُجَبِّرَا
      tujabbirā
      تُجَبِّرْنَ
      tujabbirna
      يُجَبِّرْنَ
      yujabbirna
      imperative
      الْأَمْر
      m جَبِّرْ
      jabbir
      جَبِّرَا
      jabbirā
      جَبِّرُوا
      jabbirū
      f جَبِّرِي
      jabbirī
      جَبِّرْنَ
      jabbirna
      passive voice
      الْفِعْل الْمَجْهُول
      singular
      الْمُفْرَد
      dual
      الْمُثَنَّى
      plural
      الْجَمْع
      1st person
      الْمُتَكَلِّم
      2nd person
      الْمُخَاطَب
      3rd person
      الْغَائِب
      1st person
      الْمُتَكَلِّم
      2nd person
      الْمُخَاطَب
      3rd person
      الْغَائِب
      1st person
      الْمُتَكَلِّم
      2nd person
      الْمُخَاطَب
      3rd person
      الْغَائِب
      past indicative
      (perfect)
      الْمَاضِي
      m جُبِّرْتُ
      jubbirtu
      جُبِّرْتَ
      jubbirta
      جُبِّرَ
      jubbira
      جُبِّرْنَا
      jubbirnā
      جُبِّرْتُمَا
      jubbirtumā
      جُبِّرَا
      jubbirā
      جُبِّرْنَا
      jubbirnā
      جُبِّرْتُمْ
      jubbirtum
      جُبِّرُوا
      jubbirū
      f جُبِّرْتِ
      jubbirti
      جُبِّرَتْ
      jubbirat
      جُبِّرَتَا
      jubbiratā
      جُبِّرْتُنَّ
      jubbirtunna
      جُبِّرْنَ
      jubbirna
      non-past indicative
      (imperfect)
      الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
      m أُجَبَّرُ
      ʔujabbaru
      تُجَبَّرُ
      tujabbaru
      يُجَبَّرُ
      yujabbaru
      نُجَبَّرُ
      nujabbaru
      تُجَبَّرَانِ
      tujabbarāni
      يُجَبَّرَانِ
      yujabbarāni
      نُجَبَّرُ
      nujabbaru
      تُجَبَّرُونَ
      tujabbarūna
      يُجَبَّرُونَ
      yujabbarūna
      f تُجَبَّرِينَ
      tujabbarīna
      تُجَبَّرُ
      tujabbaru
      تُجَبَّرَانِ
      tujabbarāni
      تُجَبَّرْنَ
      tujabbarna
      يُجَبَّرْنَ
      yujabbarna
      subjunctive
      الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
      m أُجَبَّرَ
      ʔujabbara
      تُجَبَّرَ
      tujabbara
      يُجَبَّرَ
      yujabbara
      نُجَبَّرَ
      nujabbara
      تُجَبَّرَا
      tujabbarā
      يُجَبَّرَا
      yujabbarā
      نُجَبَّرَ
      nujabbara
      تُجَبَّرُوا
      tujabbarū
      يُجَبَّرُوا
      yujabbarū
      f تُجَبَّرِي
      tujabbarī
      تُجَبَّرَ
      tujabbara
      تُجَبَّرَا
      tujabbarā
      تُجَبَّرْنَ
      tujabbarna
      يُجَبَّرْنَ
      yujabbarna
      jussive
      الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
      m أُجَبَّرْ
      ʔujabbar
      تُجَبَّرْ
      tujabbar
      يُجَبَّرْ
      yujabbar
      نُجَبَّرْ
      nujabbar
      تُجَبَّرَا
      tujabbarā
      يُجَبَّرَا
      yujabbarā
      نُجَبَّرْ
      nujabbar
      تُجَبَّرُوا
      tujabbarū
      يُجَبَّرُوا
      yujabbarū
      f تُجَبَّرِي
      tujabbarī
      تُجَبَّرْ
      tujabbar
      تُجَبَّرَا
      tujabbarā
      تُجَبَّرْنَ
      tujabbarna
      يُجَبَّرْنَ
      yujabbarna

      Etymology 3

      [edit]

        Pronunciation

        [edit]

        Noun

        [edit]

        جَبْر • (jabr) m

        1. verbal noun of جَبَرَ (jabara) (form I)
        2. setting of broken bones
        3. force, compulsion, coercion, duress
        4. (philosophy) determinism, fatalism, predestination, predetermination
          Antonym: قَدَر (qadar)
        5. algebra
        Declension
        [edit]
        Declension of noun جَبْر (jabr)
        singular basic singular triptote
        indefinite definite construct
        informal جَبْر
        jabr
        الْجَبْر
        al-jabr
        جَبْر
        jabr
        nominative جَبْرٌ
        jabrun
        الْجَبْرُ
        al-jabru
        جَبْرُ
        jabru
        accusative جَبْرًا
        jabran
        الْجَبْرَ
        al-jabra
        جَبْرَ
        jabra
        genitive جَبْرٍ
        jabrin
        الْجَبْرِ
        al-jabri
        جَبْرِ
        jabri
        Descendants
        [edit]

        References

        [edit]
        • Wehr, Hans (1960), “جبر”, in J. Milton Cowan, editor, A Dictionary of Modern Written Arabic, 3rd edition, Ithaca, NY: Otto Harrassowitz

        Moroccan Arabic

        [edit]

        Etymology

        [edit]

          Inherited from Arabic جَبَرَ (jabara).

          Pronunciation

          [edit]

          Verb

          [edit]

          جبر • (jbar) I (non-past يجبر (yijbar))

          1. to find
            Synonyms: لقى (lqa), صاب (ṣāb)

          Conjugation

          [edit]

          This verb needs an inflection-table template.

          Ottoman Turkish

          [edit]

          Etymology

          [edit]

            Borrowed from Arabic جَبْر (jabr).

            Noun

            [edit]

            جبر • (cebir)

            1. mending; repairing; setting a bone
            2. forcing; compelling; compulsion
            3. (mathematics) algebra
            [edit]

            Descendants

            [edit]

            References

            [edit]

            Persian

            [edit]
            Persian Wikipedia has an article on:
            Wikipedia fa

            Etymology

            [edit]

              Borrowed from Arabic جَبْر (jabr).

              Pronunciation

              [edit]
               

              Readings
              Classical reading? jabr
              Dari reading? jabr
              Iranian reading? jabr
              Tajik reading? jabr
              • Audio (Iran):(file)

              Noun

              [edit]
              Dari جبر
              Iranian Persian
              Tajik ҷабр

              جبر • (jabr)

              1. force, compulsion
              2. algebra
              3. (religion) (divine) predestination
                جبر و اختیار ― jabr o extiyâr ― predestination and free will
              4. (philosophy) determinism

              Derived terms

              [edit]

              Further reading

              [edit]

              South Levantine Arabic

              [edit]

              Etymology

              [edit]

              From Arabic جَبَرَ (jabara).

              Pronunciation

              [edit]

              Verb

              [edit]

              جبر • (jabar) I (present بجبر (bojbor), passive participle مجبور (majbūr))

              1. to force, to compel, to make (someone do something)
                Synonym: غصب (ḡaṣab)

              Conjugation

              [edit]
              Conjugation of جبر
              singular plural
              1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
              past m جبرت (jabart) جبرت (jabart) جبر (jabar) جبرنا (jabarna) جبرتو (jabartu) جبرو (jabaru)
              f جبرتي (jabarti) جبرت (jabrat)
              present m بجبر (bajbor) بتجبر (btojbor) بجبر (bojbor) منجبر (mnojbor) بتجبرو (btojboru) بجبرو (bojboru)
              f بتجبري (btojbori) بتجبر (btojbor)
              subjunctive m أجبر (ʔajbor) تجبر (tojbor) يجبر (yojbor) نجبر (nojbor) تجبرو (tojboru) يجبرو (yojboru)
              f تجبري (tojbori) تجبر (tojbor)
              imperative m اجبر (ojbor) اجبرو (ojboru)
              f اجبري (ojbori)