aanduiden
Dutch
Etymology
Pronunciation
Verb
aanduiden
- (transitive) to indicate, to mark, to point out
- De schaal van Beaufort wordt gebruikt om de snelheid van de wind aan te duiden.
- The Beaufort scale is used to indicate the speed of the wind.
- Synonym: aanwijzen
- (transitive) to express, to put into words
- Synonyms: uitdrukken, verwoorden
Inflection
Conjugation of aanduiden (weak, separable) | ||||
---|---|---|---|---|
infinitive | aanduiden | |||
past singular | duidde aan | |||
past participle | aangeduid | |||
infinitive | aanduiden | |||
gerund | aanduiden n | |||
main clause | subordinate clause | |||
present tense | past tense | present tense | past tense | |
1st person singular | duid aan | duidde aan | aanduid | aanduidde |
2nd person sing. (jij) | duidt aan, duid aan2 | duidde aan | aanduidt | aanduidde |
2nd person sing. (u) | duidt aan | duidde aan | aanduidt | aanduidde |
2nd person sing. (gij) | duidt aan | duidde aan | aanduidt | aanduidde |
3rd person singular | duidt aan | duidde aan | aanduidt | aanduidde |
plural | duiden aan | duidden aan | aanduiden | aanduidden |
subjunctive sing.1 | duide aan | duidde aan | aanduide | aanduidde |
subjunctive plur.1 | duiden aan | duidden aan | aanduiden | aanduidden |
imperative sing. | duid aan | |||
imperative plur.1 | duidt aan | |||
participles | aanduidend | aangeduid | ||
1) Archaic. 2) In case of inversion. |