Jump to content

absolutus

From Wiktionary, the free dictionary

Latin

[edit]

Etymology

[edit]

    Perfect passive participle of absolvō (loosen, absolve).

    Pronunciation

    [edit]

    Participle

    [edit]

    absolūtus (feminine absolūta, neuter absolūtum, superlative absolūtissimus, adverb absolūtē); first/second-declension participle

    1. concluded, finished, complete, having been ended.
      Synonyms: complētus, perfectus, factus, dēfūnctus, effectus
      Antonyms: incohatus, infectus, imperfectus
    2. unrestricted, unconditional, absolute.
    3. (grammar) which gives its sense without modification; which lacks case; which stands in the positive.
    4. (law) absolved, acquitted, having been declared innocent.
    5. fluent
    6. perfect, pure
      Synonyms: putus, purus
      Antonym: impurus

    Declension

    [edit]

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative absolūtus absolūta absolūtum absolūtī absolūtae absolūta
    genitive absolūtī absolūtae absolūtī absolūtōrum absolūtārum absolūtōrum
    dative absolūtō absolūtae absolūtō absolūtīs
    accusative absolūtum absolūtam absolūtum absolūtōs absolūtās absolūta
    ablative absolūtō absolūtā absolūtō absolūtīs
    vocative absolūte absolūta absolūtum absolūtī absolūtae absolūta
    [edit]

    Descendants

    [edit]

    References

    [edit]
    • absolutus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • absolutus”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
    • "absolutus", in Charles du Fresne du Cange, Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition with additions by D. P. Carpenterius, Adelungius and others, edited by Léopold Favre, 1883–1887)
    • absolutus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
    • Carl Meißner; Henry William Auden (1894), Latin Phrase-Book[1], London: Macmillan and Co.
      • absolutely perfect: absolutus et perfectus
      • perfect in every detail: omnibus numeris absolutus (N. D. 2. 13)
      • a master-piece of classical work: opus omnibus numeris absolutum
    • absolutus in Ramminger, Johann (16 July 2016 (last accessed)), Neulateinische Wortliste: Ein Wörterbuch des Lateinischen von Petrarca bis 1700[2], pre-publication website, 2005-2016