adam

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search
See also: adām, ādām, Adam, Ádam, Âdam, Ádám, and A'dam

Afar[edit]

Etymology[edit]

From Arabic آدَم(ʾādam).

Noun[edit]

ádam m

  1. human

Azerbaijani[edit]

Etymology[edit]

From Arabic آدَم(ʾādam), from Proto-Semitic *ʾadm-; cognates with Hebrew אָדָם(âdâm), Akkadian 𒁁𒈪 (adamu), Ugaritic 𐎀𐎄𐎎 (ảdm).[1]

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /ɑˈdɑm/
  • (file)
  • Hyphenation: a‧adam

Noun[edit]

adam (definite accusative adamı, plural adamlar)

  1. human, person
  2. someone, somebody, an important person
    Adam olub, bizi daha saymır.
    [S/he] has become someone, doesn't respect us anymore.

Declension[edit]

Synonyms[edit]

Derived terms[edit]

Pronoun[edit]

adam

  1. (indefinite personal pronoun) Any person (applying to people in general).
    Adama neçə dəfə deyərlər ki, gecikmə?!How many times should one be told not to be late?!
    Adama daha heç nə lazım deyil.One doesn't need anything else.

Declension[edit]

References[edit]

  1. ^ “Proto-Semitic Root *ʔadam-; Number 2641” in Georgiy Starostin, Tower of Babel, Copyright 1998-2003 by S. Starostin.

Kalasha[edit]

Noun[edit]

adam

  1. body
  2. A piece (of something)

Kavalan[edit]

Noun[edit]

adam

  1. bird

Norwegian Bokmål[edit]

Noun[edit]

adam

  1. Certain properties of a person, often derived from the biblical story
    Den gamle adam (sinful human nature, literally the old adam)
    Adams drakt or adamsdrakt (to be naked, literally Adam's costume)
  2. Used in sayings and proverbs
    Hvor lenge var Adam i paradis? (Happiness is often short-lived, literally How long was Adam in Paradise?)

Norwegian Nynorsk[edit]

Etymology[edit]

From the name of Adam in the book of Genesis.

Noun[edit]

adam m (definite singular adamen, indefinite plural adamar, definite plural adamane)

  1. (metonymically) man
    Coordinate term: eva
  2. (figuratively) original sin or human frailty
    Synonym: arvesynd

Derived terms[edit]

References[edit]

Anagrams[edit]


Turkish[edit]

Etymology[edit]

From Arabic آدَم(ʾādam), from Proto-Semitic *ʾadm-; cognates with Hebrew אָדָם(âdâm), Akkadian 𒁁𒈪 (adamu), Ugaritic 𐎀𐎄𐎎 (ảdm).[1]

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

adam (definite accusative adamı, plural adamlar)

  1. human
  2. man (adult human male)

Declension[edit]

Inflection
Nominative adam
Definite accusative adamı
Singular Plural
Nominative adam adamlar
Definite accusative adamı adamları
Dative adama adamlara
Locative adamda adamlarda
Ablative adamdan adamlardan
Genitive adamın adamların
Possessive forms
Nominative Singular Plural
1st singular adamım adamlarım
2nd singular adamın adamların
3rd singular adamı adamları
1st plural adamımız adamlarımız
2nd plural adamınız adamlarınız
3rd plural adamları adamları
Definite accusative Singular Plural
1st singular adamımı adamlarımı
2nd singular adamını adamlarını
3rd singular adamını adamlarını
1st plural adamımızı adamlarımızı
2nd plural adamınızı adamlarınızı
3rd plural adamlarını adamlarını
Dative Singular Plural
1st singular adamıma adamlarıma
2nd singular adamına adamlarına
3rd singular adamına adamlarına
1st plural adamımıza adamlarımıza
2nd plural adamınıza adamlarınıza
3rd plural adamlarına adamlarına
Locative Singular Plural
1st singular adamımda adamlarımda
2nd singular adamında adamlarında
3rd singular adamında adamlarında
1st plural adamımızda adamlarımızda
2nd plural adamınızda adamlarınızda
3rd plural adamlarında adamlarında
Ablative Singular Plural
1st singular adamımdan adamlarımdan
2nd singular adamından adamlarından
3rd singular adamından adamlarından
1st plural adamımızdan adamlarımızdan
2nd plural adamınızdan adamlarınızdan
3rd plural adamlarından adamlarından
Genitive Singular Plural
1st singular adamımın adamlarımın
2nd singular adamının adamlarının
3rd singular adamının adamlarının
1st plural adamımızın adamlarımızın
2nd plural adamınızın adamlarınızın
3rd plural adamlarının adamlarının
Predicative forms
Singular Plural
1st singular adamım adamlarım
2nd singular adamsın adamlarsın
3rd singular adam
adamdır
adamlar
adamlardır
1st plural adamız adamlarız
2nd plural adamsınız adamlarsınız
3rd plural adamlar adamlardır

Synonyms[edit]

Antonyms[edit]

Derived terms[edit]

Further reading[edit]

  • adam in Turkish dictionaries at Türk Dil Kurumu
  1. ^ “Proto-Semitic Root *ʔadam-; Number 2641” in Georgiy Starostin, Tower of Babel, Copyright 1998-2003 by S. Starostin.