آدم

See also: أدم and اَدَم

Arabic

Alternative forms

• ءَادَم (ʔādam) — pre-classical spelling

Etymology 1

Root
ء د م (ʔ d m)
3 terms

Terminology of the religious sphere borrowed from Hebrew אָדָם (āḏā́m, “man, person”), with a foreign pattern like عَالَم (ʕālam, “world”).

Pronunciation

• IPA^(key): /ʔaː.dam/

• Audio:

  (file)

Noun

آدَم • (ʔādam) m (plural آدَم (ʔādam) or آدَمُون (ʔādamūn) or أَوَادِم (ʔawādim))

1. human
2. person
3. man
4. (plural, collective) mankind, humankind, collectively man

Declension

Declension of noun آدَم (ʔādam)

singular	basic singular diptote
	indefinite	definite	construct
informal	آدَم ʔādam	الْآدَم al-ʔādam	آدَم ʔādam
nominative	آدَمُ ʔādamu	الْآدَمُ al-ʔādamu	آدَمُ ʔādamu
accusative	آدَمَ ʔādama	الْآدَمَ al-ʔādama	آدَمَ ʔādama
genitive	آدَمَ ʔādama	الْآدَمِ al-ʔādami	آدَمِ ʔādami
dual	indefinite	definite	construct
informal	آدَمَيْن ʔādamayn	الْآدَمَيْن al-ʔādamayn	آدَمَيْ ʔādamay
nominative	آدَمَانِ ʔādamāni	الْآدَمَانِ al-ʔādamāni	آدَمَا ʔādamā
accusative	آدَمَيْنِ ʔādamayni	الْآدَمَيْنِ al-ʔādamayni	آدَمَيْ ʔādamay
genitive	آدَمَيْنِ ʔādamayni	الْآدَمَيْنِ al-ʔādamayni	آدَمَيْ ʔādamay
plural	basic broken plural triptote‎; sound masculine plural‎; basic broken plural diptote
	indefinite	definite	construct
informal	آدَم‎; آدَمِين‎; أَوَادِم ʔādam‎; ʔādamīn‎; ʔawādim	الْآدَم‎; الْآدَمِين‎; الْأَوَادِم al-ʔādam‎; al-ʔādamīn‎; al-ʔawādim	آدَم‎; آدَمِي‎; أَوَادِم ʔādam‎; ʔādamī‎; ʔawādim
nominative	آدَمٌ‎; آدَمُونَ‎; أَوَادِمُ ʔādamun‎; ʔādamūna‎; ʔawādimu	الْآدَمُ‎; الْآدَمُونَ‎; الْأَوَادِمُ al-ʔādamu‎; al-ʔādamūna‎; al-ʔawādimu	آدَمُ‎; آدَمُو‎; أَوَادِمُ ʔādamu‎; ʔādamū‎; ʔawādimu
accusative	آدَمًا‎; آدَمِينَ‎; أَوَادِمَ ʔādaman‎; ʔādamīna‎; ʔawādima	الْآدَمَ‎; الْآدَمِينَ‎; الْأَوَادِمَ al-ʔādama‎; al-ʔādamīna‎; al-ʔawādima	آدَمَ‎; آدَمِي‎; أَوَادِمَ ʔādama‎; ʔādamī‎; ʔawādima
genitive	آدَمٍ‎; آدَمِينَ‎; أَوَادِمَ ʔādamin‎; ʔādamīna‎; ʔawādima	الْآدَمِ‎; الْآدَمِينَ‎; الْأَوَادِمِ al-ʔādami‎; al-ʔādamīna‎; al-ʔawādimi	آدَمِ‎; آدَمِي‎; أَوَادِمِ ʔādami‎; ʔādamī‎; ʔawādimi

Proper noun

آدَم • (ʔādam) m (plural آدَمُون (ʔādamūn) or أَوَادِم (ʔawādim))

1. (religion) Adam
2. a male given name, Adam

Declension

Declension of noun آدَم (ʔādam)

singular	basic singular diptote
	indefinite	definite	construct
informal	—	آدَم ʔādam	—
nominative	—	آدَمُ ʔādamu	—
accusative	—	آدَمَ ʔādama	—
genitive	—	آدَمَ ʔādama	—

Descendants

• → Bashkir: әҙәм (əźəm), Әҙәм (Əźəm)
• → Hausa: Ā̀dàmu
• → Malay:
  • Arabic script: ادم
  • Latin script: Adam
• → Old Anatolian Turkish: آدم (ādäm)
  • Azerbaijani: adam, Adəm
  • Gagauz: adam, Adam
  • Ottoman Turkish: آدم (adam, adem)
    • Turkish: adam, Âdem
    • → Albanian: Adem
• → Classical Persian: آدَم (ādam)
  • Tajik: одам (odam)
  • → Bengali: আদম (adom)
  • → Chagatai: آدم (ādam)
    • Uyghur: ئادەم (adem)
    • Uzbek: odam
  • → Chuvash: этем (et̬em)
  • → Gujarati: આદમ (ādam)
  • → Hindustani:

    Hindi: आदम (ādam)

    Urdu: آدَم (ādam)

  • → Kachchi: આદમ (ādam)
  • → Kazakh: адам (adam)
  • → Punjabi:

    Gurmukhi script: ਆਦਮ (ādam)

    Shahmukhi script: آدَم (ādam)

  • → Sylheti: ꠀꠖꠝ (adomo)
• → Rohingya: Adom
• → Swahili: Adamu

See also

Islamic prophetsedit

• آدَم (ʔādam)
• إِدْرِيس (ʔidrīs)
• نُوح (nūḥ)
• هُود (hūd)
• صَالِح (ṣāliḥ)
• إِبْرَاهِيم (ʔibrāhīm)
• لُوط (lūṭ)
• إِسْمَاعِيل (ʔismāʕīl)
• إِسْحَاق (ʔisḥāq)
• يَعْقُوب (yaʕqūb)
• يُوسُف (yūsuf)
• أَيُّوب (ʔayyūb)
• ذُو الْكِفْل (ḏū l-kifl)
• شُعَيْب (šuʕayb)
• مُوسَى (mūsā)
• هَارُون (hārūn)
• دَاوُد (dāwud)
• سُلَيْمَان (sulaymān)
• يُونُس (yūnus)
• إِلْيَاس (ʔilyās)
• الْيَسَع (al-yasaʕ)
• زَكَرِيَّا (zakariyyā)
• يَحْيَى (yaḥyā)
• عِيسَى (ʕīsā)
• مُحَمَّد (muḥammad)

Etymology 2

Color or defect adjective from the root ء د م (ʔ d m).

Adjective

آدَم • (ʔādam) (feminine أَدْمَاء (ʔadmāʔ), feminine dual أَدْمَاوَان (ʔadmāwān), common plural أُدْم (ʔudm), masculine plural أُدْمَان (ʔudmān))

1. of an intermixed or tinged coloration, especially with added black or white, whitened, off-white
2. tawny, dun, brownish, reddish, tan, dust-colored, applied especially to camels, gazelles, and human beings

Declension

Declension of adjective آدَم (ʔādam)

singular	masculine		feminine
	basic singular diptote		basic singular diptote
	indefinite	definite	indefinite	definite
informal	آدَم ʔādam	الْآدَم al-ʔādam	أَدْمَاء ʔadmāʔ	الْأَدْمَاء al-ʔadmāʔ
nominative	آدَمُ ʔādamu	الْآدَمُ al-ʔādamu	أَدْمَاءُ ʔadmāʔu	الْأَدْمَاءُ al-ʔadmāʔu
accusative	آدَمَ ʔādama	الْآدَمَ al-ʔādama	أَدْمَاءَ ʔadmāʔa	الْأَدْمَاءَ al-ʔadmāʔa
genitive	آدَمَ ʔādama	الْآدَمِ al-ʔādami	أَدْمَاءَ ʔadmāʔa	الْأَدْمَاءِ al-ʔadmāʔi
dual	masculine		feminine
	indefinite	definite	indefinite	definite
informal	آدَمَيْن ʔādamayn	الْآدَمَيْن al-ʔādamayn	أَدْمَاوَيْن ʔadmāwayn	الْأَدْمَاوَيْن al-ʔadmāwayn
nominative	آدَمَانِ ʔādamāni	الْآدَمَانِ al-ʔādamāni	أَدْمَاوَانِ ʔadmāwāni	الْأَدْمَاوَانِ al-ʔadmāwāni
accusative	آدَمَيْنِ ʔādamayni	الْآدَمَيْنِ al-ʔādamayni	أَدْمَاوَيْنِ ʔadmāwayni	الْأَدْمَاوَيْنِ al-ʔadmāwayni
genitive	آدَمَيْنِ ʔādamayni	الْآدَمَيْنِ al-ʔādamayni	أَدْمَاوَيْنِ ʔadmāwayni	الْأَدْمَاوَيْنِ al-ʔadmāwayni
plural	masculine		feminine
	basic broken plural triptote		basic broken plural triptote
	indefinite	definite	indefinite	definite
informal	أُدْمَان‎; أُدْم ʔudmān‎; ʔudm	الْأُدْمَان‎; الْأُدْم al-ʔudmān‎; al-ʔudm	أُدْم ʔudm	الْأُدْم al-ʔudm
nominative	أُدْمَانٌ‎; أُدْمٌ ʔudmānun‎; ʔudmun	الْأُدْمَانُ‎; الْأُدْمُ al-ʔudmānu‎; al-ʔudmu	أُدْمٌ ʔudmun	الْأُدْمُ al-ʔudmu
accusative	أُدْمَانًا‎; أُدْمًا ʔudmānan‎; ʔudman	الْأُدْمَانَ‎; الْأُدْمَ al-ʔudmāna‎; al-ʔudma	أُدْمًا ʔudman	الْأُدْمَ al-ʔudma
genitive	أُدْمَانٍ‎; أُدْمٍ ʔudmānin‎; ʔudmin	الْأُدْمَانِ‎; الْأُدْمِ al-ʔudmāni‎; al-ʔudmi	أُدْمٍ ʔudmin	الْأُدْمِ al-ʔudmi

References

• Jeffery, Arthur (1938), The Foreign Vocabulary of the Qurʾān (Gaekwad’s Oriental Series; 79), Baroda: Oriental Institute, pages 50–51

Chagatai

Etymology

Borrowed from Classical Persian آدَم (ādam), from Arabic آدَم (ʔādam).

Noun

آدم • (ādam) (plural آدملار)

1. man, person

Declension

Declension of آدم (ādam)

singular plural nominative آدم ādam آدملار ādamlär genitive آدمنینگ ādamning آدملارنینگ ādamlärning definite accusative آدمنی ādamni آدملارنی ādamlärni dative آدمغە ādamgä آدملارغە ādamlärgä ablative آدمدین ādamdin آدملاردین ādamlärdin locative آدمدە ādamdä آدملاردە ādamlärdä possessive forms first person singular singular plural nominative آدمیم ādamim آدملاریم ādamlärim genitive آدمیمنینگ ādamimning آدملاریمنینگ ādamlärimning definite accusative آدمیمنی ādamimni آدملاریمنی ādamlärimni dative آدمیمغە ādamimgä آدملاریمغە ādamlärimgä ablative آدمیمدین ādamimdin آدملاریمدین ādamlärimdin locative آدمیمدە ādamimdä آدملاریمدە ādamlärimdä second person singular* singular plural nominative آدمینگ ādaming آدملارینگ ādamläring genitive آدمینگنینگ ādamingning آدملارینگنینگ ādamläringning definite accusative آدمینگنی ādamingni آدملارینگنی ādamläringni dative آدمینگغە ādaminggä آدملارینگغە ādamläringgä ablative آدمینگدین ādamingdin آدملارینگدین ādamläringdin locative آدمینگدە ādamingdä آدملارینگدە ādamläringdä third person singular singular plural nominative آدمی ādami آدملاری ādamläri genitive آدمینینگ ādamining آدملارینینگ ādamlärining definite accusative آدمینی ādamini آدملارینی ādamlärini dative آدمیغە ādamigä آدملاریغە ādamlärigä ablative آدمیدین ādamidin آدملاریدین ādamläridin locative آدمیدە ādamidä آدملاریدە ādamläridä first person plural singular plural nominative آدمیمیز ādamimiz آدملاریمیز ādamlärimiz genitive آدمیمیزنینگ ādamimizning آدملاریمیزنینگ ādamlärimizning definite accusative آدمیمیزنی ādamimizni آدملاریمیزنی ādamlärimizni dative آدمیمیزغە ādamimizgä آدملاریمیزغە ādamlärimizgä ablative آدمیمیزدین ādamimizdin آدملاریمیزدین ādamlärimizdin locative آدمیمیزدە ādamimizdä آدملاریمیزدە ādamlärimizdä second person plural* singular plural nominative آدمینگیز ādamingiz آدملارینگیز ādamläringiz آدمینگلار ādaminglär آدملارینگلار ādamläringlär genitive آدمینگیزنینگ ādamingizning آدملارینگیزنینگ ādamläringizning آدمینگلارنینگ ādaminglärning آدملارینگلارنینگ ādamläringlärning definite accusative آدمینگیزنی ādamingizni آدملارینگیزنی ādamläringizni آدمینگلارنی ādaminglärni آدملارینگلارنی ādamläringlärni dative آدمینگیزغە ādamingizgä آدملارینگیزغە ādamläringizgä آدمینگلارغە ādaminglärgä آدملارینگلارغە ādamläringlärgä ablative آدمینگیزدین ādamingizdin آدملارینگیزدین ādamläringizdin آدمینگلاردین ādaminglärdin آدملارینگلاردین ādamläringlärdin locative آدمینگیزدە ādamingizdä آدملارینگیزدە ādamläringizdä آدمینگلاردە ādaminglärdä آدملارینگلاردە ādamläringlärdä third person plural singular plural nominative آدملاری ādamläri آدملاری ādamläri آدمی ādami آدملاری ādamläri genitive آدملارینینگ ādamlärining آدملارینینگ ādamlärining آدمینینگ ādamining آدملارینینگ ādamlärining definite accusative آدملارینی ādamlärini آدملارینی ādamlärini آدمینی ādaminglärni آدملارینی ādamläringlärni dative آدملاریغە ādamlärigä آدملاریغە ādamlärigä آدمیغە ādamigä آدملاریغە ādamlärigä ablative آدملاریدین ādamläridin آدملاریدین ādamläridin آدمیدین ādamidin آدملاریدین ādamläridin locative آدملاریدە ādamläridä آدملاریدە ādamläridä آدمیدە ādamidä آدملاریدە ādamläridä *second person singular forms are informal, for polite second person singular forms use second person plural forms

Synonyms

• کشی (kiši)
• ایر (er)

Descendants

• Uyghur: ئادەم (adem)
• Uzbek:

  Latin script: odam

  Cyrillic script: одам (odam)

  Afghan Uzbek: آدَم (odam)

Munji

Noun

آدم (ādam)

1. elderly man

Old Anatolian Turkish

Etymology

Borrowed from Arabic آدَم (ʔādam).

Noun

آدم • (ādäm)

1. person, human

   Synonym: كشی (gişi)

   • 14th Century, anonymous author, Dresden Manuscript: Kitāb-ı Dedem Ḳorḳud Alā Lisān-ı Tāife-i Oġuzān:

     اولن آدم دیرلمز چخان جان كرو كلمز

     ölän ādäm dirilmäz, çıḫan cān gerü gälmäz

     [a] dead person does not arise back, [a] departed soul does not come back

2. man

   Synonyms: ار (är), اركك (ärkäk)

Descendants

• Azerbaijani: adam
• Gagauz: adam
• Ottoman Turkish: آدم (adam)
  • Turkish: adam

Proper noun

آدم • (ādäm)

1. (religion) Adam
2. a male given name from a

Descendants

• Azerbaijani: Adəm
• Gagauz: Adam
• Ottoman Turkish: آدم (adem)
  • Turkish: Adem, Âdem
  • → Albanian: Adem

Further reading

• Nişanyan, Sevan (2002–), “adam”, in Nişanyan Sözlük

Ottoman Turkish

Etymology

From Old Anatolian Turkish آدم (âdem), from Arabic آدَم (ʔādam).

Noun

آدم • (âdem, adam)

1. human
2. person
3. man

Proper noun

آدم • (adem)

1. (religion) Adam
2. a male given name, Adem, from Arabic, equivalent to English Adam

Descendants

• Turkish: adam, Âdem
• → Albanian: Adem

Persian

Etymology

Etymology tree

Proto-Semitic *ʔadam-

Biblical Hebrew אָדָם (āḏā́m)bor.

Arabic آدَم (ʔādam)bor.

Persian آدم

Borrowed from Arabic آدَم (ʔādam), borrowed from Biblical Hebrew אָדָם (āḏā́m), from Proto-Semitic *ʔadam-.

Pronunciation

• (Classical Persian) IPA^(key): /ʔaː.ˈdam/

 

• (Dari, formal) IPA^(key): [ʔɑː.d̪ám]

• (Dari, formal) IPA^(key): [ʔɑː.d̪ám]
  • (Kabuli) IPA^(key): [ʔɑː.d̪ám]
  • (Hazaragi) IPA^(key): [ʔɔː.d̪ám]

• (Iran, formal) IPA^(key): [ʔɒː.d̪ǽm]

• (Tajik, formal) IPA^(key): [ʔɔ.d̪ám]

Readings
Classical reading?	ādam
Dari reading?	ādam
Iranian reading?	âdam
Tajik reading?	odam

• Audio (Iran):

  (file)

Noun

آدم • (ādam / âdam) (plural آدم‌ها (ādam-hā / âdam-hâ), Tajik spelling одам)

1. human
2. person
3. man
4. bloke
5. man (A person, usually male, who can fulfill one's requirements with regard to a specified matter.)

Descendants

• Tajik: одам (odam)
• → Bengali: আদম (adom)
• → Chagatai: آدم (ādam)
  • Uyghur: ئادەم (adem)
  • Uzbek: odam
• → Chuvash: этем (et̬em)
• → Gujarati: આદમ (ādam)
• → Hindustani:

  Hindi: आदम (ādam)

  Urdu: آدَم (ādam)

• → Kachchi: આદમ (ādam)
• → Kazakh: адам (adam)
• → Punjabi:

  Gurmukhi script: ਆਦਮ (ādam)

  Shahmukhi script: آدَم (ādam)

• → Sylheti: ꠀꠖꠝ (adomo)

Proper noun

آدم • (ādam / âdam) (Tajik spelling Одам)

1. (Abrahamism, religion) Adam (the first man and the progenitor of the human race)
2. a male given name, Adam

Related terms

Persian terms derived from the Arabic root ء د م (0 c, 3 e)

See also

Islamic prophetsedit

• آدم (ādam / âdam)
• ادریس (idrīs / edris)
• نوح (nōh / nuh)
• هود (hūd / hud)
• صالح (sālih / sâleh)
• ابراهیم (ibrāhīm / ebrâhim)
• لوط (lūt / lut)
• اسماعیل (ismā'īl / esmâ'il)
• اسحاق (ishāq / eshâġ)
• یعقوب (ya'qūb / ya'ġub)
• یوسف (yūsuf / yusof)
• ایوب (ayyūb / ayyub)
• ذوالکفل (zū-l-kifl / zu-l-kefl)
• شعیب (šu'ayb / šo'eyb)
• موسی (mūsā / musâ)
• هارون (hārūn / hârun)
• داوود (dāwūd / dâvud)
• سلیمان (sulaymān / soleymân)
• یونس (yūnis / yunes)
• الیاس (ilyās / elyâs)
• الیسع (alyasa')
• زکریا (zakariyyā / zakariyâ)
• یحیی (yahyā / yahyâ)
• عیسی (īsā / isâ)
• محمد (muhammad / mohammad)

Urdu

Etymology

Etymology tree

Proto-Semitic *ʔadam-

Biblical Hebrew אָדָם (āḏā́m)bor.

Arabic آدَم (ʔādam)bor.

Classical Persian آدَم (ādam)bor.

Urdu آدم

Borrowed from Classical Persian آدَم (ādam), borrowed from Arabic آدَم (ʔādam), borrowed from Biblical Hebrew אָדָם (āḏā́m), from Proto-Semitic *ʔadam-.

Pronunciation

• (Standard Urdu) IPA^(key): /ɑː.d̪əm/
• Rhymes: -əm

Noun

آدَم • (ādam) m (Hindi spelling आदम)

1. man

Related terms

• آدمی (ādmī)

Proper noun

آدم • (ādam) m (Hindi spelling आदम)

1. (religion) Adam
2. a male given name, Adam

See also

Islamic prophetsedit

• آدَم (ādam)
• اِدْرِیس (idrīs)
• نُوح (nūh)
• ہُود (hūd)
• صالِح (sālih)
• اِبْراہِیم (ibrāhīm)
• لُوط (lūt)
• اِسْماعِیل (ismā'īl)
• اِسْحاق (ishāq)
• یَعْقُوب (ya'qūb)
• یُوسُف (yūsuf)
• اَیُّوب (ayyūb)
• ذُو الْکِفْل (zul-kifl)
• شُعَیب (śu'aib)
• مُوسیٰ (mūsā)
• ہارُون (hārūn)
• داؤُد (dāud)
• سُلَیمان (sulaimān)
• یُونُس (yūnus)
• اِلْیاس (ilyās)
• اَلْیَسَع (alyasa')
• زَکَرِیّا (zakarīyā)
• یَحْییٰ (yahyā)
• عِیسیٰ ('īsā)
• مُحَمَّد (muhammad)

Uzbek

Noun

آدَم (odam) (plural آدملر)

1. Afghan Uzbek spelling of odam

Further reading

• Aimaq, Dr. Fayzullah (2007), “آدم”, in فرهنگ اوزبیکی به فارسی / دری [farhang-i ōzbēkī ba fārsī / darī, Uzbek-Persian/Dari dictionary] (overall work in Persian), page 135