arceren

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

Etymology[edit]

Borrowing from Middle French hacher, with unetymological r.

Verb[edit]

arceren

  1. (transitive) to hatch, shadow with parallel lines

Inflection[edit]

Inflection of arceren (weak)
infinitive arceren
past singular arceerde
past participle gearceerd
infinitive arceren
gerund arceren n
verbal noun
present tense past tense
1st person singular arceer arceerde
2nd person sing. (jij) arceert arceerde
2nd person sing. (u) arceert arceerde
2nd person sing. (gij) arceert arceerde
3rd person singular arceert arceerde
plural arceren arceerden
subjunctive sing.1 arcere arceerde
subjunctive plur.1 arceren arceerden
imperative sing. arceer
imperative plur.1 arceert
participles arcerend gearceerd
1) Archaic.