bezwijken

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Etymology[edit]

From Middle Dutch beswiken ‎(to leave, travel, faint), from Old Dutch beswīkan ‎(to deceive, seduce), from Proto-Germanic *biswīkwaną, from *swīkwaną.

Pronunciation[edit]

Verb[edit]

bezwijken ‎(past singular bezweek, past participle bezweken)

  1. to give way, succumb
  2. to expire, to die

Conjugation[edit]

Inflection of bezwijken (strong class 1, prefixed)
infinitive bezwijken
past singular bezweek
past participle bezweken
infinitive bezwijken
gerund bezwijken n
verbal noun
present tense past tense
1st person singular bezwijk bezweek
2nd person sing. (jij) bezwijkt bezweek
2nd person sing. (u) bezwijkt bezweek
2nd person sing. (gij) bezwijkt bezweekt
3rd person singular bezwijkt bezweek
plural bezwijken bezweken
subjunctive sing.1 bezwijke bezweke
subjunctive plur.1 bezwijken bezweken
imperative sing. bezwijk
imperative plur.1 bezwijkt
participles bezwijkend bezweken
1) Archaic.