bijblijven
Dutch
Etymology
Pronunciation
Verb
bijblijven
- (intransitive) to keep up, to not fall behind
- (transitive) to stick with, to persist (in memory)
Inflection
Conjugation of bijblijven (strong class 1, separable) | ||||
---|---|---|---|---|
infinitive | bijblijven | |||
past singular | bleef bij | |||
past participle | bijgebleven | |||
infinitive | bijblijven | |||
gerund | bijblijven n | |||
main clause | subordinate clause | |||
present tense | past tense | present tense | past tense | |
1st person singular | blijf bij | bleef bij | bijblijf | bijbleef |
2nd person sing. (jij) | blijft bij, blijf bij2 | bleef bij | bijblijft | bijbleef |
2nd person sing. (u) | blijft bij | bleef bij | bijblijft | bijbleef |
2nd person sing. (gij) | blijft bij | bleeft bij | bijblijft | bijbleeft |
3rd person singular | blijft bij | bleef bij | bijblijft | bijbleef |
plural | blijven bij | bleven bij | bijblijven | bijbleven |
subjunctive sing.1 | blijve bij | bleve bij | bijblijve | bijbleve |
subjunctive plur.1 | blijven bij | bleven bij | bijblijven | bijbleven |
imperative sing. | blijf bij | |||
imperative plur.1 | blijft bij | |||
participles | bijblijvend | bijgebleven | ||
1) Archaic. 2) In case of inversion. |