cederen

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Etymology 1[edit]

From ceder +‎ -en.

Pronunciation[edit]

Adjective[edit]

cederen (not comparable)

  1. (made of) cedar
Inflection[edit]
Inflection of cederen
uninflected cederen
inflected cederen
comparative
positive
predicative/adverbial
indefinite m./f. sing. cederen
n. sing. cederen
plural cederen
definite cederen
partitive

Etymology 2[edit]

Borrowing from French céder.

Pronunciation[edit]

Verb[edit]

cederen

  1. (transitive, formal) to cede, to hand over
    Uw zorgaanbieder heeft de (para)medische vorderingen […] gecedeerd aan ons.
    Your caretaker has ceded the (para)medical claims to us.
Inflection[edit]
Inflection of cederen (weak)
infinitive cederen
past singular cedeerde
past participle gecedeerd
infinitive cederen
gerund cederen n
verbal noun
present tense past tense
1st person singular cedeer cedeerde
2nd person sing. (jij) cedeert cedeerde
2nd person sing. (u) cedeert cedeerde
2nd person sing. (gij) cedeert cedeerde
3rd person singular cedeert cedeerde
plural cederen cedeerden
subjunctive sing.1 cedere cedeerde
subjunctive plur.1 cederen cedeerden
imperative sing. cedeer
imperative plur.1 cedeert
participles cederend gecedeerd
1) Archaic.