eskortieren
Appearance
German
[edit]Etymology
[edit]From French escorter + -ieren.
Pronunciation
[edit]Verb
[edit]eskortieren (weak, third-person singular present eskortiert, past tense eskortierte, past participle eskortiert, auxiliary haben)
- to escort
Conjugation
[edit]| infinitive | eskortieren | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| present participle | eskortierend | ||||
| past participle | eskortiert | ||||
| auxiliary | haben | ||||
| indicative | subjunctive | ||||
| singular | plural | singular | plural | ||
| present | ich eskortiere | wir eskortieren | i | ich eskortiere | wir eskortieren |
| du eskortierst | ihr eskortiert | du eskortierest | ihr eskortieret | ||
| er eskortiert | sie eskortieren | er eskortiere | sie eskortieren | ||
| preterite | ich eskortierte | wir eskortierten | ii | ich eskortierte1 | wir eskortierten1 |
| du eskortiertest | ihr eskortiertet | du eskortiertest1 | ihr eskortiertet1 | ||
| er eskortierte | sie eskortierten | er eskortierte1 | sie eskortierten1 | ||
| imperative | eskortier (du) eskortiere (du) |
eskortiert (ihr) | |||
1Rare except in very formal contexts; alternative in würde normally preferred.
Related terms
[edit]Further reading
[edit]- “eskortieren” in Duden online
- “eskortieren” in Digitales Wörterbuch der deutschen Sprache