gebruiken

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /ɣəˈbrœy̯kə(n)/
  • Rhymes: -œy̯kən
  • (file)
  • Hyphenation: ge‧brui‧ken

Etymology 1[edit]

From Middle Dutch gebruken, from Old Dutch *gibrūkan. Equivalent to modern ge- +‎ bruiken.

Verb[edit]

gebruiken

  1. (transitive) to use
  2. (transitive) to consume, to eat or drink (food or drink)
    Synonyms: consumeren, nuttigen
  3. (transitive) to consume (resources or goods)
    Synonyms: consumeren, verbruiken
Inflection[edit]
Inflection of gebruiken (weak, prefixed)
infinitive gebruiken
past singular gebruikte
past participle gebruikt
infinitive gebruiken
gerund gebruiken n
verbal noun
present tense past tense
1st person singular gebruik gebruikte
2nd person sing. (jij) gebruikt gebruikte
2nd person sing. (u) gebruikt gebruikte
2nd person sing. (gij) gebruikt gebruikte
3rd person singular gebruikt gebruikte
plural gebruiken gebruikten
subjunctive sing.1 gebruike gebruikte
subjunctive plur.1 gebruiken gebruikten
imperative sing. gebruik
imperative plur.1 gebruikt
participles gebruikend gebruikt
1) Archaic.
Derived terms[edit]
Descendants[edit]

Etymology 2[edit]

See the etymology of the main entry.

Noun[edit]

gebruiken

  1. Plural form of gebruik