iyi

Choctaw

Noun

iyi

1. foot

Igbo

Etymology

Cognate with Ezaa íꜜyí, Ika íꜜyí.

Noun

iyi

1. (geography) brook, small stream

Kabyle

Alternative forms

• yi, i

Etymology

Inherited from Proto-Berber.

Pronunciation

• IPA^(key): /iji/

Pronoun

iyi m sg or f sg

1. me (first-person singular direct object bound pronoun)

   Yewt-iyi s lbunya. ― He hit me with his fist.

2. me (first-person singular indirect object bound pronoun)

   Yewt-iyi tissegnit. ― He gave me an injection.

See also

Kabyle personal pronouns

Free pronouns
		singular	plural
1st person	m	nekk, nekkini	nekʷni
	f		nekkʷenti
2nd person	m	kečč, keččini	kunwi
	f	kemm, kemmini	kunnemti
3rd person	m	netta	nutni, nitni
	f	nettat	nutenti, nitenti
Direct object pronouns
		singular	plural
1st person	m	iyi	aɣ
	f		antaɣ, anteɣ
2nd person	m	ik	ikʷen
	f	ikem	ikʷent
3rd person	m	it	iten
	f	itt	itent

References

• Association Culturelle Numidya (2025), “Amawal, dictionnaire kabyle-français en ligne”, in Amawal‎^[1], retrieved 2025
• Dallet, Jean-Marie (1982), Dictionnaire kabyle-français: parler des At Mangellat, Algérie (in French), Paris, France

Lower Tanana

Pronunciation

• IPA^(key): /iji/

Noun

iyi

1. alternative form of eyi (“those, that”)

References

• Kari, James et al. (2024), Kari, James, editor, Lower Tanana Dene Dictionary, Fairbanks, Alaska: Alaska Native Language Center, →ISBN, page 50

Nyelâyu

Etymology

From Proto-Oceanic *kutu.

Noun

iyi

1. louse

References

• Jim Hollyman,K. J. Hollyman, Études sur les langues du Nord de la Nouvelle-Calédonie, page 52, 1999

Rinconada Bikol

Etymology

From Proto-Malayo-Polynesian *ihiq.

Pronunciation

• Hyphenation: i‧yi
• IPA^(key): /ʔiˈyiʔ/

Noun

iyî

1. urine; pee

Turkish

Etymology

From Ottoman Turkish ایو (eyü, “good, well”), from Old Anatolian Turkish ایكو (eygü, “good”), from Proto-Turkic *ed-gü (“good, excellent”), derived from Proto-Turkic *ed (“thing, goods”). Compare Karakhanid [script needed] (eδ, “refined, useful thing”) and Mongolian эд (ed, “thing, object, item, property”), a Turkic borrowing.

Pronunciation

• IPA^(key): /iˈji/, [iˈjɪ], (contracted) [iː]

• Audio:

  (file)

Adjective

iyi

1. good
2. plentiful, abundant
3. in good health, well

Declension

Predicative forms of iyi

present tense
	positive declarative	positive interrogative
ben (I am)	iyiyim	iyi miyim?
sen (you are)	iyisin	iyi misin?
o (he/she/it is)	iyi / iyidir	iyi mi?
biz (we are)	iyiyiz	iyi miyiz?
siz (you are)	iyisiniz	iyi misiniz?
onlar (they are)	iyi(ler)	iyi(ler) mi?
past tense
	positive declarative	positive interrogative
ben (I was)	iyiydim	iyi miydim?
sen (you were)	iyiydin	iyi miydin?
o (he/she/it was)	iyiydi	iyi miydi?
biz (we were)	iyiydik	iyi miydik?
siz (you were)	iyiydiniz	iyi miydiniz?
onlar (they were)	iyiydiler	iyi miydiler?
indirect past
	positive declarative	positive interrogative
ben (I was)	iyiymişim	iyi miymişim?
sen (you were)	iyiymişsin	iyi miymişsin?
o (he/she/it was)	iyiymiş	iyi miymiş?
biz (we were)	iyiymişiz	iyi miymişiz?
siz (you were)	iyiymişsiniz	iyi miymişsiniz?
onlar (they were)	iyiymişler	iyi miymişler?
conditional
	positive declarative	positive interrogative
ben (if I)	iyiysem	iyi miysem?
sen (if you)	iyiysen	iyi miysen?
o (if he/she/it)	iyiyse	iyi miyse?
biz (if we)	iyiysek	iyi miysek?
siz (if you)	iyiyseniz	iyi miyseniz?
onlar (if they)	iyiyseler	iyi miyseler?

For negative forms, use the appropriate form of değil.

Antonyms

• kötü

Related terms

• epeyi
• eylemek
• eyvallah
• iyice
• iyicil
• iyileşmek
• iyilik
• iyimsemek
• peki
• pekiyi

Adverb

iyi

1. well, fine, decently

Noun

iyi (definite accusative iyiyi, plural iyiler)

1. the good

Declension

Declension of iyi

singular plural nominative iyi iyiler definite accusative iyiyi iyileri dative iyiye iyilere locative iyide iyilerde ablative iyiden iyilerden genitive iyinin iyilerin Possessive forms nominative singular plural 1st singular iyim iyilerim 2nd singular iyin iyilerin 3rd singular iyisi iyileri 1st plural iyimiz iyilerimiz 2nd plural iyiniz iyileriniz 3rd plural iyileri iyileri definite accusative singular plural 1st singular iyimi iyilerimi 2nd singular iyini iyilerini 3rd singular iyisini iyilerini 1st plural iyimizi iyilerimizi 2nd plural iyinizi iyilerinizi 3rd plural iyilerini iyilerini dative singular plural 1st singular iyime iyilerime 2nd singular iyine iyilerine 3rd singular iyisine iyilerine 1st plural iyimize iyilerimize 2nd plural iyinize iyilerinize 3rd plural iyilerine iyilerine locative singular plural 1st singular iyimde iyilerimde 2nd singular iyinde iyilerinde 3rd singular iyisinde iyilerinde 1st plural iyimizde iyilerimizde 2nd plural iyinizde iyilerinizde 3rd plural iyilerinde iyilerinde ablative singular plural 1st singular iyimden iyilerimden 2nd singular iyinden iyilerinden 3rd singular iyisinden iyilerinden 1st plural iyimizden iyilerimizden 2nd plural iyinizden iyilerinizden 3rd plural iyilerinden iyilerinden genitive singular plural 1st singular iyimin iyilerimin 2nd singular iyinin iyilerinin 3rd singular iyisinin iyilerinin 1st plural iyimizin iyilerimizin 2nd plural iyinizin iyilerinizin 3rd plural iyilerinin iyilerinin Predicative forms singular plural 1st singular iyiyim iyilerim 2nd singular iyisin iyilersin 3rd singular iyi iyidir iyiler iyilerdir 1st plural iyiyiz iyileriz 2nd plural iyisiniz iyilersiniz 3rd plural iyiler iyilerdir

Interjection

iyi

1. all right, OK

   Synonyms: oldu, tamam

2. fine! (expression of frustration and annoyance)

   İyi! Gelme o zaman.

   Fine! Don't come then.

References

• Starostin, Sergei; Dybo, Anna; Mudrak, Oleg (2003), “*ed, *ed-gü”, in Etymological dictionary of the Altaic languages (Handbuch der Orientalistik; VIII.8), Leiden, New York, Köln: E.J. Brill
• Clauson, Gerard (1972), “edgü”, in An Etymological Dictionary of pre-thirteenth-century Turkish, Oxford: Clarendon Press, →ISBN, →OCLC, page 51