ondervragen

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Etymology[edit]

From onder- +‎ vragen.

Pronunciation[edit]

Hyphenation: on‧der‧vra‧gen

Verb[edit]

ondervragen ‎(past singular ondervroeg or ondervraagde, past participle ondervraagd)

  1. (transitive) to interrogate, to question

Conjugation[edit]

Inflection of ondervragen (strong class 6 with weak past participle, prefixed)
infinitive ondervragen
past singular ondervroeg
past participle ondervraagd
infinitive ondervragen
gerund ondervragen n
verbal noun
present tense past tense
1st person singular ondervraag ondervroeg
2nd person sing. (jij) ondervraagt ondervroeg
2nd person sing. (u) ondervraagt ondervroeg
2nd person sing. (gij) ondervraagt ondervroegt
3rd person singular ondervraagt ondervroeg
plural ondervragen ondervroegen
subjunctive sing.1 ondervrage ondervroege
subjunctive plur.1 ondervragen ondervroegen
imperative sing. ondervraag
imperative plur.1 ondervraagt
participles ondervragend ondervraagd
1) Archaic.
Inflection of ondervragen (weak, prefixed)
infinitive ondervragen
past singular ondervraagde
past participle ondervraagd
infinitive ondervragen
gerund ondervragen n
verbal noun
present tense past tense
1st person singular ondervraag ondervraagde
2nd person sing. (jij) ondervraagt ondervraagde
2nd person sing. (u) ondervraagt ondervraagde
2nd person sing. (gij) ondervraagt ondervraagde
3rd person singular ondervraagt ondervraagde
plural ondervragen ondervraagden
subjunctive sing.1 ondervrage ondervraagde
subjunctive plur.1 ondervragen ondervraagden
imperative sing. ondervraag
imperative plur.1 ondervraagt
participles ondervragend ondervraagd
1) Archaic.

Synonyms[edit]

Derived terms[edit]

Anagrams[edit]