ondergraven

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

Verb[edit]

ondergraven ‎(past singular ondergroef, past participle ondergraven)

  1. to sap, wear off from underneath
  2. (figuratively) to subvert, undermine

Conjugation[edit]

Inflection of ondergraven (strong class 6, prefixed)
infinitive ondergraven
past singular ondergroef
past participle ondergraven
infinitive ondergraven
gerund ondergraven n
verbal noun
present tense past tense
1st person singular ondergraaf ondergroef
2nd person sing. (jij) ondergraaft ondergroef
2nd person sing. (u) ondergraaft ondergroef
2nd person sing. (gij) ondergraaft ondergroeft
3rd person singular ondergraaft ondergroef
plural ondergraven ondergroeven
subjunctive sing.1 ondergrave ondergroeve
subjunctive plur.1 ondergraven ondergroeven
imperative sing. ondergraaf
imperative plur.1 ondergraaft
participles ondergravend ondergraven
1) Archaic.

Participle[edit]

ondergraven

  1. past participle of ondergraven

Declension[edit]

Inflection of ondergraven
uninflected ondergraven
inflected ondergraven
comparative
positive
predicative/adverbial ondergraven
indefinite m./f. sing. ondergraven
n. sing. ondergraven
plural ondergraven
definite ondergraven
partitive ondergravens

Anagrams[edit]