ontvangen

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Etymology[edit]

ont- +‎ vangen

Pronunciation[edit]

Verb[edit]

ontvangen ‎(past singular ontving, past participle ontvangen)

  1. To receive.
    Irène Joliot-Curie ontving samen met haar man Frédéric Joliot ook een Nobelprijs voor de Scheikunde, in 1935, een jaar na het overlijden van haar moeder.[1] — Irène Joliot-Curie received, together with her husband Frédéric Joliot, a Nobel Prize for Chemistry in 1935, one year after the death of her mother.

Conjugation[edit]

Inflection of ontvangen (strong class 7, prefixed)
infinitive ontvangen
past singular ontving
past participle ontvangen
infinitive ontvangen
gerund ontvangen n
verbal noun
present tense past tense
1st person singular ontvang ontving
2nd person sing. (jij) ontvangt ontving
2nd person sing. (u) ontvangt ontving
2nd person sing. (gij) ontvangt ontvingt
3rd person singular ontvangt ontving
plural ontvangen ontvingen
subjunctive sing.1 ontvange ontvinge
subjunctive plur.1 ontvangen ontvingen
imperative sing. ontvang
imperative plur.1 ontvangt
participles ontvangend ontvangen
1) Archaic.

Derived terms[edit]

Participle[edit]

ontvangen

  1. past participle of ontvangen

Declension[edit]

Inflection of ontvangen
uninflected ontvangen
inflected ontvangen
comparative
positive
predicative/adverbial ontvangen
indefinite m./f. sing. ontvangen
n. sing. ontvangen
plural ontvangen
definite ontvangen
partitive ontvangens

References[edit]

  1. ^ http://nl.wikipedia.org/wiki/Marie_Curie