oorlogen

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

oorlogen

  1. Plural form of oorlog

Verb[edit]

oorlogen

  1. (intransitive, uncommon) to wage war

Inflection[edit]

Inflection of oorlogen (weak)
infinitive oorlogen
past singular oorloogde
past participle geoorloogd
infinitive oorlogen
gerund oorlogen n
verbal noun
present tense past tense
1st person singular oorloog oorloogde
2nd person sing. (jij) oorloogt oorloogde
2nd person sing. (u) oorloogt oorloogde
2nd person sing. (gij) oorloogt oorloogde
3rd person singular oorloogt oorloogde
plural oorlogen oorloogden
subjunctive sing.1 oorloge oorloogde
subjunctive plur.1 oorlogen oorloogden
imperative sing. oorloog
imperative plur.1 oorloogt
participles oorlogend geoorloogd
1) Archaic.

Derived terms[edit]