pognać
Jump to navigation
Jump to search
Old Polish
[edit]Etymology
[edit]From po- + gnać. First attested in 1471.
Pronunciation
[edit]Verb
[edit]pognać pf
- to make someone leave
- 1901 [1471], Materiały i Prace Komisji Językowej Akademii Umiejętności w Krakowie, volume V, page 90:
- Pozienye grozą minabit (sic minabit rex Assyriorum captivitatem Aegypti Is 20, 4)
- [Pożenie grozą minabit (sic minabit rex Assyriorum captivitatem Aegypti Is 20, 4)]
- Middle of the 15th century, Rozmyślanie o żywocie Pana Jezusa[1], page 115:
- Szlo tez s nym pyedzyeszyąd poczesnych mazów, którzy byly dzyevyącz tyszyącz lyvda do Rzyma sobą pognaly (secum traxerunt)
- [Szło też s nim piędziesiąt poczesnych mężów, którzy byli dziewięć tysiąc luda do Rzyma z sobą pognali (secum traxerunt)]
- Corruption of pojąć (“to take as a wife”).
- 1901 [1471], Materiały i Prace Komisji Językowej Akademii Umiejętności w Krakowie, volume V, page 52:
- Pognaly acceperunt (omnes hi acceperant uxores alienigenas I Esdr 10, 44)
- [Pognali acceperunt (omnes hi acceperant uxores alienigenas I Esdr 10, 44)]
Descendants
[edit]- Polish: pognać
References
[edit]- B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “pognać”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN
Polish
[edit]Alternative forms
[edit]Etymology
[edit]Inherited from Old Polish pognać. By surface analysis, po- + gnać.
Pronunciation
[edit]Verb
[edit]pognać pf (imperfective gnać)
- (intransitive) to rush, to hurry, to hustle (to move very quickly)
- (transitive) to herd (to cause to be at a certain place)
- (transitive) to press, to pressure (to coerce into doing a particular action)
- (reflexive with się, Middle Polish) to enrage; to become very angry
Conjugation
[edit]Further reading
[edit]- pognać in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
- pognać in Polish dictionaries at PWN
- Maria Renata Mayenowa, Stanisław Rospond, Witold Taszycki, Stefan Hrabec, Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023) “pognać”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
- Maria Renata Mayenowa, Stanisław Rospond, Witold Taszycki, Stefan Hrabec, Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023) “pognać sie”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
- Paweł Kupiszewski (08.02.2019) “POGNAĆ”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century]
- Samuel Bogumił Linde (1812) “pognać”, in Słownik języka polskiego, volume 3, page 842
- Aleksander Zdanowicz (1861) “pognać”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861
- A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1908), “pognać”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 4, Warsaw, page 463
- pognać in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego
Categories:
- Old Polish terms prefixed with po-
- Old Polish terms with IPA pronunciation
- Old Polish lemmas
- Old Polish verbs
- Old Polish perfective verbs
- Old Polish terms with quotations
- Polish terms inherited from Old Polish
- Polish terms derived from Old Polish
- Polish terms prefixed with po-
- Polish 2-syllable words
- Polish terms with IPA pronunciation
- Polish terms with audio links
- Rhymes:Polish/ɔɡnat͡ɕ
- Rhymes:Polish/ɔɡnat͡ɕ/2 syllables
- Polish lemmas
- Polish verbs
- Polish perfective verbs
- Polish intransitive verbs
- Polish transitive verbs
- Polish reflexive verbs
- Middle Polish