roepen

Dutch

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈrupə(n)/

• Audio:

  (file)

• (Brabant) IPA^(key): /ˈruː.pə(n)/
• Hyphenation: roe‧pen
• Rhymes: -upən

Etymology 1

From Middle Dutch roepen, from Old Dutch ruopan, from Proto-West Germanic *hrōpan, from Proto-Germanic *hrōpaną.

Verb

roepen

1. (transitive or intransitive) to cry, shout
2. (transitive) to call, summon, invite etc.

Conjugation

Conjugation of roepen (strong class 7)
infinitive	roepen
past singular	riep
past participle	geroepen
infinitive	roepen
gerund	roepen n
	present tense	past tense
1st person singular	roep	riep
2nd person sing. (jij)	roept, roep2	riep
2nd person sing. (u)	roept	riep
2nd person sing. (gij)	roept	riept
3rd person singular	roept	riep
plural	roepen	riepen
subjunctive sing.1	roepe	riepe
subjunctive plur.1	roepen	riepen
imperative sing.	roep
imperative plur.1	roept
participles	roepend	geroepen
1) Archaic. 2) In case of inversion.

Synonyms

• (shout): brullen, bulderen, schreeuwen, tieren

Derived terms

nouns

• geroep
• roep
• roeper
• roeping
• roepnaam
• roeptoeter

verbs

• aanroepen
• achteraanroepen
• achternaroepen
• afroepen
• beroepen
• bijeenroepen
• bijroepen
• binnenroepen
• buitenroepen
• doodroepen
• herroepen
• inroepen
• naroepen
• nederroepen
• omroepen
• oproepen
• overroepen
• rondroepen
• samenroepen
• tegenroepen
• terugroepen
• toeroepen
• uitroepen
• verroepen
• volroepen
• voorroepen
• voortroepen
• wederoproepen
• wederroepen
• weerroepen
• wegroepen

Descendants

• Afrikaans: roep
• Berbice Creole Dutch: lupu, rupr
• Negerhollands: roep, rup
• Skepi Creole Dutch: rup

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Noun

roepen

1. plural of roep

Middle Dutch

Etymology

From Old Dutch ruopan.

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈruəpən/

Verb

roepen

1. to call, to shout

Inflection

Conjugation of roepen (strong class 7)

infinitive	base form	roepen
	genitive	roepens
	dative	roepene
		indicative			subjunctive
		present	past		present	past
1st person singular		roepe	riep		roepe	riepe
2nd person singular		roeps, roepes	rieps, riepes		roeps, roepes	riepes
3rd person singular		roept, roepet	riep		roepe	riepe
1st person plural		roepen	riepen		roepen	riepen
2nd person plural		roept, roepet	riept, riepet		roept, roepet	riepet
3rd person plural		roepen	riepen		roepen	riepen
		imperative
singular		roep, roepe
plural		roept, roepet
		present	past
participle		roepende	geroepen

Descendants

• Dutch: roepen (see there for further descendants)
• Limburgish: rope

Further reading

• “roepen (II)”, in Vroegmiddelnederlands Woordenboek, 2000
• Verwijs, E.; Verdam, J. (1885–1929), “roepen”, in Middelnederlandsch Woordenboek, The Hague: Martinus Nijhoff, →ISBN