cultus
Definition from Wiktionary, a free dictionary
Contents |
[edit] Latin
[edit] Etymology
Perfect passive participle of colō (“‘till, cultivate; worship’”).
[edit] Pronunciation
[edit] Participle
cultus m. (feminine culta, neuter cultum); first/second declension
- tilled, cultivated, having been cultivated
- protected, nurtured, having been protected
- (figuratively) worshipped, honored, having been worshipped
- (figuratively) dressed, clothed, adorned, having been adorned
[edit] Inflection
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | cultus | culta | cultum | cultī | cultae | culta | |
| genitive | cultī | cultae | cultī | cultōrum | cultārum | cultōrum | |
| dative | cultō | cultae | cultō | cultīs | cultīs | cultīs | |
| accusative | cultum | cultam | cultum | cultōs | cultās | culta | |
| ablative | cultō | cultā | cultō | cultīs | cultīs | cultīs | |
| vocative | culte | culta | cultum | cultī | cultae | culta | |
[edit] Noun
cultus (genitive cultūs); m, fourth declension
- The act of tilling or cultivating.
- The act of honoring or worshipping, reverence, adoration, veneration; loyalty
- A religious group, cult, sect.
- Care directed to the refinement of life, manner of life, civilization, culture, style; elegance, polish, refinement.
- Style of dress, external appearance, clothing, attire; ornament, decoration, splendor.
- (rare) The act of laboring at, labor, care, cultivation, culture.
- (rare) Training, education, culture.
[edit] Inflection
| Number | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | cultus | cultūs |
| genitive | cultūs | cultuum |
| dative | cultuī | cultibus |
| accusative | cultum | cultūs |
| ablative | cultū | cultibus |
| vocative | cultus | cultūs |
[edit] Related terms
[edit] Descendants
[edit] References
- “cultus” in Charlton T. Lewis & Charles Short (1879), A Latin Dictionary (Oxford: Clarendon Press)