kuma
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
[edit] Japanese
[edit] Noun
kuma (hiragana くま)
[edit] Serbo-Croatian
[edit] Noun
kuma f. (Cyrillic spelling кума)
[edit] Turkish
[edit] Etymology
From Proto-Turkic *Koma.
[edit] Noun
kuma (definite accusative kumayı, plural kumalar)
- a woman who lives with a married man (and the rest of his family)
[edit] Declension
declension of kuma
possessive forms of kuma
predicative forms of kuma
| simple present | singular | plural |
|---|---|---|
| ben (I am) | kumayım | kumalarım* |
| sen (you are) | kumasın | kumalarsın* |
| o (he/she/it is) | kuma / kumadır | kumalar* / kumalardır* |
| biz (we are) | kumayız | kumalarız |
| siz (you are) | kumasınız | kumalarsınız |
| onlar (they are) | kumalar | kumalardır |
| simple past | singular | plural |
| ben (I was) | kumaydım | kumalardım* |
| sen (you were) | kumaydın | kumalardın* |
| o (he/she/it was) | kumaydı | kumalardı* |
| biz (we were) | kumaydık | kumalardık |
| siz (you were) | kumaydınız | kumalardınız |
| onlar (they were) | kumaydılar | kumalardı |
| indirect / unwitnessed past | singular | plural |
| ben (I was) | kumaymışım | kumalarmışım* |
| sen (you were) | kumaymışsın | kumalarmışsın* |
| o (he/she/it was) | kumaymış | kumalarmış* |
| biz (we were) | kumaymışız | kumalarmışız |
| siz (you were) | kumaymışsınız | kumalarmışsınız |
| onlar (they were) | kumaymışlar | kumalarmış |
| *Not used, but perhaps rarely - chiefly grammatical formations.
Note: Plural forms are not used with adjectives. |
||