linn
Definition from Wiktionary, the free dictionary
See also Linn
Contents |
Estonian [edit]
Etymology [edit]
Cognate with Finnish linna.
Noun [edit]
linn (genitive linna, partitive linna)
Declension [edit]
Declension of linn (type õrn)
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | linn | linnad |
| genitive | linna | linnade |
| partitive | linna | linnu linnasid |
| illative | linna linnasse |
linnadesse |
| inessive | linnas | linnades |
| elative | linnast | linnadest |
| allative | linnale | linnadele |
| adessive | linnal | linnadel |
| ablative | linnalt | linnadelt |
| translative | linnaks | linnadeks |
| terminative | linnani | linnadeni |
| essive | linnana | linnadena |
| abessive | linnata | linnadeta |
| comitative | linnaga | linnadega |
Irish [edit]
Pronunciation [edit]
Noun [edit]
linn f (genitive linne, nominative plural linnte)
Declension [edit]
Declension of linn
Pronoun [edit]
linn
Derived terms [edit]
- linne (emphatic)
Scottish Gaelic [edit]
Noun [edit]
linn m and f (genitive linn or linne, plural linntean)
- era, age
- century
- san 20mh linn - in the 20th century
- generation (genealogy)
- bho linn gu linn - from generation to generation
Synonyms [edit]
Derived terms [edit]
- Na Linntean Dorcha - Dark Ages
- Na Linntean Meadhanach - Middle Ages
- Linn Ùr na Cloiche - New Stone Age
- ri linn - during; because of; with regard to