Italian [edit]
vinco m (plural vinchi) (poetic plural vinci)
- osier, wicker (flexible branch of willow)
- osier (Salix viminalis)
- (by extension) willow
Synonyms [edit]
Related terms [edit]
vinco
- first-person singular present indicative of vincere
Etymology [edit]
From Proto-Indo-European *weyk- (“to overcome”), whence also Gothic 𐍅𐌴𐌹𐌷𐌰𐌽 (weihan, “to fight”) and вѣкъ (věkъ, “force, power”). Latin vinc- consists of wik- with an n-infix.
present active vincō, present infinitive vincere, perfect active vīcī, supine victum.
- to win, to conquer
Inflection [edit]
| indicative |
singular |
plural |
| first |
second |
third |
first |
second |
third |
| active |
present |
vincō |
vincis |
vincit |
vincimus |
vincitis |
vincunt |
| future |
vincam |
vincēs |
vincet |
vincēmus |
vincētis |
vincent |
| imperfect |
vincēbam |
vincēbās |
vincēbat |
vincēbāmus |
vincēbātis |
vincēbant |
| perfect |
vīcī |
vīcistī |
vīcit |
vīcimus |
vīcistis |
vīcērunt |
| future perfect |
vīcerō |
vīceris |
vīcerit |
vīcerimus |
vīceritis |
vīcerint |
| pluperfect |
vīceram |
vīcerās |
vīcerat |
vīcerāmus |
vīcerātis |
vīcerant |
| passive |
present |
vincor |
vinceris |
vincitur |
vincimur |
vinciminī |
vincuntur |
| future |
vincar |
vincēris |
vincētur |
vincēmur |
vincēminī |
vincentur |
| imperfect |
vincēbar |
vincēbāris |
vincēbātur |
vincēbāmur |
vincēbāminī |
vincēbantur |
| perfect |
Use victus m, victa f, victum n followed by the present indicative of sum. |
| future perfect |
Use victus m, victa f, victum n followed by the future indicative of sum. |
| pluperfect |
Use victus m, victa f, victum n followed by the imperfect indicative of sum. |
| subjunctive |
singular |
plural |
| first |
second |
third |
first |
second |
third |
| active |
present |
vincam |
vincās |
vincat |
vincāmus |
vincātis |
vincant |
| imperfect |
vincerem |
vincerēs |
vinceret |
vincerēmus |
vincerētis |
vincerent |
| perfect |
vīcerim |
vīcerīs |
vīcerit |
vīcerīmus |
vīcerītis |
vīcerint |
| pluperfect |
vīcissem |
vīcissēs |
vīcisset |
vīcissēmus |
vīcissētis |
vīcissent |
| passive |
present |
vincar |
vincāris |
vincātur |
vincāmur |
vincāminī |
vincantur |
| imperfect |
vincerer |
vincerēris |
vincerētur |
vincerēmur |
vincerēminī |
vincerentur |
| perfect |
Use victus m, victa f, victum n followed by the present subjunctive of sum. |
| pluperfect |
Use victus m, victa f, victum n followed by the imperfect subjunctive of sum. |
| imperatives |
active |
passive |
| present (you) |
future (you) |
future (he/she) |
present (you) |
future (you) |
future (he/she) |
|
singular |
vince |
vincitō |
vincitō |
vincere |
vincitor |
vincitor |
| plural |
vincite |
vincitōte |
vincuntō |
vinciminī |
— |
vincuntor |
|
present |
perfect |
future |
present |
perfect |
future |
| infinitives |
vincere |
vīcisse |
victūrus esse |
vincī |
victus esse |
victum īrī |
| participles |
vincēns (vincentis) |
— |
victūrus-ra, -rum |
— |
victus-a, -um |
vincendus-nda, -ndum |
Synonyms [edit]
Derived terms [edit]
Descendants [edit]