σημαίνω
Ancient Greek
Alternative forms
- σᾱμαίνω (sāmaínō)
Etymology
From σῆμᾰ (sêma, “a mark”)
Pronunciation
- (5th BCE Attic) IPA(key): /sɛː.mǎi̯.nɔː/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /se̝ˈmɛ.no/
- (4th CE Koine) IPA(key): /siˈmɛ.no/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /siˈme.no/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /siˈme.no/
Verb
σημαίνω • (sēmaínō)
- I show, point out, indicate
- I signal someone to do something, I bid
- I signify, indicate, declare
- (middle voice) I conclude from signs, conjecture
- Oppian, Cynegetica 1.454
- (middle voice) I provide with a sign, mark, or seal
- I mark out for myself
Inflection
Present: σημαίνω, σημαίνομαι
Imperfect: ἐσήμαινον, ἐσημαινόμην
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
active | indicative | ἐσήμαινον | ἐσήμαινες | ἐσήμαινε(ν) | ἐσημαίνετον | ἐσημαινέτην | ἐσημαίνομεν | ἐσημαίνετε | ἐσήμαινον | ||||
middle/ passive |
indicative | ἐσημαινόμην | ἐσημαίνου | ἐσημαίνετο | ἐσημαίνεσθον | ἐσημαινέσθην | ἐσημαινόμεθᾰ | ἐσημαίνεσθε | ἐσημαίνοντο | ||||
Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
|
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
active | indicative | σημαίνεσκον | σημαίνεσκες | σημαίνεσκε(ν) | σημαινέσκετον | σημαινεσκέτην | σημαινέσκομεν | σημαινέσκετε | σημαίνεσκον | ||||
middle/ passive |
indicative | σημαινεσκόμην | σημαινέσκου | σημαινέσκετο | σημαινέσκεσθον | σημαινεσκέσθην | σημαινεσκόμεθᾰ | σημαινέσκεσθε | σημαινέσκοντο | ||||
Notes: | Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
|
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
active | indicative | σημᾰνέω | σημᾰνέεις | σημᾰνέει | σημᾰνέετον | σημᾰνέετον | σημᾰνέομεν | σημᾰνέετε | σημᾰνέουσῐ(ν) | ||||
optative | σημᾰνέοιμῐ | σημᾰνέοις | σημᾰνέοι | σημᾰνέοιτον | σημᾰνεοίτην | σημᾰνέοιμεν | σημᾰνέοιτε | σημᾰνέοιεν | |||||
middle | indicative | σημᾰνέομαι | σημᾰνέεαι | σημᾰνέεται | σημᾰνέεσθον | σημᾰνέεσθον | σημᾰνεόμεθᾰ | σημᾰνέεσθε | σημᾰνέονται | ||||
optative | σημᾰνεοίμην | σημᾰνέοιο | σημᾰνέοιτο | σημᾰνέοισθον | σημᾰνεοίσθην | σημᾰνεοίμεθᾰ | σημᾰνέοισθε | σημᾰνεοίᾰτο | |||||
active | middle | ||||||||||||
infinitive | σημᾰνέειν | σημᾰνέεσθαι | |||||||||||
participle | m | σημᾰνέων | σημᾰνεόμενος | ||||||||||
f | σημᾰνέουσᾰ | σημᾰνεομένη | |||||||||||
n | σημᾰνέον | σημᾰνεόμενον | |||||||||||
Notes: | Dialects other than Attic are not well attested. Some forms are based on conjecture. Use with caution. For more details, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
|
Perfect: σεσήμαγκᾰ, σεσήμᾰσμαι
Derived terms
- ἀντῐσημαίνω (antisēmaínō)
- ἀποσημαίνω (aposēmaínō)
- δῐᾰσημαίνω (diasēmaínō)
- ἐκσημαίνω (eksēmaínō)
- ἐνσημαίνω (ensēmaínō)
- ἐπῐσημαίνω (episēmaínō)
- κᾰτᾰσημαίνομαι (katasēmaínomai)
- πᾰρᾰσημαίνομαι (parasēmaínomai)
- προσημαίνω (prosēmaínō)
- προσσημαίνω (prossēmaínō)
- σῠσσημαίνω (sussēmaínō)
- ὑποσημαίνω (huposēmaínō)
Related terms
- σήμανσῐς (sḗmansis)
- σημαντέος (sēmantéos)
- σημαντήρ (sēmantḗr)
- σημαντήρῐον (sēmantḗrion)
- σημαντῐκός (sēmantikós)
- σημαντός (sēmantós)
- σημάντριον (sēmántrion)
- σημαντρίς (sēmantrís)
Further reading
- “σημαίνω”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
- σημαίνω in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
- Bauer, Walter et al. (2001) A Greek–English Lexicon of the New Testament and Other Early Christian Literature, Third edition, Chicago: University of Chicago Press
- σημαίνω in Cunliffe, Richard J. (1924) A Lexicon of the Homeric Dialect: Expanded Edition, Norman: University of Oklahoma Press, published 1963
- G4591 in Strong, James (1979) Strong’s Exhaustive Concordance to the Bible
Greek
Verb
σημαίνω • (simaíno) (past σήμανα, passive —)
Conjugation
Related terms
- σημασία f (simasía, “meaning”)