σύρω

Ancient Greek

Etymology

From a zero-grade of Proto-Indo-European *twer- (“to twirl, swirl”); see the related σαίρω (saírō, “to sweep”) for cognates.

Pronunciation

 

• IPA^(key): /sy̌ː.rɔː/ → /ˈsy.ro/ → /ˈsi.ro/

• (5^th BCE Attic) IPA^(key): /sy̌ː.rɔː/
• (1^st CE Egyptian) IPA^(key): /ˈsy.ro/
• (4^th CE Koine) IPA^(key): /ˈsy.ro/
• (10^th CE Medieval) IPA^(key): /ˈsy.ro/
• (15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /ˈsi.ro/

Verb

σῡ́ρω • (sū́rō)

1. to draw, drag, or trail along
2. to drag by force, hale
3. to sweep or carry away

Conjugation

   Present: σῡ́ρω, σῡ́ρομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	σῡ́ρω	σῡ́ρεις	σῡ́ρει	σῡ́ρετον	σῡ́ρετον	σῡ́ρομεν	σῡ́ρετε	σῡ́ρουσῐ(ν)
	subjunctive	σῡ́ρω	σῡ́ρῃς	σῡ́ρῃ	σῡ́ρητον	σῡ́ρητον	σῡ́ρωμεν	σῡ́ρητε	σῡ́ρωσῐ(ν)
	optative	σῡ́ροιμῐ	σῡ́ροις	σῡ́ροι	σῡ́ροιτον	σῡροίτην	σῡ́ροιμεν	σῡ́ροιτε	σῡ́ροιεν
	imperative		σῦρε	σῡρέτω	σῡ́ρετον	σῡρέτων		σῡ́ρετε	σῡρόντων
middle/passive	indicative	σῡ́ρομαι	σῡ́ρῃ, σῡ́ρει	σῡ́ρεται	σῡ́ρεσθον	σῡ́ρεσθον	σῡρόμεθᾰ	σῡ́ρεσθε	σῡ́ρονται
	subjunctive	σῡ́ρωμαι	σῡ́ρῃ	σῡ́ρηται	σῡ́ρησθον	σῡ́ρησθον	σῡρώμεθᾰ	σῡ́ρησθε	σῡ́ρωνται
	optative	σῡροίμην	σῡ́ροιο	σῡ́ροιτο	σῡ́ροισθον	σῡροίσθην	σῡροίμεθᾰ	σῡ́ροισθε	σῡ́ροιντο
	imperative		σῡ́ρου	σῡρέσθω	σῡ́ρεσθον	σῡρέσθων		σῡ́ρεσθε	σῡρέσθων
		active				middle/passive
infinitive		σῡ́ρειν				σῡ́ρεσθαι
participle	m	σῡ́ρων				σῡρόμενος
	f	σῡ́ρουσᾰ				σῡρομένη
	n	σῦρον				σῡρόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Imperfect: ἔσῡρον, ἐσῡρόμην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἔσῡρον	ἔσῡρες	ἔσῡρε(ν)	ἐσῡ́ρετον	ἐσῡρέτην	ἐσῡ́ρομεν	ἐσῡ́ρετε	ἔσῡρον
middle/passive	indicative	ἐσῡρόμην	ἐσῡ́ρου	ἐσῡ́ρετο	ἐσῡ́ρεσθον	ἐσῡρέσθην	ἐσῡρόμεθᾰ	ἐσῡ́ρεσθε	ἐσῡ́ροντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Future: σῠρέω, σῠρέομαι (Uncontracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	σῠρέω	σῠρέεις	σῠρέει	σῠρέετον	σῠρέετον	σῠρέομεν	σῠρέετε	σῠρέουσῐ(ν)
	optative	σῠρέοιμῐ	σῠρέοις	σῠρέοι	σῠρέοιτον	σῠρεοίτην	σῠρέοιμεν	σῠρέοιτε	σῠρέοιεν
middle	indicative	σῠρέομαι	σῠρέῃ, σῠρέει	σῠρέεται	σῠρέεσθον	σῠρέεσθον	σῠρεόμεθᾰ	σῠρέεσθε	σῠρέονται
	optative	σῠρεοίμην	σῠρέοιο	σῠρέοιτο	σῠρέοισθον	σῠρεοίσθην	σῠρεοίμεθᾰ	σῠρέοισθε	σῠρέοιντο
		active			middle
infinitive		σῠρέειν			σῠρέεσθαι
participle	m	σῠρέων			σῠρεόμενος
	f	σῠρέουσᾰ			σῠρεομένη
	n	σῠρέον			σῠρεόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Future: σῠρῶ, σῠροῦμαι (Contracted)

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	σῠρῶ	σῠρεῖς	σῠρεῖ	σῠρεῖτον	σῠρεῖτον	σῠροῦμεν	σῠρεῖτε	σῠροῦσῐ(ν)
	optative	σῠροίην, σῠροῖμῐ	σῠροίης, σῠροῖς	σῠροίη, σῠροῖ	σῠροῖτον, σῠροίητον	σῠροίτην, σῠροιήτην	σῠροῖμεν, σῠροίημεν	σῠροῖτε, σῠροίητε	σῠροῖεν, σῠροίησᾰν
middle	indicative	σῠροῦμαι	σῠρεῖ, σῠρῇ	σῠρεῖται	σῠρεῖσθον	σῠρεῖσθον	σῠρούμεθᾰ	σῠρεῖσθε	σῠροῦνται
	optative	σῠροίμην	σῠροῖο	σῠροῖτο	σῠροῖσθον	σῠροίσθην	σῠροίμεθᾰ	σῠροῖσθε	σῠροῖντο
		active			middle
infinitive		σῠρεῖν			σῠρεῖσθαι
participle	m	σῠρῶν			σῠρούμενος
	f	σῠροῦσᾰ			σῠρουμένη
	n	σῠροῦν			σῠρούμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Aorist: ἔσῡρᾰ, ἐσῡρᾰ́μην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἔσῡρᾰ	ἔσῡρᾰς	ἔσῡρε(ν)	ἐσῡ́ρᾰτον	ἐσῡρᾰ́την	ἐσῡ́ρᾰμεν	ἐσῡ́ρᾰτε	ἔσῡρᾰν
	subjunctive	σῡ́ρω	σῡ́ρῃς	σῡ́ρῃ	σῡ́ρητον	σῡ́ρητον	σῡ́ρωμεν	σῡ́ρητε	σῡ́ρωσῐ(ν)
	optative	σῡ́ραιμῐ	σῡ́ρειᾰς, σῡ́ραις	σῡ́ρειε(ν), σῡ́ραι	σῡ́ραιτον	σῡραίτην	σῡ́ραιμεν	σῡ́ραιτε	σῡ́ρειᾰν, σῡ́ραιεν
	imperative		σῦρον	σῡρᾰ́τω	σῡ́ρᾰτον	σῡρᾰ́των		σῡ́ρᾰτε	σῡρᾰ́ντων
middle	indicative	ἐσῡρᾰ́μην	ἐσῡ́ρω	ἐσῡ́ρᾰτο	ἐσῡ́ρᾰσθον	ἐσῡρᾰ́σθην	ἐσῡρᾰ́μεθᾰ	ἐσῡ́ρᾰσθε	ἐσῡ́ρᾰντο
	subjunctive	σῡ́ρωμαι	σῡ́ρῃ	σῡ́ρηται	σῡ́ρησθον	σῡ́ρησθον	σῡρώμεθᾰ	σῡ́ρησθε	σῡ́ρωνται
	optative	σῡραίμην	σῡ́ραιο	σῡ́ραιτο	σῡ́ραισθον	σῡραίσθην	σῡραίμεθᾰ	σῡ́ραισθε	σῡ́ραιντο
	imperative		σῦραι	σῡρᾰ́σθω	σῡ́ρᾰσθον	σῡρᾰ́σθων		σῡ́ρᾰσθε	σῡρᾰ́σθων
		active			middle
infinitive		σῦραι			σῡ́ρᾰσθαι
participle	m	σῡ́ρᾱς			σῡρᾰ́μενος
	f	σῡ́ρᾱσᾰ			σῡρᾰμένη
	n	σῦρᾰν			σῡρᾰ́μενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

   Perfect: σέσῠρκᾰ, σέσῠρμαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	σέσῠρκᾰ	σέσῠρκᾰς	σέσῠρκε(ν)	σεσῠ́ρκᾰτον	σεσῠ́ρκᾰτον	σεσῠ́ρκᾰμεν	σεσῠ́ρκᾰτε	σεσῠ́ρκᾱσῐ(ν)
	subjunctive	σεσῠ́ρκω	σεσῠ́ρκῃς	σεσῠ́ρκῃ	σεσῠ́ρκητον	σεσῠ́ρκητον	σεσῠ́ρκωμεν	σεσῠ́ρκητε	σεσῠ́ρκωσῐ(ν)
	optative	σεσῠ́ρκοιμῐ, σεσῠρκοίην	σεσῠ́ρκοις, σεσῠρκοίης	σεσῠ́ρκοι, σεσῠρκοίη	σεσῠ́ρκοιτον	σεσῠρκοίτην	σεσῠ́ρκοιμεν	σεσῠ́ρκοιτε	σεσῠ́ρκοιεν
	imperative		σέσῠρκε	σεσῠρκέτω	σεσῠ́ρκετον	σεσῠρκέτων		σεσῠ́ρκετε	σεσῠρκόντων
middle/passive	indicative	σέσῠρμαι	σέσῠρσαι	σέσῠρται	σέσῠρθον	σέσῠρθον	σεσῠ́ρμεθᾰ	σέσῠρθε	σεσῠ́ρᾰται
	subjunctive	σεσῠρμένος ὦ	σεσῠρμένος ᾖς	σεσῠρμένος ᾖ	σεσῠρμένω ἦτον	σεσῠρμένω ἦτον	σεσῠρμένοι ὦμεν	σεσῠρμένοι ἦτε	σεσῠρμένοι ὦσῐ(ν)
	optative	σεσῠρμένος εἴην	σεσῠρμένος εἴης	σεσῠρμένος εἴη	σεσῠρμένω εἴητον, εἶτον	σεσῠρμένω εἰήτην, εἴτην	σεσῠρμένοι εἴημεν, εἶμεν	σεσῠρμένοι εἴητε, εἶτε	σεσῠρμένοι εἴησᾰν, εἶεν
	imperative		σέσῠρσο	σεσῠ́ρθω	σέσῠρθον	σεσῠ́ρθων		σέσῠρθε	σεσῠ́ρθων
		active				middle/passive
infinitive		σεσῠρκέναι				σεσῠ́ρθαι
participle	m	σεσῠρκώς				σεσῠρμένος
	f	σεσῠρκυῖᾰ				σεσῠρμένη
	n	σεσῠρκός				σεσῠρμένον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Derived terms

• σύρμα (súrma)
• σῡρτός (sūrtós)

Related terms

• σαίρω (saírō)
• σῦρ (sûr)
• σύρος (súros)
• συρφετός (surphetós)

Descendants

• → Greek: σύρω (sýro) (learned)
• Medieval Greek: σύρνω (súrnō), σέρνω (sérnō)
  • Greek: σέρνω (sérno)

Further reading

• “σύρω” in Bailly, Anatole (1935), Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
• σύρω, in ΛΟΓΕΙΟΝ [Logeion] Dictionaries for Ancient Greek and Latin (in English, French, Spanish, German, Dutch and Chinese), University of Chicago, since 2011
• “σύρω”, in Liddell & Scott (1940), A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
• Strong, James (1979), “G4951”, in Strong’s Exhaustive Concordance to the Bible

Greek

Etymology

From Ancient Greek σῡ́ρω (sū́rō).

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈsi.ro/
• Hyphenation: σύ‧ρω

Verb

σύρω • (sýro) (past έσυρα, passive σύρομαι)

1. (formal) to drag, alternative form of σέρνω (sérno)
2. to draw a line

Conjugation

σύρω, σύρομαι

	Active voice ➤		Passive voice ➤
Indicative mood ➤	Imperfective aspect ➤	Perfective aspect ➤	Imperfective aspect	Perfective aspect
Non-past tenses ➤	Present ➤	Dependent ➤	Present	Dependent
1 sg	σύρω	σύρω	σύρομαι	συρθώ
2 sg	σύρεις	σύρεις	σύρεσαι	συρθείς
3 sg	σύρει	σύρει	σύρεται	συρθεί
1 pl	σύρουμε, [σύρομε]	σύρουμε, [σύρομε]	συρόμαστε	συρθούμε
2 pl	σύρετε	σύρετε	σύρεστε, συρόσαστε	συρθείτε
3 pl	σύρουν(ε)	σύρουν(ε)	σύρονται	συρθούν(ε)
Past tenses ➤	Imperfect ➤	Simple past ➤	Imperfect	Simple past
1 sg	έσυρα	έσυρα	συρόμουν(α)	σύρθηκα
2 sg	έσυρες	έσυρες	συρόσουν(α)	σύρθηκες
3 sg	έσυρε	έσυρε	συρόταν(ε)	σύρθηκε
1 pl	σύραμε	σύραμε	συρόμασταν, (συρόμαστε)	συρθήκαμε
2 pl	σύρατε	σύρατε	συρόσασταν, (συρόσαστε)	συρθήκατε
3 pl	έσυραν, σύραν(ε)	έσυραν, σύραν(ε)	σύρονταν, (συρόντουσαν)	σύρθηκαν, συρθήκαν(ε)
Future tenses ➤	Continuous ➤	Simple ➤	Continuous	Simple
1 sg	θα σύρω ➤	θα σύρω ➤	θα σύρομαι ➤	θα συρθώ ➤
2,3 sg, 1,2,3 pl	θα σύρεις, …	θα σύρεις, …	θα σύρεσαι, …	θα συρθείς, …
	Perfect aspect ➤		Perfect aspect
Present perfect ➤	έχω, έχεις, … σύρει   έχω, έχεις, … συρμένο, ‑η, ‑ο ➤		έχω, έχεις, … συρθεί   είμαι, είσαι, … συρμένος, ‑η, ‑ο ➤
Past perfect ➤	είχα, είχες, … σύρει   είχα, είχες, … συρμένο, ‑η, ‑ο		είχα, είχες, … συρθεί   ήμουν, ήσουν, … συρμένος, ‑η, ‑ο
Future perfect ➤	θα έχω, θα έχεις, … σύρει   θα έχω, θα έχεις, … συρμένο, ‑η, ‑ο		θα έχω, θα έχεις, … συρθεί   θα είμαι, θα είσαι, … συρμένος, ‑η, ‑ο
Subjunctive mood ➤	Formed using present, dependent (for simple past) or present perfect from above with a particle (να, ας).
Imperative mood ➤	Imperfective aspect	Perfective aspect	Imperfective aspect	Perfective aspect
2 sg	σύρε	σύρε, {σύρατε}1	—	σύρσου
2 pl	σύρετε	σύρτε	σύρεστε	συρθείτε
Other forms	Active voice		Passive voice
Present participle➤	σύροντας ➤		συρόμενος, ‑η, ‑ο ➤
Perfect participle➤	έχοντας σύρει ➤		συρμένος, ‑η, ‑ο ➤
Nonfinite form➤	σύρει		συρθεί
Notes     Appendix:Greek verbs	1. Formal σύρατε (“slide!”) for door signs.  • (…) optional or informal.   […] rare.   {…} learned, archaic.  • Multiple forms are shown in order of reducing frequency.  • Periphrastic imperative forms may be produced using the subjunctive.

Related terms

Compounds (and see their derivatives)

• ανασύρω (anasýro, “pull out”)
• αποσύρω (aposýro, “withdraw”)
• διασύρω (diasýro)
• επισύρω (episýro)
• παρασύρω (parasýro), παρασέρνω (parasérno)
• συμπαρασύρω (symparasýro), συμπαρασέρνω (symparasérno)
• alse see compounds of σέρνω (sérno)

Related words

• σύρμα n (sýrma, “wire”)
• συρμός m (syrmós)
• σύρσιμο n (sýrsimo, “dragging”)
• συρτάκι n (syrtáki) (dance)
• συρτάρι n (syrtári, “drawer”)
• σύρτης m (sýrtis)
• συρτός (syrtós)
• συρφετός m (syrfetós)

Also related to

• σειρά f (seirá, “series”)

Probably related to

• Σειρήνα f (Seirína, “Siren”) (mythology)
• Σείριος m (Seírios, “Sirius”)