бий

See also: бии

Bulgarian

Pronunciation

• IPA^(key): [bij]

Verb

бий • (bij)

1. second-person singular imperative of би́я (bíja)

East Circassian

Pronunciation

• IPA^(key): [bəj]

Noun

бий • (bij)

1. alternative form of бый (bəj)

Declension

Declension of бий

case	singular	plural
indefinite	бийэ (bijɛ)	бийэхэ (bijɛxɛ)
nominative	бийэр (bijɛr)	бийэхэр (bijɛxɛr)
ergative	бийэм (bijɛm)	бийэхэмэ (bijɛxɛmɛ)
instrumental	бийэ(м)кӏэ (bijɛ(m)kʼɛ)	бийэхэ(м)кӏэ (bijɛxɛ(m)kʼɛ)
invertive	бийыу (bijəwu)	бийэхыу (bijɛxəwu)

Ingush

Etymology

Inherited from Proto-Nakh *buj. Cognates include Bats ბუჲ (buj) and Chechen буй (buj).

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈbiː/

Noun

бий • (bii) class bd

1. fist
2. fistful, handful

Declension

This noun needs an inflection-table template.

References

• Nichols, Johanna B. (2004), “бий”, in Ingush–English and English–Ingush Dictionary, London and New York: Routledge, page 37a

Karaim

Etymology

Cognate with Crimean Tatar biy.

Noun

бий • (biy)

1. spider.

References

• N. A. Baskakov, S.M. Šapšala, editor (1973), “бий”, in Karaimsko-Russko-Polʹskij Slovarʹ [Karaim-Russian-Polish Dictionary], Moscow: Moskva, →ISBN

Kyrgyz

Etymology

From Old Turkic 𐰋𐰏 (b²g² /⁠beg⁠/, “chief, titled man”). Cognate with Turkish bey, Kazakh би (bıy) (Can this⁽⁺⁾ etymology be sourced?)

Pronunciation

• IPA^(key): /bij/

• Audio:

  (file)

Noun

бий • (biy) (Arabic spelling بىي)

1. dance
2. ruler
3. gentleman, master

Declension

Declension of бий

singular (жекелик)
possession → case ↓	—	first-person singular (менин)	second-person singular informal (сенин)	second-person singular formal (сиздин)	third-person singular/plural (анын/алардын)	first-person plural (биздин)	second-person plural informal (силердин)	second-person plural formal (сиздердин)
nominative (атооч)	бий biy	бийим biyim	бийиң biyiŋ	бийиңиз biyiŋiz	бийи biyi	бийибиз biyibiz	бийиңер biyiŋer	бийиңиздер biyiŋizder
genitive (илик)	бийдин biydin	бийимдин biyimdin	бийиңдин biyiŋdin	бийиңиздин biyiŋizdin	бийинин biyinin	бийибиздин biyibizdin	бийиңердин biyiŋerdin	бийиңиздердин biyiŋizderdin
dative (барыш)	бийге biyge	бийиме biyime	бийиңе biyiŋe	бийиңизге biyiŋizge	бийине biyine	бийибизге biyibizge	бийиңерге biyiŋerge	бийиңиздерге biyiŋizderge
accusative (табыш)	бийди biydi	бийимди biyimdi	бийиңди biyiŋdi	бийиңизди biyiŋizdi	бийин biyin	бийибизди biyibizdi	бийиңерди biyiŋerdi	бийиңиздерди biyiŋizderdi
locative (жатыш)	бийде biyde	бийимде biyimde	бийиңде biyiŋde	бийиңизде biyiŋizde	бийинде biyinde	бийибизде biyibizde	бийиңерде biyiŋerde	бийиңиздерде biyiŋizderde
ablative (чыгыш)	бийден biyden	бийимден biyimden	бийиңден biyiŋden	бийиңизден biyiŋizden	бийинен biyinen	бийибизден biyibizden	бийиңерден biyiŋerden	бийиңиздерден biyiŋizderden
plural (көптөгөн)
possession → case ↓	—	first-person singular (менин)	second-person singular informal (сенин)	second-person singular formal (сиздин)	third-person singular/plural (анын/алардын)	first-person plural (биздин)	second-person plural informal (силердин)	second-person plural formal (сиздердин)
nominative (атооч)	бийлер biyler	бийлерим biylerim	бийлериң biyleriŋ	бийлериңиз biyleriŋiz	бийлери biyleri	бийлерибиз biyleribiz	бийлериңер biyleriŋer	бийлериңиздер biyleriŋizder
genitive (илик)	бийлердин biylerdin	бийлеримдин biylerimdin	бийлериңдин biyleriŋdin	бийлериңиздин biyleriŋizdin	бийлеринин biylerinin	бийлерибиздин biyleribizdin	бийлериңердин biyleriŋerdin	бийлериңиздердин biyleriŋizderdin
dative (барыш)	бийлерге biylerge	бийлериме biylerime	бийлериңе biyleriŋe	бийлериңизге biyleriŋizge	бийлерине biylerine	бийлерибизге biyleribizge	бийлериңерге biyleriŋerge	бийлериңиздерге biyleriŋizderge
accusative (табыш)	бийлерди biylerdi	бийлеримди biylerimdi	бийлериңди biyleriŋdi	бийлериңизди biyleriŋizdi	бийлерин biylerin	бийлерибизди biyleribizdi	бийлериңерди biyleriŋerdi	бийлериңиздерди biyleriŋizderdi
locative (жатыш)	бийлерде biylerde	бийлеримде biylerimde	бийлериңде biyleriŋde	бийлериңизде biyleriŋizde	бийлеринде biylerinde	бийлерибизде biyleribizde	бийлериңерде biyleriŋerde	бийлериңиздерде biyleriŋizderde
ablative (чыгыш)	бийлерден biylerden	бийлеримден biylerimden	бийлериңден biyleriŋden	бийлериңизден biyleriŋizden	бийлеринен biylerinen	бийлерибизден biyleribizden	бийлериңерден biyleriŋerden	бийлериңиздерден biyleriŋizderden

Derived terms

• бийлик (power)
• бийлөө (dance)
• бийчи (dancer)

References

• Sevortjan, E. V. (1978), Etimologičeskij slovarʹ tjurkskix jazykov [Etymological Dictionary of Turkic Languages] (in Russian), volume II, Moscow: Nauka, pages 97, 98

Mongolian

Verb

бий • (bii)

1. is, exists, existing, have
2. there is, there are

Related terms

• байх

Nogai

Etymology

From Proto-Turkic *bēg.

Noun

бий • (biy)

1. bey (Turkish official)

References

• N. A. Baskakov, S.A Kalmykov, editor (1963), “бий”, in Nogajsko-Russkij Slovarʹ [Nogai-Russian Dictionary], Moscow: karačajevo-čerkesskij naučno- issledovatelʹskij institut jazyka, literatury i istorii, →ISBN

Pannonian Rusyn

Pronunciation

• IPA^(key): [ˈbij]
• Rhymes: -ij
• Hyphenation: бий

Verb

бий (bij)

1. second-person singular imperative of биц (bic)

Southern Altai

Etymology

Compare to Turkish bey.

Noun

бий • (biy)

1. gentleman, master, lord
2. prince
3. beg, bey, bek

Declension

Inflection of бий

	singular	plural
absolute	бий (biy)	бийлер (biyler)
definite genitive	бийдиҥ (biydiŋ)	бийлердиҥ (biylerdiŋ)
dative	бийге (biyge)	бийлерге (biylerge)
definite accusative	бийди (biydi)	бийлерди (biylerdi)
locative	бийде (biyde)	бийлерде (biylerde)
ablative	бийдеҥ (biydeŋ)	бийлердеҥ (biylerdeŋ)

References

• N. A. Baskakov, Toščakova N.A, editor (1947), “бий”, in Ojrotsko-Russkij Slovarʹ [Oyrot-Russian Dictionary], Moscow: M.: OGIZ, →ISBN
• Comparative and historical grammar of Turkic languages. Lexicon, 2001, in Russian, 664 pages.
• Sevortjan, E. V. (1978), Etimologičeskij slovarʹ tjurkskix jazykov [Etymological Dictionary of Turkic Languages] (in Russian), volume II, Moscow: Nauka, pages 97, 98