ظاهر

See also: طاهر

Arabic

Etymology 1

Root
ظ ه ر (ẓ h r)
17 terms

Pronunciation

IPA^(key): /ðˤaː.hi.ru/

Verb

ظَاهَرَ • (ẓāhara) III (non-past يُظَاهِرُ (yuẓāhiru), verbal noun ظِهَار (ẓihār) or مُظَاهَرَة (muẓāhara))

1. to help, to assist, to aid, to support

Conjugation

Conjugation of ظَاهَرَ (III, sound, full passive, verbal nouns ظِهَار, مُظَاهَرَة)

verbal noun الْمَصْدَر						ظِهَار, مُظَاهَرَة ẓihār, muẓāhara
active participle اِسْم الْفَاعِل						مُظَاهِر muẓāhir
passive participle اِسْم الْمَفْعُول						مُظَاهَر muẓāhar
active voice الْفِعْل الْمَعْلُوم
		singular الْمُفْرَد				dual الْمُثَنَّى			plural الْجَمْع
		1st person الْمُتَكَلِّم	2nd person الْمُخَاطَب	3rd person الْغَائِب		2nd person الْمُخَاطَب	3rd person الْغَائِب		1st person الْمُتَكَلِّم	2nd person الْمُخَاطَب	3rd person الْغَائِب
past (perfect) indicative الْمَاضِي	m	ظَاهَرْتُ ẓāhartu	ظَاهَرْتَ ẓāharta	ظَاهَرَ ẓāhara		ظَاهَرْتُمَا ẓāhartumā	ظَاهَرَا ẓāharā		ظَاهَرْنَا ẓāharnā	ظَاهَرْتُمْ ẓāhartum	ظَاهَرُوا ẓāharū
	f		ظَاهَرْتِ ẓāharti	ظَاهَرَتْ ẓāharat			ظَاهَرَتَا ẓāharatā			ظَاهَرْتُنَّ ẓāhartunna	ظَاهَرْنَ ẓāharna
non-past (imperfect) indicative الْمُضَارِع الْمَرْفُوع	m	أُظَاهِرُ ʔuẓāhiru	تُظَاهِرُ tuẓāhiru	يُظَاهِرُ yuẓāhiru		تُظَاهِرَانِ tuẓāhirāni	يُظَاهِرَانِ yuẓāhirāni		نُظَاهِرُ nuẓāhiru	تُظَاهِرُونَ tuẓāhirūna	يُظَاهِرُونَ yuẓāhirūna
	f		تُظَاهِرِينَ tuẓāhirīna	تُظَاهِرُ tuẓāhiru			تُظَاهِرَانِ tuẓāhirāni			تُظَاهِرْنَ tuẓāhirna	يُظَاهِرْنَ yuẓāhirna
subjunctive الْمُضَارِع الْمَنْصُوب	m	أُظَاهِرَ ʔuẓāhira	تُظَاهِرَ tuẓāhira	يُظَاهِرَ yuẓāhira		تُظَاهِرَا tuẓāhirā	يُظَاهِرَا yuẓāhirā		نُظَاهِرَ nuẓāhira	تُظَاهِرُوا tuẓāhirū	يُظَاهِرُوا yuẓāhirū
	f		تُظَاهِرِي tuẓāhirī	تُظَاهِرَ tuẓāhira			تُظَاهِرَا tuẓāhirā			تُظَاهِرْنَ tuẓāhirna	يُظَاهِرْنَ yuẓāhirna
jussive الْمُضَارِع الْمَجْزُوم	m	أُظَاهِرْ ʔuẓāhir	تُظَاهِرْ tuẓāhir	يُظَاهِرْ yuẓāhir		تُظَاهِرَا tuẓāhirā	يُظَاهِرَا yuẓāhirā		نُظَاهِرْ nuẓāhir	تُظَاهِرُوا tuẓāhirū	يُظَاهِرُوا yuẓāhirū
	f		تُظَاهِرِي tuẓāhirī	تُظَاهِرْ tuẓāhir			تُظَاهِرَا tuẓāhirā			تُظَاهِرْنَ tuẓāhirna	يُظَاهِرْنَ yuẓāhirna
imperative الْأَمْر	m		ظَاهِرْ ẓāhir			ظَاهِرَا ẓāhirā				ظَاهِرُوا ẓāhirū
	f		ظَاهِرِي ẓāhirī							ظَاهِرْنَ ẓāhirna
passive voice الْفِعْل الْمَجْهُول
		singular الْمُفْرَد				dual الْمُثَنَّى			plural الْجَمْع
		1st person الْمُتَكَلِّم	2nd person الْمُخَاطَب	3rd person الْغَائِب		2nd person الْمُخَاطَب	3rd person الْغَائِب		1st person الْمُتَكَلِّم	2nd person الْمُخَاطَب	3rd person الْغَائِب
past (perfect) indicative الْمَاضِي	m	ظُوهِرْتُ ẓūhirtu	ظُوهِرْتَ ẓūhirta	ظُوهِرَ ẓūhira		ظُوهِرْتُمَا ẓūhirtumā	ظُوهِرَا ẓūhirā		ظُوهِرْنَا ẓūhirnā	ظُوهِرْتُمْ ẓūhirtum	ظُوهِرُوا ẓūhirū
	f		ظُوهِرْتِ ẓūhirti	ظُوهِرَتْ ẓūhirat			ظُوهِرَتَا ẓūhiratā			ظُوهِرْتُنَّ ẓūhirtunna	ظُوهِرْنَ ẓūhirna
non-past (imperfect) indicative الْمُضَارِع الْمَرْفُوع	m	أُظَاهَرُ ʔuẓāharu	تُظَاهَرُ tuẓāharu	يُظَاهَرُ yuẓāharu		تُظَاهَرَانِ tuẓāharāni	يُظَاهَرَانِ yuẓāharāni		نُظَاهَرُ nuẓāharu	تُظَاهَرُونَ tuẓāharūna	يُظَاهَرُونَ yuẓāharūna
	f		تُظَاهَرِينَ tuẓāharīna	تُظَاهَرُ tuẓāharu			تُظَاهَرَانِ tuẓāharāni			تُظَاهَرْنَ tuẓāharna	يُظَاهَرْنَ yuẓāharna
subjunctive الْمُضَارِع الْمَنْصُوب	m	أُظَاهَرَ ʔuẓāhara	تُظَاهَرَ tuẓāhara	يُظَاهَرَ yuẓāhara		تُظَاهَرَا tuẓāharā	يُظَاهَرَا yuẓāharā		نُظَاهَرَ nuẓāhara	تُظَاهَرُوا tuẓāharū	يُظَاهَرُوا yuẓāharū
	f		تُظَاهَرِي tuẓāharī	تُظَاهَرَ tuẓāhara			تُظَاهَرَا tuẓāharā			تُظَاهَرْنَ tuẓāharna	يُظَاهَرْنَ yuẓāharna
jussive الْمُضَارِع الْمَجْزُوم	m	أُظَاهَرْ ʔuẓāhar	تُظَاهَرْ tuẓāhar	يُظَاهَرْ yuẓāhar		تُظَاهَرَا tuẓāharā	يُظَاهَرَا yuẓāharā		نُظَاهَرْ nuẓāhar	تُظَاهَرُوا tuẓāharū	يُظَاهَرُوا yuẓāharū
	f		تُظَاهَرِي tuẓāharī	تُظَاهَرْ tuẓāhar			تُظَاهَرَا tuẓāharā			تُظَاهَرْنَ tuẓāharna	يُظَاهَرْنَ yuẓāharna

Etymology 2

Derived from the active participle of ظَهَرَ (ẓahara).

Pronunciation

IPA^(key): /ðˤaː.hir/

Adjective

ظَاهِر • (ẓāhir)

1. apparent, visible
2. evident, obvious

Antonyms

• بَاطِن (bāṭin)

Descendants

Descendants

• Maltese: dieher
• → Azerbaijani: zahir
• → English: zahir
• → Malay: zahir, lahir
  • → Indonesian: zahir, lahir
• → Ottoman Turkish: ظاهر (zahir)
  • Turkish: zahir
• → Persian: ظاهر (zâher)
  • → Punjabi:

    Gurmukhi script: ਜ਼ਾਹਰ (zāhar)

    Shahmukhi script: ظاہر (z̤āhr)

  • → Bengali: জহির (johir)
• → Swahili: dhahiri
• → Uyghur: زاھىر (zahir)
• → Uzbek: zohir

Noun

ظَاهِر • (ẓāhir) m (plural ظَوَاهِر (ẓawāhir))

1. face
2. surface
3. what is apparent (as opposed to what is unseen, invisible)
4. exterior
   • 609–632 CE, Qur'an, 57:13:

     بَاطِنُهُ فِيهِ الرَّحْمَةُ وَظَاهِرُهُ مِن قِبَلِهِ الْعَذَابُ

     bāṭinuhu fīhi r-raḥmatu waẓāhiruhu min qibalihi l-ʕaḏābu

     On the near side will be grace and on the far side will be torment.

Declension

Declension of noun ظَاهِر (ẓāhir)

singular	basic singular triptote
	indefinite	definite	construct
informal	ظَاهِر ẓāhir	الظَّاهِر aẓ-ẓāhir	ظَاهِر ẓāhir
nominative	ظَاهِرٌ ẓāhirun	الظَّاهِرُ aẓ-ẓāhiru	ظَاهِرُ ẓāhiru
accusative	ظَاهِرًا ẓāhiran	الظَّاهِرَ aẓ-ẓāhira	ظَاهِرَ ẓāhira
genitive	ظَاهِرٍ ẓāhirin	الظَّاهِرِ aẓ-ẓāhiri	ظَاهِرِ ẓāhiri
dual	indefinite	definite	construct
informal	ظَاهِرَيْن ẓāhirayn	الظَّاهِرَيْن aẓ-ẓāhirayn	ظَاهِرَيْ ẓāhiray
nominative	ظَاهِرَانِ ẓāhirāni	الظَّاهِرَانِ aẓ-ẓāhirāni	ظَاهِرَا ẓāhirā
accusative	ظَاهِرَيْنِ ẓāhirayni	الظَّاهِرَيْنِ aẓ-ẓāhirayni	ظَاهِرَيْ ẓāhiray
genitive	ظَاهِرَيْنِ ẓāhirayni	الظَّاهِرَيْنِ aẓ-ẓāhirayni	ظَاهِرَيْ ẓāhiray
plural	basic broken plural diptote
	indefinite	definite	construct
informal	ظَوَاهِر ẓawāhir	الظَّوَاهِر aẓ-ẓawāhir	ظَوَاهِر ẓawāhir
nominative	ظَوَاهِرُ ẓawāhiru	الظَّوَاهِرُ aẓ-ẓawāhiru	ظَوَاهِرُ ẓawāhiru
accusative	ظَوَاهِرَ ẓawāhira	الظَّوَاهِرَ aẓ-ẓawāhira	ظَوَاهِرَ ẓawāhira
genitive	ظَوَاهِرَ ẓawāhira	الظَّوَاهِرِ aẓ-ẓawāhiri	ظَوَاهِرِ ẓawāhiri

Ottoman Turkish

Etymology

Etymology tree

Arabic ظَهَرَ (ẓahara)

Arabic ظَاهِر (ẓāhir)bor.

Ottoman Turkish ظاهر

Borrowed from Arabic ظَاهِر (ẓāhir), from ظَهَرَ (ẓahara).

Adjective

ظاهر • (zahir)

1. obvious, clear, evident, apparent, manifest, visible

   Synonyms: آچق (açık), آشكار (aşikâr), بللی (belli), دركار (derkâr), منجلی (münceli)

2. external, exterior, relating to the outside parts or surface of something

Descendants

• Turkish: zahir

Further reading

• Çağbayır, Yaşar (2007), “zahir1”, in Ötüken Türkçe Sözlük (in Turkish), volume 1, Istanbul: Ötüken Neşriyat, page 5425
• Devellioğlu, Ferit (1962), “zâhir”, in Osmanlıca-Türkçe Ansiklopedik Lûgat‎‎^[1] (in Turkish), Istanbul: Türk Dil Kurumu, page 1400
• Kélékian, Diran (1911), “ظاهر”, in Dictionnaire turc-français‎^[2] (in French), Constantinople: Mihran, page 1230
• Meninski, Franciszek à Mesgnien (1687), “Externus”, in Complementum thesauri linguarum orientalium, seu onomasticum latino-turcico-arabico-persicum, simul idem index verborum lexici turcico-arabico-persici, quod latinâ, germanicâ, aliarumque linguarum adjectâ nomenclatione nuper in lucem editum‎^[3], Vienna, column 529
• Meninski, Franciszek à Mesgnien (1680), “ظاهر”, in Thesaurus linguarum orientalium, Turcicae, Arabicae, Persicae, praecipuas earum opes à Turcis peculiariter usurpatas continens, nimirum Lexicon Turkico-Arabico-Persicum‎^[4], Vienna, column 3166
• Nişanyan, Sevan (2002–), “zahir”, in Nişanyan Sözlük
• Redhouse, James W. (1890), “ظاهر”, in A Turkish and English Lexicon‎^[5], Constantinople: A. H. Boyajian, page 1269

Persian

Etymology

Etymology tree

Arabic ظَهَرَ (ẓahara)

Arabic ظَاهِر (ẓāhir)bor.

Persian ظاهر

Borrowed from Arabic ظَاهِر (ẓāhir), from ظَهَرَ (ẓahara).

Pronunciation

• (Classical Persian) IPA^(key): /zaː.ˈhir/

 

• (Dari, formal) IPA^(key): [zɑː.ɦɪ́ɾ]

• (Dari, formal) IPA^(key): [zɑː.ɦɪ́ɾ]
  • (Kabuli) IPA^(key): [zɑː.jɪ́ɾ]
  • (Hazaragi) IPA^(key): [zɔː.jíɾ]

• (Iran, formal) IPA^(key): [zɒː.ɦéɹ]

• (Tajik, formal) IPA^(key): [zɔ.ɦíɾ]

Readings
Classical reading?	zāhir
Dari reading?	zāhir
Iranian reading?	zâher
Tajik reading?	zohir

Adjective

ظاهر • (zâher)

1. exterior, external, outer

   Synonyms: بيرونی (biruni), خارجی (xâreji)

   Antonyms: درونی (daruni), داخلی (dâxeli)

2. apparent, clear, manifest

   Synonyms: هویدا (hoveydâ), واضح (vâzeh), معلوم (ma'lum), آشکار (âškâr), روشن (rowšan)

   Antonyms: مخفی (maxfi), پنهان (penhân)

3. superficial, exoteric

   Antonym: باطن (bâten)

Derived terms

• ظاهر شدن (zâher šodan)

Descendants

• → Punjabi:

  Gurmukhi script: ਜ਼ਾਹਰ (zāhar)

  Shahmukhi script: ظاہر (z̤āhr)

Noun

ظاهر • (zâher) (plural ظواهر (zavâher))

1. appearance, outward look

   Synonym: صورت (surat)

   Antonym: باطن (bâten)

Further reading

• Steingass, Francis Joseph (1892), “ظاهر”, in A Comprehensive Persian–English dictionary, London: Routledge & K. Paul

Sindhi

Etymology

Etymology tree

Arabic ظَهَرَ (ẓahara)

Arabic ظَاهِر (ẓāhir)bor.

Classical Persian ظَاهِر (zāhir)bor.

Sindhi ظاهِرُ (z̤āhiru)

Borrowed from Classical Persian ظَاهِر (zāhir), borrowed from Arabic ظَاهِر (ẓāhir), from ظَهَرَ (ẓahara).

Adjective

ظاهِرُ • (z̤āhiru)

1. apparent, visible, revealed

References

• Sindhi Language Authority (2025), “ظاهر”, in Online Sindhi Dictionaries‎^[6]