aansteken
Dutch
Etymology
Pronunciation
Verb
aansteken
- (transitive) to light, kindle
- (transitive) to infect, taint
Inflection
Conjugation of aansteken (strong class 4, separable) | ||||
---|---|---|---|---|
infinitive | aansteken | |||
past singular | stak aan | |||
past participle | aangestoken | |||
infinitive | aansteken | |||
gerund | aansteken n | |||
main clause | subordinate clause | |||
present tense | past tense | present tense | past tense | |
1st person singular | steek aan | stak aan | aansteek | aanstak |
2nd person sing. (jij) | steekt aan, steek aan2 | stak aan | aansteekt | aanstak |
2nd person sing. (u) | steekt aan | stak aan | aansteekt | aanstak |
2nd person sing. (gij) | steekt aan | staakt aan | aansteekt | aanstaakt |
3rd person singular | steekt aan | stak aan | aansteekt | aanstak |
plural | steken aan | staken aan | aansteken | aanstaken |
subjunctive sing.1 | steke aan | stake aan | aansteke | aanstake |
subjunctive plur.1 | steken aan | staken aan | aansteken | aanstaken |
imperative sing. | steek aan | |||
imperative plur.1 | steekt aan | |||
participles | aanstekend | aangestoken | ||
1) Archaic. 2) In case of inversion. |