aflijven

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /ˈɑflɛi̯və(n)/

Etymology[edit]

EB1911 - Volume 01 - Page 001 - 1.svg This entry lacks etymological information. If you are familiar with the origin of this term, please add it to the page per etymology instructions. You can also discuss it at the Etymology Scriptorium.
Particularly: “Where does it actually come from? Not in VMNW and MNW. Are these parallel formations rather than cognates?”

Perfectly parallel cognate with German ableiben, Danish aflive, Swedish avliva.

Verb[edit]

aflijven

  1. (intransitive) to depart from life, die

Inflection[edit]

Inflection of aflijven (weak, separable)
infinitive aflijven
past singular lijfde af
past participle afgelijfd
infinitive aflijven
gerund aflijven n
verbal noun
main clause subordinate clause
present tense past tense present tense past tense
1st person singular lijf af lijfde af aflijf aflijfde
2nd person sing. (jij) lijft af lijfde af aflijft aflijfde
2nd person sing. (u) lijft af lijfde af aflijft aflijfde
2nd person sing. (gij) lijft af lijfde af aflijft aflijfde
3rd person singular lijft af lijfde af aflijft aflijfde
plural lijven af lijfden af aflijven aflijfden
subjunctive sing.1 lijve af lijfde af aflijve aflijfde
subjunctive plur.1 lijven af lijfden af aflijven aflijfden
imperative sing. lijf af
imperative plur.1 lijft af
participles aflijvend afgelijfd
1) Archaic.

Synonyms[edit]

Derived terms[edit]

Related terms[edit]

Anagrams[edit]