afspreken

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Etymology[edit]

af +‎ spreken

Pronunciation[edit]

Verb[edit]

afspreken ‎(past singular sprak af, past participle afgesproken)

  1. To agree.
    Afgesproken! — Deal!.
  2. To make an appointment.
    Laten we morgen afspreken. — Let's make an appointment for tomorrow / let's make an appointment tomorrow.

Conjugation[edit]

Inflection of afspreken (strong class 4, separable)
infinitive afspreken
past singular sprak af
past participle afgesproken
infinitive afspreken
gerund afspreken n
verbal noun
main clause subordinate clause
present tense past tense present tense past tense
1st person singular spreek af sprak af afspreek afsprak
2nd person sing. (jij) spreekt af sprak af afspreekt afsprak
2nd person sing. (u) spreekt af sprak af afspreekt afsprak
2nd person sing. (gij) spreekt af spraakt af afspreekt afspraakt
3rd person singular spreekt af sprak af afspreekt afsprak
plural spreken af spraken af afspreken afspraken
subjunctive sing.1 spreke af sprake af afspreke afsprake
subjunctive plur.1 spreken af spraken af afspreken afspraken
imperative sing. spreek af
imperative plur.1 spreekt af
participles afsprekend afgesproken
1) Archaic.

Related terms[edit]

Anagrams[edit]