begrijpen

Dutch

Etymology

From Middle Dutch begripen, from Old Dutch bigrīpan, from Proto-West Germanic *bigrīpan. Equivalent to be- +‎ grijpen.

Pronunciation

• IPA^(key): /bəˈɣrɛi̯pə(n)/

• Audio:

  (file)

• Hyphenation: be‧grij‧pen
• Rhymes: -ɛi̯pən

Verb

begrijpen

1. (transitive) to understand (concepts, ideas), to comprehend, to grasp

   Synonyms: vatten, verstaan, bevatten, snappen

2. (transitive, obsolete) to encompass, include

   Synonyms: omvatten, bevatten

Usage notes

The word does not mean "understand" in the sense of "to hear clearly". For this, verstaan is used.

Conjugation

Conjugation of begrijpen (strong class 1, prefixed)
infinitive	begrijpen
past singular	begreep
past participle	begrepen
infinitive	begrijpen
gerund	begrijpen n
	present tense	past tense
1st person singular	begrijp	begreep
2nd person sing. (jij)	begrijpt, begrijp2	begreep
2nd person sing. (u)	begrijpt	begreep
2nd person sing. (gij)	begrijpt	begreept
3rd person singular	begrijpt	begreep
plural	begrijpen	begrepen
subjunctive sing.1	begrijpe	begrepe
subjunctive plur.1	begrijpen	begrepen
imperative sing.	begrijp
imperative plur.1	begrijpt
participles	begrijpend	begrepen
1) Archaic. 2) In case of inversion.

Related terms

• begrijpbaar
• begrijpelijk
• begrijpend lezen
• begrijpzaam
• onbegrepen

Related terms

• begrip
• onbegrip

Descendants

• Afrikaans: begryp
• → Sranan Tongo: bekrèip
  • → Caribbean Javanese: bekhrèip