beijveren

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Dutch[edit]

Etymology[edit]

From be- +‎ ijveren.

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /bəˈɛi̯vərə(n)/
  • (file)
  • Hyphenation: be‧ij‧ve‧ren

Verb[edit]

beijveren

  1. (reflexive) to endeavor, to devote oneself to something or put great effort into something, to strive [+ voor (for)]
  2. (obsolete, transitive) to strive for

Inflection[edit]

Inflection of beijveren (weak, prefixed)
infinitive beijveren
past singular beijverde
past participle beijverd
infinitive beijveren
gerund beijveren n
present tense past tense
1st person singular beijver beijverde
2nd person sing. (jij) beijvert beijverde
2nd person sing. (u) beijvert beijverde
2nd person sing. (gij) beijvert beijverde
3rd person singular beijvert beijverde
plural beijveren beijverden
subjunctive sing.1 beijvere beijverde
subjunctive plur.1 beijveren beijverden
imperative sing. beijver
imperative plur.1 beijvert
participles beijverend beijverd
1) Archaic.

Derived terms[edit]

Related terms[edit]

  • ijver (diligence, industriousness)