Jump to content

hafta

From Wiktionary, the free dictionary
See also: häfta and háfta

English

[edit]

Etymology

[edit]

Written form of a reduction of have to.

Pronunciation

[edit]
  • IPA(key): /ˈhæf.tə/
  • Audio (US):(file)
  • Rhymes: -æftə

Verb

[edit]

hafta (third-person singular simple present hasta or hafta, no present participle, simple past and past participle hadda)

  1. (colloquial) Contraction of have to (“be required to; must”).
    I hafta fill in my tax return.

See also

[edit]

Anagrams

[edit]

Gagauz

[edit]

Etymology

[edit]

From Ottoman Turkish هفته (hafta), from Classical Persian هَفْتَه (hafta).

Noun

[edit]

hafta

  1. week

Further reading

[edit]
  • Çebotar, Petri; Dron, Ion (2002), “hafta”, in Gagauzça-Rusça-Romınca Sözlük [Gagauz-Russian-Romanian Dictionary]‎[1], Chișinău: Pontos Press, →ISBN, page 293

Naga Pidgin

[edit]

Etymology

[edit]
Etymology tree
Proto-Afroasiatic *sṗɣ?
Proto-Semitic *šabʕ-bor.?
Proto-Indo-European *septḿ̥
Proto-Indo-Iranian *saptá
Proto-Iranian *haptá
Middle Persian hp̄t'
Classical Persian هَفْت (haft)
Proto-Iranian *-a-
Proto-Iranian *-kah
Proto-Iranian *-akah
Classical Persian ـه (-h)
Classical Persian هَفْتَه (hafta)bor.
Hindi हफ़्ता (haftā)bor.
Naga Pidgin hafta

    Borrowed from Hindi हफ़्ता (haftā), borrowed from Classical Persian هَفْتَه (hafta), from هَفْت (haft) + ـه (-h). Doublet of hapta.

    Noun

    [edit]

    hafta

    1. week

    Old Dutch

    [edit]

    Alternative forms

    [edit]

    Etymology

    [edit]

    From Proto-West Germanic *haftu, Proto-Germanic *haftō. Cognate with Old High German hafta.

    Noun

    [edit]

    hafta f

    1. imprisonment, detention

    Inflection

    [edit]
    Declension of hafta (feminine ō/ōn-stem noun)
    case singular plural
    nominative hafta hafta, hafton
    accusative hafta, hafton hafta, hafton
    genitive hafton haftono
    dative hafton hafton

    Descendants

    [edit]
    • Middle Dutch: hachte

    References

    [edit]
    • “hahta”, in Oudnederlands Woordenboek, 2012

    Old High German

    [edit]

    Etymology

    [edit]

    From Proto-Germanic *haftō, whence also Old English hæft, Old Norse hapt. Related to Proto-Germanic *haftiją (“haft, handle”); see there for more.

    Noun

    [edit]

    hafta f

    1. custody

    Turkish

    [edit]

    Etymology

    [edit]

    Inherited from Ottoman Turkish هفته (hafta), from Classical Persian هَفْتَه (hafta).

    Pronunciation

    [edit]
    This entry needs pronunciation information. If you are familiar with the IPA then please add some!
    • Audio:(file)
    • Hyphenation: haf‧ta

    Noun

    [edit]

    hafta (definite accusative haftayı, plural haftalar)

    1. week

    Declension

    [edit]
    Declension of hafta
    singular plural
    nominative hafta haftalar
    definite accusative haftayı haftaları
    dative haftaya haftalara
    locative haftada haftalarda
    ablative haftadan haftalardan
    genitive haftanın haftaların
    Possessive forms
    nominative
    singular plural
    1st singular haftam haftalarım
    2nd singular haftan haftaların
    3rd singular haftası haftaları
    1st plural haftamız haftalarımız
    2nd plural haftanız haftalarınız
    3rd plural haftaları haftaları
    definite accusative
    singular plural
    1st singular haftamı haftalarımı
    2nd singular haftanı haftalarını
    3rd singular haftasını haftalarını
    1st plural haftamızı haftalarımızı
    2nd plural haftanızı haftalarınızı
    3rd plural haftalarını haftalarını
    dative
    singular plural
    1st singular haftama haftalarıma
    2nd singular haftana haftalarına
    3rd singular haftasına haftalarına
    1st plural haftamıza haftalarımıza
    2nd plural haftanıza haftalarınıza
    3rd plural haftalarına haftalarına
    locative
    singular plural
    1st singular haftamda haftalarımda
    2nd singular haftanda haftalarında
    3rd singular haftasında haftalarında
    1st plural haftamızda haftalarımızda
    2nd plural haftanızda haftalarınızda
    3rd plural haftalarında haftalarında
    ablative
    singular plural
    1st singular haftamdan haftalarımdan
    2nd singular haftandan haftalarından
    3rd singular haftasından haftalarından
    1st plural haftamızdan haftalarımızdan
    2nd plural haftanızdan haftalarınızdan
    3rd plural haftalarından haftalarından
    genitive
    singular plural
    1st singular haftamın haftalarımın
    2nd singular haftanın haftalarının
    3rd singular haftasının haftalarının
    1st plural haftamızın haftalarımızın
    2nd plural haftanızın haftalarınızın
    3rd plural haftalarının haftalarının

    Derived terms

    [edit]

    Descendants

    [edit]

    Further reading

    [edit]
    • “hafta”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu

    Uzbek

    [edit]
    Uzbek Wikipedia has an article on:
    Wikipedia uz

    Etymology

    [edit]
    Etymology tree
    Proto-Afroasiatic *sṗɣ?
    Proto-Semitic *šabʕ-bor.?
    Proto-Indo-European *septḿ̥
    Proto-Indo-Iranian *saptá
    Proto-Iranian *haptá
    Middle Persian hp̄t'
    Classical Persian هَفْت (haft)
    Proto-Iranian *-a-
    Proto-Iranian *-kah
    Proto-Iranian *-akah
    Classical Persian ـه (-h)
    Classical Persian هَفْتَه (hafta)bor.
    Uzbek hafta

      Borrowed from Classical Persian هَفْتَه (hafta).

      Noun

      [edit]

      hafta (plural haftalar)

      1. week

      Declension

      [edit]
      Declension of hafta
      singular plural
      nominative hafta haftalar
      genitive haftaning haftalarning
      dative haftaga haftalarga
      definite accusative haftani haftalarni
      locative haftada haftalarda
      ablative haftadan haftalardan
      similative haftadek haftalardek
      Possessive forms of hafta
      1st person singular
      singular plural
      nominative haftam haftalarim
      genitive haftamning haftalarimning
      dative haftamga haftalarimga
      definite accusative haftamni haftalarimni
      locative haftamda haftalarimda
      ablative haftamdan haftalarimdan
      similative haftamdek haftalarimdek
      2nd person singular
      singular plural
      nominative haftang haftalaring
      genitive haftangning haftalaringning
      dative haftangga haftalaringga
      definite accusative haftangni haftalaringni
      locative haftangda haftalaringda
      ablative haftangdan haftalaringdan
      similative haftangdek haftalaringdek
      3rd person singular
      singular plural
      nominative haftasi haftalari
      genitive haftasining haftalarining
      dative haftasiga haftalariga
      definite accusative haftasini haftalarini
      locative haftasida haftalarida
      ablative haftasidan haftalaridan
      similative haftasidek haftalaridek
      1st person plural
      singular plural
      nominative haftamiz haftalarimiz
      genitive haftamizning haftalarimizning
      dative haftamizga haftalarimizga
      definite accusative haftamizni haftalarimizni
      locative haftamizda haftalarimizda
      ablative haftamizdan haftalarimizdan
      similative haftamizdek haftalarimizdek
      2nd person plural
      singular plural
      nominative haftangiz haftalaringiz
      genitive haftangizning haftalaringizning
      dative haftangizga haftalaringizga
      definite accusative haftangizni haftalaringizni
      locative haftangizda haftalaringizda
      ablative haftangizdan haftalaringizdan
      similative haftangizdek haftalaringizdek
      3rd person plural
      singular plural
      nominative haftasi haftalari
      genitive haftasining haftalarining
      dative haftasiga haftalariga
      definite accusative haftasini haftalarini
      locative haftasida haftalarida
      ablative haftasidan haftalaridan
      similative haftasidek haftalaridek
      Retrieved from "https://en.wiktionary.org/w/index.php?title=hafta&oldid=92032417"