oświadczyć
Jump to navigation
Jump to search
See also: ôświadczyć
Old Polish
[edit]Alternative forms
[edit]Etymology
[edit]From o- + świadczyć. First attested in 1398. Compare Old Czech osvědčiti and Old Slovak osvedčiť.
Pronunciation
[edit]Verb
[edit]oświadczyć pf (imperfective oświadczać)
- (attested in Greater Poland) to publicly announce, to make a statement
- 1959 [1398], Henryk Kowalewicz, Władysław Kuraszkiewicz, editors, Wielkopolskie roty sądowe XIV-XV wieku, Roty poznańskie, volume I, number 396, Poznań:
- Tegdi Wawrzinecz... wstrøcil ti, czso sli podle strugi. Tegdi Iaroslaw z Przeczslawem oswadczil vosnim to wstrøcene
- [Tegdy Wawrzyniec... wstrącił ty, cso szli podle strugi. Tegdy Jarosław z Przecsławem oświadczył woźnym to wstrącenie]
Derived terms
[edit]nouns
Related terms
[edit]nouns
Descendants
[edit]- Polish: oświadczyć
- Silesian: ôświadczyć
References
[edit]- Boryś, Wiesław (2005) “świadek”, in Słownik etymologiczny języka polskiego (in Polish), Kraków: Wydawnictwo Literackie, →ISBN
- Mańczak, Witold (2017) “świadek”, in Polski słownik etymologiczny (in Polish), Kraków: Polska Akademia Umiejętności, →ISBN
- Bańkowski, Andrzej (2000) “oświadczyć”, in Etymologiczny słownik języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish)
- B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “oświadczyć”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN
Polish
[edit]Etymology
[edit]Inherited from Old Polish oświadczyć. By surface analysis, o- + świadczyć. Compare Czech osvědčit, Kashubian òswiadczëc, and Ukrainian осві́дчити (osvídčyty).
Pronunciation
[edit]- IPA(key): /ɔˈɕfjat.t͡ʂɨt͡ɕ/
- (Middle Polish) IPA(key): /ɔɕˈfjɒt.t͡ʂɨt͡ɕ/
Audio 1, oświadczyć: (file) Audio 2, oświadczyć się: (file) - Rhymes: -att͡ʂɨt͡ɕ
- Syllabification: o‧świad‧czyć
Verb
[edit]oświadczyć pf (imperfective oświadczać)
- (intransitive) to declare, to announce (to inform officially) [with dative ‘whom’]
- (intransitive) to declare, to announce (to say clearly) [with dative ‘whom’]
- (transitive, obsolete) to provide, to perform
- Synonym: wyświadczyć
- (transitive, obsolete) to ask someone for their child's hand in marriage
- (transitive, Middle Polish, law) to testify
- (reflexive with się) to propose marriage, to pop the question [with dative ‘to whom’]
- (reflexive with się) to declare oneself, to announce oneself (to state one's i.e. readiness)
- (reflexive with się, obsolete) to speak out (to support or be against someone by speaking) [with za (+ instrumental) ‘for whom/what’], [with przeciw (+ dative) ‘against whom/what’]
- (reflexive with się, obsolete) to call, to summon (to bring forth as a witness) [with instrumental ‘whom’]
- (reflexive with się, Middle Polish) to be declared, to be announced
Conjugation
[edit]Derived terms
[edit]nouns
Trivia
[edit]According to Słownik frekwencyjny polszczyzny współczesnej (1990), oświadczyć is one of the most used words in Polish, appearing 1 time in scientific texts, 76 times in news, 7 times in essays, 8 times in fiction, and 1 time in plays, each out of a corpus of 100,000 words, totaling 93 times, making it the 681st most common word in a corpus of 500,000 words.[1]
References
[edit]- ^ Ida Kurcz (1990) “oświadczyć”, in Słownik frekwencyjny polszczyzny współczesnej [Frequency dictionary of the Polish language] (in Polish), volume 1, Kraków, Warszawa: Polska Akademia Nauk. Instytut Języka Polskiego, page 347
Further reading
[edit]- oświadczyć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
- oświadczyć in Polish dictionaries at PWN
- Maria Renata Mayenowa, Stanisław Rospond, Witold Taszycki, Stefan Hrabec, Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023) “oświadczyć”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
- Maria Renata Mayenowa, Stanisław Rospond, Witold Taszycki, Stefan Hrabec, Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023) “oświadczyć się”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
- Wiesław Morawski (09.05.2023) “OŚWIADCZYĆ”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century]
- “OŚWIADCZYĆ%20SIĘ”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century], 09.05.2023
- Samuel Bogumił Linde (1807–1814) “oświadczyć”, in Słownik języka polskiego
- Aleksander Zdanowicz (1861) “oświadczyć”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861
- J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1904), “oświadczyć”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 3, Warsaw, page 896
- oświadczyć in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego
Categories:
- Old Polish terms prefixed with o-
- Old Polish terms with IPA pronunciation
- Old Polish lemmas
- Old Polish verbs
- Old Polish perfective verbs
- Greater Poland Old Polish
- Old Polish terms with quotations
- Polish terms inherited from Old Polish
- Polish terms derived from Old Polish
- Polish terms prefixed with o-
- Polish 3-syllable words
- Polish terms with IPA pronunciation
- Polish terms with audio links
- Rhymes:Polish/att͡ʂɨt͡ɕ
- Rhymes:Polish/att͡ʂɨt͡ɕ/3 syllables
- Polish lemmas
- Polish verbs
- Polish perfective verbs
- Polish intransitive verbs
- Polish transitive verbs
- Polish terms with obsolete senses
- Middle Polish
- pl:Law
- Polish reflexive verbs
- pl:Marriage