probieren
Appearance
German
[edit]Etymology
[edit]From Latin probō + -ieren. Doublet of proben and prüfen.
Pronunciation
[edit]Verb
[edit]probieren (weak, third-person singular present probiert, past tense probierte, past participle probiert, auxiliary haben)
Conjugation
[edit]| infinitive | probieren | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| present participle | probierend | ||||
| past participle | probiert | ||||
| auxiliary | haben | ||||
| indicative | subjunctive | ||||
| singular | plural | singular | plural | ||
| present | ich probiere | wir probieren | i | ich probiere | wir probieren |
| du probierst | ihr probiert | du probierest | ihr probieret | ||
| er probiert | sie probieren | er probiere | sie probieren | ||
| preterite | ich probierte | wir probierten | ii | ich probierte1 | wir probierten1 |
| du probiertest | ihr probiertet | du probiertest1 | ihr probiertet1 | ||
| er probierte | sie probierten | er probierte1 | sie probierten1 | ||
| imperative | probier (du) probiere (du) |
probiert (ihr) | |||
1Rare except in very formal contexts; alternative in würde normally preferred.
Derived terms
[edit]Related terms
[edit]- Probe f