uitdraaien
Jump to navigation
Jump to search
Dutch
[edit]Etymology
[edit]Pronunciation
[edit]Verb
[edit]uitdraaien
- (transitive) to shut off by turning or rotating something, such as a wheel
- (transitive) to remove by turning or rotating
- (intransitive) to come down to [with op]
- (transitive, informal) to print
Inflection
[edit]Conjugation of uitdraaien (weak, separable) | ||||
---|---|---|---|---|
infinitive | uitdraaien | |||
past singular | draaide uit | |||
past participle | uitgedraaid | |||
infinitive | uitdraaien | |||
gerund | uitdraaien n | |||
main clause | subordinate clause | |||
present tense | past tense | present tense | past tense | |
1st person singular | draai uit | draaide uit | uitdraai | uitdraaide |
2nd person sing. (jij) | draait uit, draai uit2 | draaide uit | uitdraait | uitdraaide |
2nd person sing. (u) | draait uit | draaide uit | uitdraait | uitdraaide |
2nd person sing. (gij) | draait uit | draaide uit | uitdraait | uitdraaide |
3rd person singular | draait uit | draaide uit | uitdraait | uitdraaide |
plural | draaien uit | draaiden uit | uitdraaien | uitdraaiden |
subjunctive sing.1 | draaie uit | draaide uit | uitdraaie | uitdraaide |
subjunctive plur.1 | draaien uit | draaiden uit | uitdraaien | uitdraaiden |
imperative sing. | draai uit | |||
imperative plur.1 | draait uit | |||
participles | uitdraaiend | uitgedraaid | ||
1) Archaic. 2) In case of inversion. |