uitwijzen
Jump to navigation
Jump to search
Dutch
[edit]Etymology
[edit]Pronunciation
[edit]Audio: (file)
Verb
[edit]uitwijzen
Inflection
[edit]Conjugation of uitwijzen (strong class 1, separable) | ||||
---|---|---|---|---|
infinitive | uitwijzen | |||
past singular | wees uit | |||
past participle | uitgewezen | |||
infinitive | uitwijzen | |||
gerund | uitwijzen n | |||
main clause | subordinate clause | |||
present tense | past tense | present tense | past tense | |
1st person singular | wijs uit | wees uit | uitwijs | uitwees |
2nd person sing. (jij) | wijst uit, wijs uit2 | wees uit | uitwijst | uitwees |
2nd person sing. (u) | wijst uit | wees uit | uitwijst | uitwees |
2nd person sing. (gij) | wijst uit | weest uit | uitwijst | uitweest |
3rd person singular | wijst uit | wees uit | uitwijst | uitwees |
plural | wijzen uit | wezen uit | uitwijzen | uitwezen |
subjunctive sing.1 | wijze uit | weze uit | uitwijze | uitweze |
subjunctive plur.1 | wijzen uit | wezen uit | uitwijzen | uitwezen |
imperative sing. | wijs uit | |||
imperative plur.1 | wijst uit | |||
participles | uitwijzend | uitgewezen | ||
1) Archaic. 2) In case of inversion. |