minar
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Spanish [edit]
Etymology [edit]
Latin mina (“mine”), from Ancient Greek μνᾶ.
Verb [edit]
minar (first-person singular present mino, first-person singular preterite miné, past participle minado)
- to mine
Conjugation [edit]
Conjugation of minar (See Appendix:Spanish verbs)
| infinitive | minar | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| gerund | minando | ||||||
| past participle | minado | ||||||
| singular | plural | ||||||
| 1st person | 2nd person | 3rd person | 1st person | 2nd person | 3rd person | ||
| indicative | yo | tú | él/ella usted |
nosotros | vosotros | ellos/ellas ustedes |
|
| present | mino | minas | mina | minamos | mináis | minan | |
| imperfect | minaba | minabas | minaba | minábamos | minabais | minaban | |
| preterite | miné | minaste | minó | minamos | minasteis | minaron | |
| future | minaré | minarás | minará | minaremos | minaréis | minarán | |
| conditional | minaría | minarías | minaría | minaríamos | minaríais | minarían | |
| subjunctive | yo | tú | él/ella usted |
nosotros | vosotros | ellos/ellas ustedes |
|
| present | mine | mines | mine | minemos | minéis | minen | |
| imperfect (ra) |
minara | minaras | minara | mináramos | minarais | minaran | |
| imperfect (se) |
minase | minases | minase | minásemos | minaseis | minasen | |
| future | minare | minares | minare | mináremos | minareis | minaren | |
| imperative | — | tú | usted | nosotros | vosotros | ustedes | |
| affirmative | mina | mine | minemos | minad | minen | ||
| negative | no mines | no mine | no minemos | no minéis | no minen | ||