vart
Definition from Wiktionary, a free dictionary
Contents |
[edit] Faroese
[edit] Pronunciation
- IPA: [vaʃt]
[edit] Verb form
vart
[edit] Conjugation
| vera, v | ||||
| number | singular | plural | ||
| person | first | second | third | all |
| Indicative | eg | tú | hann / hon tað |
vit, tit, teir / tær / tey tygum |
| Present | eri | ert | er | eru |
| Past | var | vart | var | vóru |
| Imperative | tú | tit | ||
| Present | — | ver ! | — | verið ! |
| Infinitive | vera | |||
| Pres. part. | verandi | |||
| Past part. | - | |||
| Supine | verið | |||
[edit] Usage notes
[edit] Old High German
[edit] Etymology
Proto-Germanic *fardi-, whence also Old English fyrd, Old Norse ferð
[edit] Noun
vart f
[edit] Swedish
[edit] Adverb
vart
- to which place; to where; whereto?
[edit] Synonyms
[edit] See also
[edit] Verb
vart
- Past tense of varda.