राज

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Hindi[edit]

Etymology[edit]

From Sauraseni Prakrit 𑀭𑀚𑁆𑀚 (rajja), from Sanskrit राज्य (rājya, royalty, kingdom, realm). See also राना (rānā).

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

राज (rājm (Urdu spelling راج)

  1. reign, rule
    अंग्रेज़ों ने मुग़ल राज ख़त्म करवा दिया।
    aṅgrezõ ne muġal rāj xatma karvā diyā.
    The British forced Mughal rule to end.
    ब्रिटिश राजbriṭiś rājBritish Raj
  2. kingdom, medieval state; empire
  3. country, state
    Synonyms: देश (deś)
  4. royalty
  5. combining form of राजा (rājā)
    राजपूतrājpūtRajput

Declension[edit]

Declension of राज
singular plural
direct राज (rāj) राज (rāj)
oblique राज (rāj) राजों (rājõ)
vocative राज (rāj) राजो (rājo)

Derived terms[edit]

Proper noun[edit]

राज (rājm (Urdu spelling راج)

  1. A surname, equivalent to the English Raj​.

Sanskrit[edit]

Etymology[edit]

From राजन् (rājan).

Noun[edit]

राज (rājam

  1. king
  2. chief
  3. sovereign

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of राज
Nom. sg. राजः (rājaḥ)
Gen. sg. राजस्य (rājasya)
Singular Dual Plural
Nominative राजः (rājaḥ) राजौ (rājau) राजाः (rājāḥ)
Vocative राज (rāja) राजौ (rājau) राजाः (rājāḥ)
Accusative राजम् (rājam) राजौ (rājau) राजान् (rājān)
Instrumental राजेन (rājena) राजाभ्याम् (rājābhyām) राजैः (rājaiḥ)
Dative राजाय (rājāya) राजाभ्याम् (rājābhyām) राजेभ्यः (rājebhyaḥ)
Ablative राजात् (rājāt) राजाभ्याम् (rājābhyām) राजेभ्यः (rājebhyaḥ)
Genitive राजस्य (rājasya) राजयोः (rājayoḥ) राजानाम् (rājānām)
Locative राजे (rāje) राजयोः (rājayoḥ) राजेषु (rājeṣu)

Descendants[edit]