Jump to content

duman

From Wiktionary, the free dictionary
See also: Duman and dumán

Azerbaijani

[edit]
Other scripts
Cyrillic думан
Arabic دومان

Etymology

[edit]

From Proto-Common Turkic *tuman, a derivative of the verbal stem Proto-Common Turkic *tuma-, *tum- (to envelop).[1]

Pronunciation

[edit]
  • IPA(key): [duˈmɑn]
  • Audio:(file)
  • Hyphenation: du‧man

Noun

[edit]

duman (definite accusative dumanı, plural dumanlar)

  1. fog
    Synonyms: sis, çən
    qatı dumanthick fog
    sıx dumanthickfog

Declension

[edit]
Declension of duman
singular plural
nominative dumandumanlar
definite accusative dumanıdumanları
dative dumanadumanlara
locative dumandadumanlarda
ablative dumandandumanlardan
definite genitive dumanındumanların
Possessive forms of duman
nominative
singular plural
mənim (my) dumanım dumanlarım
sənin (your) dumanın dumanların
onun (his/her/its) dumanı dumanları
bizim (our) dumanımız dumanlarımız
sizin (your) dumanınız dumanlarınız
onların (their) dumanı or dumanları dumanları
accusative
singular plural
mənim (my) dumanımı dumanlarımı
sənin (your) dumanını dumanlarını
onun (his/her/its) dumanını dumanlarını
bizim (our) dumanımızı dumanlarımızı
sizin (your) dumanınızı dumanlarınızı
onların (their) dumanını or dumanlarını dumanlarını
dative
singular plural
mənim (my) dumanıma dumanlarıma
sənin (your) dumanına dumanlarına
onun (his/her/its) dumanına dumanlarına
bizim (our) dumanımıza dumanlarımıza
sizin (your) dumanınıza dumanlarınıza
onların (their) dumanına or dumanlarına dumanlarına
locative
singular plural
mənim (my) dumanımda dumanlarımda
sənin (your) dumanında dumanlarında
onun (his/her/its) dumanında dumanlarında
bizim (our) dumanımızda dumanlarımızda
sizin (your) dumanınızda dumanlarınızda
onların (their) dumanında or dumanlarında dumanlarında
ablative
singular plural
mənim (my) dumanımdan dumanlarımdan
sənin (your) dumanından dumanlarından
onun (his/her/its) dumanından dumanlarından
bizim (our) dumanımızdan dumanlarımızdan
sizin (your) dumanınızdan dumanlarınızdan
onların (their) dumanından or dumanlarından dumanlarından
genitive
singular plural
mənim (my) dumanımın dumanlarımın
sənin (your) dumanının dumanlarının
onun (his/her/its) dumanının dumanlarının
bizim (our) dumanımızın dumanlarımızın
sizin (your) dumanınızın dumanlarınızın
onların (their) dumanının or dumanlarının dumanlarının

Derived terms

[edit]

References

[edit]
  1. ^ Tenišev E. R., editor (1984–2006), Sravnitelʹno-istoričeskaja grammatika tjurkskix jazykov: [Comparative Historical Grammar of Turkic Languages:] (in Russian), Moscow: Nauka, pages 33-34

Central Bikol

[edit]

Etymology

[edit]

Compare Pangasinan diman.

Pronunciation

[edit]
  • Hyphenation: du‧man
  • IPA(key): /duˈman/ [d̪uˈman̪]

Adverb

[edit]

dumán

  1. (location) there (far from both the speaker and the listener)
    Coordinate terms: diyan, digdi

Derived terms

[edit]

See also

[edit]
Central Bikol demonstratives
case direct (an) indirect (kan) locative existential
proximal (nearest speaker) ini kaini digdi uni/huni
medial (near addressee) iyan kaiyan diyan uya/huyan
distal (far from speaker) idto/ito kaidto/kaito duman uto/huto

Cinamiguin Manobo

[edit]

Noun

[edit]

duman

  1. evening; night

Ligurian

[edit]

Adverb

[edit]

duman

  1. tomorrow

Lombard

[edit]

Etymology

[edit]

From earlier Late Latin locution dē māne (of the early morning), from + Latin māne, from Proto-Indo-European *meh₂- (to ripen, mature). Compare Ladino doman, Romansh damaun, Italian domani, Sicilian dumani, French demain.

Adverb

[edit]

duman

  1. tomorrow

Noun

[edit]

duman

  1. tomorrow

Sranan Tongo

[edit]

Etymology

[edit]

From du +‎ -man.

Noun

[edit]

duman

  1. doer
  2. winti priest
    Synonym: bonuman

Tagalog

[edit]

Etymology

[edit]

Compare Kapampangan duman.

Pronunciation

[edit]

Noun

[edit]

duman (Baybayin spelling ᜇᜓᜋᜈ᜔)

  1. synonym of pinipig

Further reading

[edit]
  • duman”, in Pambansang Diksiyonaryo | Diksiyonaryo.ph, 2018

Anagrams

[edit]

Turkish

[edit]

Etymology

[edit]

Inherited from Ottoman Turkish دومان (duman), from Proto-Turkic *tuman.

Pronunciation

[edit]

Noun

[edit]

duman (definite accusative dumanı, plural dumanlar)

  1. smoke, roke
    Synonym: (dialectal) tütün
  2. fog, haze
  3. (slang) something that is very bad
  4. (slang) weed, marijuana
    Synonyms: esrar, ot, sarıkız, keyif, mal, fino (all slang except esrar)

Declension

[edit]
Declension of duman
singular plural
nominative duman dumanlar
definite accusative dumanı dumanları
dative dumana dumanlara
locative dumanda dumanlarda
ablative dumandan dumanlardan
genitive dumanın dumanların
Possessive forms
nominative
singular plural
1st singular dumanım dumanlarım
2nd singular dumanın dumanların
3rd singular dumanı dumanları
1st plural dumanımız dumanlarımız
2nd plural dumanınız dumanlarınız
3rd plural dumanları dumanları
definite accusative
singular plural
1st singular dumanımı dumanlarımı
2nd singular dumanını dumanlarını
3rd singular dumanını dumanlarını
1st plural dumanımızı dumanlarımızı
2nd plural dumanınızı dumanlarınızı
3rd plural dumanlarını dumanlarını
dative
singular plural
1st singular dumanıma dumanlarıma
2nd singular dumanına dumanlarına
3rd singular dumanına dumanlarına
1st plural dumanımıza dumanlarımıza
2nd plural dumanınıza dumanlarınıza
3rd plural dumanlarına dumanlarına
locative
singular plural
1st singular dumanımda dumanlarımda
2nd singular dumanında dumanlarında
3rd singular dumanında dumanlarında
1st plural dumanımızda dumanlarımızda
2nd plural dumanınızda dumanlarınızda
3rd plural dumanlarında dumanlarında
ablative
singular plural
1st singular dumanımdan dumanlarımdan
2nd singular dumanından dumanlarından
3rd singular dumanından dumanlarından
1st plural dumanımızdan dumanlarımızdan
2nd plural dumanınızdan dumanlarınızdan
3rd plural dumanlarından dumanlarından
genitive
singular plural
1st singular dumanımın dumanlarımın
2nd singular dumanının dumanlarının
3rd singular dumanının dumanlarının
1st plural dumanımızın dumanlarımızın
2nd plural dumanınızın dumanlarınızın
3rd plural dumanlarının dumanlarının
Predicative forms
singular plural
1st singular dumanım dumanlarım
2nd singular dumansın dumanlarsın
3rd singular duman
dumandır
dumanlar
dumanlardır
1st plural dumanız dumanlarız
2nd plural dumansınız dumanlarsınız
3rd plural dumanlar dumanlardır

Derived terms

[edit]

Turkmen

[edit]
Other scripts
Latin duman
Cyrillic думан
Arabic دومان

Etymology

[edit]

From Proto-Turkic *tuman.

Pronunciation

[edit]
  • IPA(key): /duˈmɑːn/, [d̪ʊˈmɑ̝ːn]
  • Rhymes: -ɑːn
  • Hyphenation: du‧man

Noun

[edit]

duman (definite accusative dumany, plural dumanlar)

  1. mist, fog

Declension

[edit]
Declension of duman
singular plural
nominative duman dumanlar
accusative dumany dumanlary
genitive dumanyň dumanlaryň
dative dumana dumanlara
locative dumanda dumanlarda
ablative dumandan dumanlardan

Derived terms

[edit]

Further reading

[edit]
  • duman” in Webonary.org
  • duman” in Enedilim.com