Jump to content

elektron

From Wiktionary, the free dictionary
See also: Elektron and elektrón

Afrikaans

[edit]

Pronunciation

[edit]
  • Audio:(file)

Noun

[edit]

elektron (plural elektrone)

  1. (physics) electron

Czech

[edit]
Czech Wikipedia has an article on:
Wikipedia cs

Etymology

[edit]

Borrowed from English electron.[1]

Pronunciation

[edit]

Noun

[edit]

elektron m inan

  1. (physics) electron (elementary particle)
  2. electron (alloy of magnesium and aluminum)

Declension

[edit]

Derived terms

[edit]
[edit]

References

[edit]
  1. ^ Rejzek, Jiří (2007), “elektron”, in Český etymologický slovník (in Czech), Leda

Further reading

[edit]

Danish

[edit]
Danish Wikipedia has an article on:
Wikipedia da

Pronunciation

[edit]

Noun

[edit]

elektron c (singular definite elektronen, plural indefinite elektroner)

  1. electron

Declension

[edit]
Declension of elektron
common
gender
singular plural
indefinite definite indefinite definite
nominative elektron elektronen elektroner elektronerne
genitive elektrons elektronens elektroners elektronernes

References

[edit]

Dutch

[edit]
Dutch Wikipedia has an article on:
Wikipedia nl

Alternative forms

[edit]

Etymology

[edit]

Borrowed from English electron. Equivalent to a blend of elektro- +‎ ion, subsequently analysable as elektro- +‎ -on.

Pronunciation

[edit]
  • IPA(key): /ˌeːˈlɛk.trɔn/
  • Audio:(file)
  • Hyphenation: elek‧tron

Noun

[edit]

elektron n (plural elektronen, diminutive elektrontje n or elektronnetje n)

  1. electron (the negatively charged subatomic particles that orbit nuclei of atoms)

Derived terms

[edit]
[edit]

Descendants

[edit]
  • Indonesian: elektron

Esperanto

[edit]

Pronunciation

[edit]
  • IPA(key): /eˈlektron/
  • Rhymes: -ektron
  • Syllabification: e‧lek‧tron

Noun

[edit]

elektron

  1. accusative singular of elektro

Hungarian

[edit]
 elektron on Hungarian Wikipedia

Pronunciation

[edit]
  • IPA(key): [ˈɛlɛktron]
  • Hyphenation: elekt‧ron
  • Rhymes: -on

Noun

[edit]

elektron (countable and uncountable, plural elektronok)

  1. (particle physics) electron (negatively charged subatomic particle)
  2. (chemistry) electron (alloys of magnesium and other metals, like aluminum or zinc, that were manufactured by the German company Chemische Fabrik Griesheim-Elektron)

Declension

[edit]
Possessive forms of elektron
possessor single possession multiple possessions
1st person sing. elektronom elektronjaim
2nd person sing. elektronod elektronjaid
3rd person sing. elektronja elektronjai
1st person plural elektronunk elektronjaink
2nd person plural elektronotok elektronjaitok
3rd person plural elektronjuk elektronjaik

Derived terms

[edit]

Further reading

[edit]
  • (particle): elektron in Géza Bárczi, László Országh, et al., editors, A magyar nyelv értelmező szótára [The Explanatory Dictionary of the Hungarian Language] (ÉrtSz.), Budapest: Akadémiai Kiadó, 1959–1962. Fifth ed., 1992: →ISBN.
  • (alloy): elektron in Géza Bárczi, László Országh, et al., editors, A magyar nyelv értelmező szótára [The Explanatory Dictionary of the Hungarian Language] (ÉrtSz.), Budapest: Akadémiai Kiadó, 1959–1962. Fifth ed., 1992: →ISBN.
  • elektron in Nóra Ittzés, editor, A magyar nyelv nagyszótára [A Comprehensive Dictionary of the Hungarian Language] (Nszt.), Budapest: Akadémiai Kiadó, 2006–2031 (work in progress; published a–ez as of 2024).

Indonesian

[edit]
Indonesian Wikipedia has an article on:
Wikipedia id

Etymology

[edit]

From Dutch elektron, electron, from English electron.

Pronunciation

[edit]
  • IPA(key): [ˈɛlɛk̚trɔn]
  • Hyphenation: èlèk‧tron

Noun

[edit]

èlèktron (plural elektron-elektron)

  1. (physics) electron: The subatomic particle having a negative charge and orbiting the nucleus; the flow of electrons in a conductor constitutes electricity

Hyponyms

[edit]
[edit]

Further reading

[edit]

Italian

[edit]
Italian Wikipedia has an article on:
Wikipedia it

Noun

[edit]

elektron m (uncountable)

  1. alternative form of electron

Malay

[edit]

Etymology

[edit]

From English electron, from Ancient Greek ἤλεκτρον (ḗlektron).

Pronunciation

[edit]

Noun

[edit]

elektron (plural elektron-elektron)

  1. (particle physics) electron (the negatively charged subatomic particles that orbit atoms)

Norwegian Bokmål

[edit]
Norwegian Wikipedia has an article on:
Wikipedia no

Etymology

[edit]

From English electric +‎ -on.

Noun

[edit]

elektron n (definite singular elektronet, indefinite plural elektron or elektroner, definite plural elektrona or elektronene)

  1. (physics) an electron

References

[edit]

Norwegian Nynorsk

[edit]
Norwegian Nynorsk Wikipedia has an article on:
Wikipedia nn

Etymology

[edit]

From English electric +‎ -on.

Noun

[edit]

elektron n (definite singular elektronet, indefinite plural elektron, definite plural elektrona)

  1. (physics) an electron

References

[edit]

Polish

[edit]
Polish Wikipedia has an article on:
Wikipedia pl

Pronunciation

[edit]

Etymology 1

[edit]

Borrowed from English electron.

Noun

[edit]

elektron m inan

  1. (particle physics) electron (the negatively charged subatomic particles that orbit atoms)
    Coordinate term: antyelektron
Derived terms
[edit]
adjective

Etymology 2

[edit]

Learned borrowing from Ancient Greek ἤλεκτρον (ḗlektron). Doublet of elektrum.

Noun

[edit]

elektron m inan

  1. electrum (alloy of gold and silver)
    Synonym: elektrum
  2. electrum (mineral)
    Synonym: elektrum
  3. Elektron (the registered trademark of a wide range of magnesium alloys manufactured by a British company Magnesium Elektron Limited)
Declension
[edit]

Further reading

[edit]
  • elektron in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • elektron in Polish dictionaries at PWN

Serbo-Croatian

[edit]

Pronunciation

[edit]
  • IPA(key): /elěktroːn/
  • Hyphenation: e‧lek‧tron

Noun

[edit]

elèktrōn m inan (Cyrillic spelling елѐктро̄н)

  1. (physics) electron

Declension

[edit]
Declension of elektron
singular plural
nominative elèktrōn elektroni
genitive elektróna elektrona
dative elektronu elektronima
accusative elektron elektrone
vocative elektrone elektroni
locative elektronu elektronima
instrumental elektronom elektronima

Slovene

[edit]

Etymology 1

[edit]

Pronunciation

[edit]

Noun

[edit]

elektrọ́n m inan

  1. electron
Declension
[edit]
Unknown tone or non-tonal
The diacritics used in this section of the entry are non-tonal. If you are a native tonal speaker, please help by adding the tonal marks.
Masculine inan., hard o-stem
nom. sing. elektrón
gen. sing. elektróna
singular dual plural
nominative
(imenovȃlnik)
elektrón elektróna elektróni
genitive
(rodȋlnik)
elektróna elektrónov elektrónov
dative
(dajȃlnik)
elektrónu elektrónoma elektrónom
accusative
(tožȋlnik)
elektrón elektróna elektróne
locative
(mẹ̑stnik)
elektrónu elektrónih elektrónih
instrumental
(orọ̑dnik)
elektrónom elektrónoma elektróni

Etymology 2

[edit]

Pronunciation

[edit]

Noun

[edit]

elẹ̑ktron m inan

  1. electrum (alloy of gold and silver)
Declension
[edit]
Unknown tone or non-tonal
The diacritics used in this section of the entry are non-tonal. If you are a native tonal speaker, please help by adding the tonal marks.
Masculine inan., hard o-stem
nominative eléktron
genitive eléktrona
singular
nominative
(imenovȃlnik)
eléktron
genitive
(rodȋlnik)
eléktrona
dative
(dajȃlnik)
eléktronu
accusative
(tožȋlnik)
eléktron
locative
(mẹ̑stnik)
eléktronu
instrumental
(orọ̑dnik)
eléktronom

Further reading

[edit]
  • elektron”, in Slovarji Inštituta za slovenski jezik Frana Ramovša ZRC SAZU (in Slovene), 2014–2026

Swedish

[edit]
Swedish Wikipedia has an article on:
Wikipedia sv

Pronunciation

[edit]

Noun

[edit]

elektron c

  1. (physics) electron (the negatively charged subatomic particles that orbit atoms)

Declension

[edit]

Turkish

[edit]

Etymology

[edit]

Borrowed from French électron.

Pronunciation

[edit]

Noun

[edit]

elektron (definite accusative elektronu, plural elektronlar)

  1. (physics) electron (the negatively charged subatomic particles that orbit atoms)

Declension

[edit]
Declension of elektron
singular plural
nominative elektron elektronlar
definite accusative elektronu elektronları
dative elektrona elektronlara
locative elektronda elektronlarda
ablative elektrondan elektronlardan
genitive elektronun elektronların
Possessive forms
nominative
singular plural
1st singular elektronum elektronlarım
2nd singular elektronun elektronların
3rd singular elektronu elektronları
1st plural elektronumuz elektronlarımız
2nd plural elektronunuz elektronlarınız
3rd plural elektronları elektronları
definite accusative
singular plural
1st singular elektronumu elektronlarımı
2nd singular elektronunu elektronlarını
3rd singular elektronunu elektronlarını
1st plural elektronumuzu elektronlarımızı
2nd plural elektronunuzu elektronlarınızı
3rd plural elektronlarını elektronlarını
dative
singular plural
1st singular elektronuma elektronlarıma
2nd singular elektronuna elektronlarına
3rd singular elektronuna elektronlarına
1st plural elektronumuza elektronlarımıza
2nd plural elektronunuza elektronlarınıza
3rd plural elektronlarına elektronlarına
locative
singular plural
1st singular elektronumda elektronlarımda
2nd singular elektronunda elektronlarında
3rd singular elektronunda elektronlarında
1st plural elektronumuzda elektronlarımızda
2nd plural elektronunuzda elektronlarınızda
3rd plural elektronlarında elektronlarında
ablative
singular plural
1st singular elektronumdan elektronlarımdan
2nd singular elektronundan elektronlarından
3rd singular elektronundan elektronlarından
1st plural elektronumuzdan elektronlarımızdan
2nd plural elektronunuzdan elektronlarınızdan
3rd plural elektronlarından elektronlarından
genitive
singular plural
1st singular elektronumun elektronlarımın
2nd singular elektronunun elektronlarının
3rd singular elektronunun elektronlarının
1st plural elektronumuzun elektronlarımızın
2nd plural elektronunuzun elektronlarınızın
3rd plural elektronlarının elektronlarının