geboren

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

Adjective[edit]

geboren (not comparable)

  1. born

Declension[edit]

Inflection of geboren
uninflected geboren
inflected geboren
comparative
positive
predicative/adverbial geboren
indefinite m./f. sing. geboren
n. sing. geboren
plural geboren
definite geboren
partitive geborens

Participle[edit]

geboren

  1. past participle of baren (give birth); born
    Ik ben geboren in 1977.
    I was born in 1977.

Declension[edit]

Inflection of geboren
uninflected geboren
inflected geboren
comparative
positive
predicative/adverbial geboren
indefinite m./f. sing. geboren
n. sing. geboren
plural geboren
definite geboren
partitive geborens

German[edit]

Pronunciation[edit]

Verb[edit]

geboren

  1. past participle of gebären

Old English[edit]

Verb[edit]

ġeboren

  1. past participle of beran