Jump to content

iðʀ

From Wiktionary, the free dictionary

Old Norse

[edit]

Alternative forms

[edit]

Pronoun

[edit]

iðʀ (Old East Norse)

  1. accusative of īʀ
  2. dative of īʀ

Declension

[edit]
Old East Norse personal pronouns
number first person second person reflexive third person
case singular singular masculine singular feminine singular neuter
nominative iak þú hánn, hann hǫ́n þat
accusative mik þik sik hánn, hann hána, hana þat
dative méʀ þéʀ séʀ hǫ́num hęnni því
genitive mínn þínn sínn hans hęnnaʀ þęss
case dual
nominative vit it
accusative okkʀ ykkʀ sik
dative okkʀ ykkʀ séʀ
genitive okkarr ykkarr sínn
case plural plural masculine plural feminine plural neuter
nominative víʀ íʀ þęiʀ þáʀ þaun
accusative oss iðʀ sik þá þáʀ þaun
dative oss iðʀ séʀ þęim þęim þęim
genitive várr iðvarr sínn þęiʀa þęiʀa þęiʀa

Descendants

[edit]
  • Old Swedish: iþer, idher
  • Danish: eder, jer
    • Norwegian Bokmål: eder
  • Norwegian: (dialectal) der, dere
    • Norwegian Bokmål: dere