lisan

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search
See also: lisän

Azerbaijani[edit]

Other scripts
Cyrillic лисан
Perso-Arabic لسان

Etymology[edit]

Borrowed from Arabic لِسَان(lisān).

Pronunciation[edit]

  • (file)

Noun[edit]

lisan (definite accusative lisanı, plural lisanlar)

  1. (archaic) language
    Synonyms: dil, zəban

Declension[edit]

    Declension of lisan
singular plural
nominative lisan
lisanlar
definite accusative lisanı
lisanları
dative lisana
lisanlara
locative lisanda
lisanlarda
ablative lisandan
lisanlardan
definite genitive lisanın
lisanların
    Possessive forms of lisan
nominative
singular plural
mənim (my) lisanım lisanlarım
sənin (your) lisanın lisanların
onun (his/her/its) lisanı lisanları
bizim (our) lisanımız lisanlarımız
sizin (your) lisanınız lisanlarınız
onların (their) lisanı or lisanları lisanları
accusative
singular plural
mənim (my) lisanımı lisanlarımı
sənin (your) lisanını lisanlarını
onun (his/her/its) lisanını lisanlarını
bizim (our) lisanımızı lisanlarımızı
sizin (your) lisanınızı lisanlarınızı
onların (their) lisanını or lisanlarını lisanlarını
dative
singular plural
mənim (my) lisanıma lisanlarıma
sənin (your) lisanına lisanlarına
onun (his/her/its) lisanına lisanlarına
bizim (our) lisanımıza lisanlarımıza
sizin (your) lisanınıza lisanlarınıza
onların (their) lisanına or lisanlarına lisanlarına
locative
singular plural
mənim (my) lisanımda lisanlarımda
sənin (your) lisanında lisanlarında
onun (his/her/its) lisanında lisanlarında
bizim (our) lisanımızda lisanlarımızda
sizin (your) lisanınızda lisanlarınızda
onların (their) lisanında or lisanlarında lisanlarında
ablative
singular plural
mənim (my) lisanımdan lisanlarımdan
sənin (your) lisanından lisanlarından
onun (his/her/its) lisanından lisanlarından
bizim (our) lisanımızdan lisanlarımızdan
sizin (your) lisanınızdan lisanlarınızdan
onların (their) lisanından or lisanlarından lisanlarından
genitive
singular plural
mənim (my) lisanımın lisanlarımın
sənin (your) lisanının lisanlarının
onun (his/her/its) lisanının lisanlarının
bizim (our) lisanımızın lisanlarımızın
sizin (your) lisanınızın lisanlarınızın
onların (their) lisanının or lisanlarının lisanlarının

Related terms[edit]


Gothic[edit]

Romanization[edit]

lisan

  1. Romanization of 𐌻𐌹𐍃𐌰𐌽

Indonesian[edit]

Etymology[edit]

From Malay lisan, from Classical Malay lisan, from Arabic لِسَان(lisān, tongue).

Pronunciation[edit]

Adjective[edit]

lisan

  1. oral, verbal

Noun[edit]

lisan (first-person possessive lisanku, second-person possessive lisanmu, third-person possessive lisannya)

  1. tongue
  2. verbal communication

Derived terms[edit]


Malay[edit]

Etymology[edit]

From Classical Malay lisan, from Arabic لِسَان(lisān, tongue).

Adjective[edit]

lisan (Jawi spelling ليسن‎)

  1. oral, verbal
    ujian lisan
    oral test

Noun[edit]

lisan (Jawi spelling ليسن‎, plural lisan-lisan, informal 1st possessive lisanku, 2nd possessive lisanmu, 3rd possessive lisannya)

  1. (archaic) tongue
    Synonym: lidah

Derived terms[edit]

References[edit]


Spanish[edit]

Verb[edit]

lisan

  1. third-person plural present indicative of lisar

Tagalog[edit]

Etymology 1[edit]

Pronunciation[edit]

  • Hyphenation: li‧san
  • IPA(key): /ˈlisan/, [ˈli.sɐn]

Noun[edit]

lisan

  1. departure; leaving (for a journey, trip, etc.)
    Synonyms: alis, pag-alis, yao, pagyao
  2. abandonment
    Synonyms: iwan, pag-iiwan, pagpapabaya
Derived terms[edit]

Etymology 2[edit]

From a syncopic form of lihisan, from lihis +‎ -an.

Pronunciation[edit]

  • Hyphenation: li‧san
  • IPA(key): /liˈsan/, [lɪˈsan]

Verb[edit]

lisán (complete nilisan, progressive nililisan, contemplative lilisan)

  1. Alternative form of lihisan

Turkish[edit]

Etymology[edit]

Inherited from Ottoman Turkish لسان(lisân, tongue, language), from Arabic لِسَان(lisān, tongue).

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /liˈsɑn/
  • Hyphenation: li‧san

Noun[edit]

lisan (definite accusative lisanı, plural lisanlar)

  1. (archaic) language
    Synonym: dil

Declension[edit]

Inflection
Nominative lisan
Definite accusative lisanı
Singular Plural
Nominative lisan lisanlar
Definite accusative lisanı lisanları
Dative lisana lisanlara
Locative lisanda lisanlarda
Ablative lisandan lisanlardan
Genitive lisanın lisanların
Possessive forms
Nominative
Singular Plural
1st singular lisanım lisanlarım
2nd singular lisanın lisanların
3rd singular lisanı lisanları
1st plural lisanımız lisanlarımız
2nd plural lisanınız lisanlarınız
3rd plural lisanları lisanları
Definite accusative
Singular Plural
1st singular lisanımı lisanlarımı
2nd singular lisanını lisanlarını
3rd singular lisanını lisanlarını
1st plural lisanımızı lisanlarımızı
2nd plural lisanınızı lisanlarınızı
3rd plural lisanlarını lisanlarını
Dative
Singular Plural
1st singular lisanıma lisanlarıma
2nd singular lisanına lisanlarına
3rd singular lisanına lisanlarına
1st plural lisanımıza lisanlarımıza
2nd plural lisanınıza lisanlarınıza
3rd plural lisanlarına lisanlarına
Locative
Singular Plural
1st singular lisanımda lisanlarımda
2nd singular lisanında lisanlarında
3rd singular lisanında lisanlarında
1st plural lisanımızda lisanlarımızda
2nd plural lisanınızda lisanlarınızda
3rd plural lisanlarında lisanlarında
Ablative
Singular Plural
1st singular lisanımdan lisanlarımdan
2nd singular lisanından lisanlarından
3rd singular lisanından lisanlarından
1st plural lisanımızdan lisanlarımızdan
2nd plural lisanınızdan lisanlarınızdan
3rd plural lisanlarından lisanlarından
Genitive
Singular Plural
1st singular lisanımın lisanlarımın
2nd singular lisanının lisanlarının
3rd singular lisanının lisanlarının
1st plural lisanımızın lisanlarımızın
2nd plural lisanınızın lisanlarınızın
3rd plural lisanlarının lisanlarının

Derived terms[edit]

Related terms[edit]

Further reading[edit]


Zazaki[edit]

Noun[edit]

lisan ?

  1. April

See also[edit]