powieść

See also: pòwiesc

Polish

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈpɔ.vjɛɕt͡ɕ/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -ɔvjɛɕt͡ɕ
• Syllabification: po‧wieść
• Homophone: powieźć

Etymology 1

Etymology tree

Proto-Indo-European *h₂ep

Proto-Indo-European *-o

Proto-Indo-European *h₂epó

Proto-Indo-European *h₂pó

Proto-Balto-Slavic *pa

Proto-Slavic *po

Proto-Slavic *po-

Proto-Indo-European *weyd-

Proto-Indo-European *wóyde

Proto-Indo-European *-tis

Proto-Indo-European *wéyd-ti-s

Proto-Balto-Slavic *waiˀstis

Proto-Slavic *vě̑stь

Proto-Slavic *povĕdtь

Proto-Slavic *pověstь

Polish powieść

Inherited from Proto-Slavic *pověstь. By surface analysis, po- + wieść.

Noun

powieść f

2. novel (work of prose fiction)

Declension

Declension of powieść

	singular	plural
nominative	powieść	powieści
genitive	powieści	powieści
dative	powieści	powieściom
accusative	powieść	powieści
instrumental	powieścią	powieściami
locative	powieści	powieściach
vocative	powieści	powieści

Derived terms

adjectives

• powieściopisarski
• powieściotwórczy
• powieściowy

nouns

• antypowieść
• opowieść
• powieścidło
• powieściopisarka
• powieściopisarstwo
• powieściopisarz
• powieściotwórca
• powieściowo
• powieściowość

Related terms

verbs

• powiedzieć pf, powiadać impf

Etymology 2

Etymology tree

Proto-Indo-European *h₂ep

Proto-Indo-European *-o

Proto-Indo-European *h₂epó

Proto-Indo-European *h₂pó

Proto-Balto-Slavic *pa

Proto-Slavic *po

Proto-Slavic *po-

Old Polish po-

Polish po-

Proto-Indo-European *wedʰ-der.

Proto-Balto-Slavic [Term?]

Proto-Balto-Slavic *westéi

Proto-Slavic *vestì

Old Polish wieść

Polish wieść

Polish powieść

From po- + wieść.

Verb

powieść pf

1. (transitive) to go along, to guide

   Synonym: poprowadzić

2. (transitive) to lead (guide or conduct with the hand, or by means of some physical contact connection)

   Synonym: poprowadzić

3. (reflexive with się) to succeed, to work out

   Synonym: udać

Conjugation

Conjugation of powieść pf

	person	singular			plural
		masculine	feminine	neuter	virile	nonvirile
infinitive		powieść
future tense	1st	powiodę			powiedziemy
	2nd	powiedziesz			powiedziecie
	3rd	powiedzie			powiodą
	impersonal	powiedzie się
past tense	1st	powiodłem, -(e)m powiódł	powiodłam, -(e)m powiodła	powiodłom, -(e)m powiodło	powiedliśmy, -(e)śmy powiedli	powiodłyśmy, -(e)śmy powiodły
	2nd	powiodłeś, -(e)ś powiódł	powiodłaś, -(e)ś powiodła	powiodłoś, -(e)ś powiodło	powiedliście, -(e)ście powiedli	powiodłyście, -(e)ście powiodły
	3rd	powiódł	powiodła	powiodło	powiedli	powiodły
	impersonal	powiedziono
conditional	1st	powiódłbym, bym powiódł	powiodłabym, bym powiodła	powiodłobym, bym powiodło	powiedlibyśmy, byśmy powiedli	powiodłybyśmy, byśmy powiodły
	2nd	powiódłbyś, byś powiódł	powiodłabyś, byś powiodła	powiodłobyś, byś powiodło	powiedlibyście, byście powiedli	powiodłybyście, byście powiodły
	3rd	powiódłby, by powiódł	powiodłaby, by powiodła	powiodłoby, by powiodło	powiedliby, by powiedli	powiodłyby, by powiodły
	impersonal	powiedziono by
imperative	1st	niech powiodę			powiedźmy
	2nd	powiedź			powiedźcie
	3rd	niech powiedzie			niech powiodą
passive adjectival participle		powiedziony	powiedziona	powiedzione	powiedzeni	powiedzione
anterior adverbial participle		powiódłwszy
verbal noun		powiedzenie

Related terms

nouns

• powód

Further reading

• “powieść”, in Wielki słownik języka polskiego‎^[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
• “powieść”, in Polish dictionaries at PWN‎^[2] (in Polish)